....

ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ - ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ - ΜΥΡΓΙΩΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

 

Η της Τριάδος εφανερώθη προσκύνησις
Με την εορτή των Θεοφανίων κλείνει το άγιο 12ήμερο για την Αγία Εκκλησία μας. Το εορταστικό αυτό διάστημα έχουμε τρεις Δεσποτικές εορτές, της  γεννήσεώς Του (25 Δεκεμβρίου), της περιτομής (1 Ιανουαρίου) και της βαπτίσεώς Του (6 Ιανουαρίου).
Ο Ιησούς Χριστός βαπτίστηκε σε ηλικία 30 ετών πριν αρχίσει τη δημόσια δράση, την διδασκαλία και τα θαύματα. Πολλοί ερωτούν τι έκανε ο Κύριος από την γέννησή Του μέχρι τη βάπτισή Του. Το Ιερό ευαγγέλιο μας πληροφορεί για τη συνάντηση και τη συζήτηση που είχε στο ναό με τους ιερείς και τους σοφούς της εποχής. Ο 12χρονος Χριστός εντυπωσίασε τους πάντες με τις εύστοχες ερωτήσεις και τις σοφές απαντήσεις. Στη συνέχεια αναφέρει ότι ο Ιησούς ζούσε «υποτασσόμενος αυτοίς» (στον Ιωσήφ και στην Παναγία) στην πατρίδα τους τη Ναζαρέτ.
Ο Πρόδρομος βρίσκεται εις την έρημο του Ιορδάνη. Με το βάπτισμα και το κήρυγμα προετοιμάζει τον κόσμο να δεκτεί τον Σωτήρα
 Ο Χριστός ζούσε αφανώς και ταπεινά στη Ναζαρέτ, ως νομιζόμενος υιός της Μαρίας και του μνήστορος Ιωσήφ. Όταν έφθασε η ώρα να αρχίσει το Σωτήριο έργο Του πήγε και αυτός εις τον Ιορδάνη ποταμό. Κανένας δεν του έδωσε σημασία εκτός από τον Ιωάννη, ο οποίος πληροφορήθηκε εις την καρδιά του ότι ο μονογενής Υιός του Θεού ήλθε να βαπτιστεί. Ο Χριστός ζητά από τον Ιωάννη να τον βαπτίσει. Επειδή γνωρίζει ποιος είναι Αυτός που του ζητά, αντιδρά λέγοντας «Είμαι ανάξιος, «εγώ έχω ανάγκη νά βαπτισθώ από σένα» (Ματθ. 3,14). Τέλος, επειδή ο Χριστός επέμενε, ο Ιωάννης υπήκουσε και Τον βάπτισε. Ο δούλος και κτίσμα βαπτίζει τον Κύριο και άχρονο Δημιουργό.
Ας διαβάσομε τι γράφει ο Ιωάννης Χρυσόστομος για την συνάντησή τους και τον διάλογό τους.
Ιωάννης Εγώ έχω ανάγκη να βαπτιστώ από εσένα και εσύ έρχεσαι σε μένα Δέσποτα. Γιατί Δέσποτα;;Εγώ για σένα κήρυξα μεγάλα και εσύ έρχεσαι απλός και ξένος. Εις τον ουρανό είσαι υιός Βασιλέως και εδώ εις τη γη είσαι υιός Βασιλέως. Δεν κρατάς σκήπτρο βασιλικό, δείξε την αξία σου. Πού είναι το στίφος των αγγέλων,  το τάγμα των αγγέλλων και η λειτουργία των Χερουβίμ ; το πυρ και το πνεύμα το άγιον; Τον Μωυσή εδόξασες παριστάμενος ως νεφέλη και  φωτεινή στήλη παριστάμενος. Τον δούλο σου με τόση δόξα στόλισες και εσύ ως απλός έρχεσαι και σκύβεις το κεφάλι για να σε βαπτίσω; Δείξε τα ταπεινά όπως έδειξες τα υψηλά. Βάπτισε τους παρευρισκόμενους και προ πάντων εμένα.
Ο Ιορδάνης σε γνώρισε και δεν σε δέχεται. Η φύση σε γνώρισε εγώ να μη σε γνωρίσω; Τα νερά του Ιορδάνη στράφηκαν προς τα οπίσω, αρνούνται την τάξη. Εάν θέλεις να βαπτιστείς βάπτισε τον εαυτό σου, αρνούμαι να απλώσω τα χέρια μου. Εγώ έχω ανάγκη να βαπτιστώ από σένα και εσύ έρχεσαι σε μένα. Γνωρίζω ποίος είσαι και εσύ γνωρίζεις ότι σε γνωρίζω. Ευρισκόμενος εις την κοιλιά της μητέρας μου και όταν σε είδα εις την κοιλιά της μητέρας Σου, επειδή δεν είχα άλλο τρόπο χρησιμοποίησα το στόμα της μητρός μου και είπα: «Πως είναι δυνατόν να έλθει σε μένα η μητέρα του Κυρίου μου». Εγώ έχω ανάγκη να βαπτιστώ από σένα και εσύ έρχεσαι σε μένα.
Ο Κύριος απαντά. Έτσι πρέπει να γίνει, να πληρωθεί πάσα δικαιοσύνη. Δεν ξέρεις τι μιλάς, εγώ γνωρίζω όσα πραγματεύομαι. Ζητάς να αποκαλύψω την θεότητά μου, δεν ήλθε η ώρα. Την αλήθεια λέγεις , αλλά δεν σε πιστεύουν άπιστον το γένος των Ιουδαίων. Θα γνωρίσουν μεγάλη αποκάλυψη. Έτσι πρέπει να γίνει, να με βαπτίσεις.
