....

ΔΟΡΑ ΜΑΚΡΗ: ΙΣΠΑΝΙΑ Η ΥΠEΡΟΧΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΦΑΣΕΩΝ

Στην υπέροχη χώρα των αντιφάσεων που ζω, τις ημέρες αυτές και μέσα από τα δεκάδες

αφιερώματα στο βίο και την πολιτεία του παραιτηθέντος βασιλιά Χουάν Κάρλος, είναι σαν να κάνω βόλτα στη σύγχρονη ιστορία της Ισπανίας. Βλέποντας χτες την ρεπουμπλικάνικη σημαία, δεν ήταν εύκολο. Σ αυτή τη χώρα υπάρχουν ακόμα δεκάδες χιλιάδες ομαδικοί τάφοι που δεν έχουν ανοίξει και οι συγγενείς των θυμάτων βρίσκονται καθημερινά στα δικαστήρια να διεκδικούν, όσα ο νόμος Θαπατέρο για την αποκατάσταση της ιστορικής μνήμης,επιτρέπει. Από τη μία πλευρά το Λαϊκό Κόμμα θεωρεί ότι η μαύρη ανάμνηση του καθεστώτος του Φράνκο, πρέπει να μείνει εκεί που ανήκει. Στο παρελθόν. Διότι διαφορετικά ξανανοίγουν οι πληγές του Ισπανικού Εμφυλίου (1936/1939)..Υποστηρίζει επίσης ,ότι με την περίοδο της Μεταπολίτευσης και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας η ισπανική κοινωνία πρέπει να προχωρήσει μπροστά. Όμως..
Τα κόμματα της ισπανικής αριστεράς δεν συμφωνούν. Άκουγα χτες τους εκπροσώπους τους να λένε ότι αναγνωρίζουν τον ουσιαστικό ρόλο του βασιλιά στην αποκατάσταση της δημοκρατίας, όσο κι αν αυτό ηχεί παράδοξο, όμως θεωρούν ότι η ισπανική κοινωνία θα πρέπει να αποφασίσει αν επιθυμεί τη συνέχιση της Μοναρχίας ή επιθυμεί τη Ρεπούμπλικα. Θυμάμαι ακόμα και τον Σαντιάγο Καρίγιο να το λέει. Αν δεν ήταν ο βασιλιάς, έλεγε, θα την είχαμε πατήσει όλοι με τους επίδοξους συνεχιστές του Φράνκο..
Υπενθυμίζεται ότι την περίοδο 1931/1939 η Ισπανία κυβερνήθηκε από τη Δεύτερη Ρεπούμπλικα (η πρώτη ήταν μία σύντομη περίοδος περίπου το 1870)..Θυμάμαι ακόμη τον χαιρετισμό όλων των αριστερών στην παρανομία τα χρόνια της δικατατορίας : Salud y República (Υγεία και Ρεπούμπλικα). Σήμερα το όνειρο αυτό, ο διακαής πόθος της αριστεράς για την Τρίτη Ρεπούμπλικα, έρχεται και πάλι στο προσκήνιο με την παραίτηση του βασιλιά. Χθες οι σημαίες της Δεύτερης Ρεπούμπλικα, κυριαρχούσαν σε όλες τις διαδηλώσεις. Οι διαδηλωτές, άνθρωποι κάθε ηλικίας που σίγουρα κάποιον δικό τους έχασαν τότε παλιά στα δύσκολα χρόνια του Εμφυλίου και κατόπιν του Φράνκο. Περίπου 40 χρόνια δικτατορίας κι άλλα τόσα Δημοκρατίας. Με ένα δικατάτορα που συνέστηνε συμβούλια πολέμου με κάθε ευκαιρία και προχωρούσε σε ομαδικές εκτελέσεις. Όλα αυτά μου τα θύμισε η ρεπουμπλικάνικη σημαία.
Σήμερα όμως συνήλθα. Βασιλιάς και διάδοχος σε προγραμματισμένη εκδήλωση με τις στρατιωτικές τους στολές κι όλα τα συμπαραμαρτούντα, στο Ελ Εσκοριάλ, όπου παρασημοφορούσαν διάφορους. Λίγο πιο πέρα στην Κοιλάδα των Πεσόντων βρίσκεται ο τάφος του Φράνκο, όπου καθημερινά φρέσκα λουλούδια τον στολίζουν. Η ενθρόνιση του Φελίπε του 6ου είναι σίγουρη. Η ζωή συνεχίζεται.

Κατηγορία: 

Σχόλια - Facebook Comments