Ιωάννης. Πως θα γίνει Δέσποτα;;
Κύριος Όπως περιετμήθηκα, έτσι πρέπει να βαπτιστώ για να πληρωθεί πάσα δικαιοσύνη. Εάν ένα μέρος το εκπληρώσω άλλο όχι, μισή θα εκπληρώσω την οικονομία. Εάν εγώ δεν βαπτιστώ από σένα πως βασιλιάς θα βαπτιστεί από φτωχό ιερέα;;.Θα ακουστεί η φωνή του ουρανίου Πατρός λέγουσα αυτός είναι ο υιός μου ο αγαπητός αυτόν να ακούετε. Για να μη θεωρούν οι Ιουδαίοι ότι είμαι ο υιός του μαραγκού αλλά, υιός του Ουρανίου Πατρός. Πρέπει να γίνει ,για να πληρωθεί η προφητεία Φωνή Κυρίου επί των υδάτων.
Φανερώθηκαν φρικώδη πράγματα. Ο Ιωάννης τρέμοντας απλώνει τα χέρια του. Το Άγιο Πνεύμα ως περιστερά στέκεται πάνω από το κεφάλι του Χριστού. Άγγελοι παρακολουθούν και οι άνθρωποι ρωτούν ο ένας τον άλλον Ποιος είναι αυτός ο οποίος βαπτίζεται. Τότε, οι ουρανοί ανοίγουν και ακούγεται η φωνή του Θεού Πατρός  Αυτός είναι ο αγαπητός μου Υιός τον οποίο πρέπει να υπακούετε. Βοά ο πατήρ την φιλοστοργία του , για να μάθεις την διάθεση του Κτίστου προς τον κόσμον. Τέτοιο υιόν έστειλε εις τους δούλους του, τον ποθούμενον υπέρ των μισουμένων, τον  αναμάρτητον υπέρ των αμαρτωλών , υπέρ των αδόξων τον ένδοξον.
Διαβάζουμε εις το ευαγγέλιο, ότι κατά την βάπτισή Του ο Χριστός «ανέβη ευθύς από τού ύδατος», αμέσως βγήκε από το νερό (έ.α. 3,16). Τι σημαίνει αυτό;; Σημαίνει τούτο.: Ο Κύριος ως αναμάρτητος δεν είχε διαπράξει αμαρτήματα για να εξομολογηθεί και για αυτό μόλις μπήκε, αμέσως βγήκε από τα νερά του Ιορδάνη. Αγιάστηκε το νερό και επειδή αυτό είναι βασικό συστατικό της ζωής, αγιάστηκε η φύση, συναισθάνθηκε το γεγονός της βαπτίσεώς Του και τα νερά του Ιορδάνη στράφηκαν εις τα οπίσω. Γεγονός θαυμαστό. Δεν ήταν το μοναδικό. Οι ουρανοί ανοίκτηκαν και ακούστηκε η φωνή του Ουρανίου Πατρός λέγουσα ότι «Αυτός είναι ο αγαπητός μου Υιός, εν ώ ευδόκησα» (έ.α. 3,17), και το Πνεύμα το άγιο σέ σχήμα περιστεράς κατήλθε επάνω εις τον Χριστό για να μαρτυρήσει «τού λόγου το ασφαλές» (απολυτ.).
Κατά τη Βάπτιση έχουμε την πρώτη εναργή, διακριτή και αισθητή εμφάνιση του Τριαδικού Θεού στην ιστορία Επειδή περιστερά είχε δώσει εις τον Νώε σημείο ότι ο κατακλυσμός είχε σταματήσει, έτσι και τώρα το Άγιο Πνεύμα εμφανίζεται ως περιστέρι για να σηματοδοτήσεει την εποχή της Χάριτος και της αποκατάστασης της σχέσης του ανθρώπου με τον Θεό, που διαταράχθηκε με υπαιτιότητα του πρώτου. Αυτό διαβάζουμε εις το  Αποστολικό  ανάγνωσμα της εορτής: "Ἐπεφάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις" (Τίτ. 2,11). Η φωνή από τον ουρανό του Θεού Πατρός πιστοποιεί ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός, είναι ο μονογενής Υιός και Λόγος, που σαρκώθηκε για τη σωτηρία του κόσμου. Από τη στιγμή εκείνη αρχίζει επίσημα ο Θεός Υιός την αποστολή Του
Με την παρακοή των πρωτοπλάστων του Αδάμ και της Εύας έκλεισε όχι μόνο ο επίγειος παράδεισος αλλά και ο Ουράνιος. Για τον άνθρωπο έμεινε κλειστός ο ουράνιος παράδεισος, αλλά Τώρα με την παρουσία και το σωτήριο έργο του βαπτιζόμενου και προσευχόμενου Κυρίου μας Ιησού Χριστού ανοίγει η ουράνια βασιλεία. Ανοίκτηκε μια νέα οδός που οδηγεί εις την ουράνια βασιλεία. Από το προπατορικό αμάρτημα απαλλασσόμαστε με το Άγιο Βάπτισμα και τα αμαρτήματα που διαπράττομε μετά από αυτό υπάρχει το μυστήριο της εξομολογήσεως.

Απολυτίκιο  Θεοφανείων
Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου σου Κύριε ἡ τῆς Τριάδος ἐφανερώθη προσκύνησις, τοῦ γὰρ Γεννήτορος ἡ φωνὴ προσεμαρτύρει σοι, ἀγαπητὸν σε Υἱὸν ὀνομὰζουσα καὶ τὸ Πνεῦμα, ἐν εἴδει περιστερᾶς, ἐβεβαίου τοῦ λόγου τὸ ἀσφαλὲς.
Κοντάκιο Θεοφανείων
Επεφάνης σήμερον τη οικουμένη
και το Φως Σου Κύριε εσημειώθη εφ΄ ημάς
εν επιγνώσει υμνούντας Σε
Ήλθες εφάνης το Φως το απρόσιτον.

Μεγαλυνάριο Θεοφανείων:
Σήμερον επέφανεν ο Σωτήρ
εν μορφή ως δούλου βαπτισθήναι
μετά σαρκός υπό Ιωάννου εν Ιορδάνου ρείθροις
ίνα βροτών εκπλύνει τα παραπτώματα.


Μυργιώτης  Παναγιώτης
Μαθηματικός

 

Ο Μέγας Βασίλειος παιδαγωγών ως νομικός επιστήμονας.
Μεγάλη η συμβολή του στην νομική επιστήμη και το δίκαιο.
Μέγας Βασίλειος ο ουρανοφάντωρ, μεγάλος πατέρας της ορθοδοξίας, ένας από τους τρείς Ιεράρχας. Ο Μέγας Βασίλειος στον σύντομο βίο του επί της γης άφησε πλούσιο έργο. Δεν αναφερόμαστε μόνο στο φιλανθρωπικό του έργο, την περίφημη και ξακουστή Βασιλειάδα, που ανακούφισε χιλιάδες ανθρώπους πεινώντες και αρρώστους. Αναφερόμαστε και στο πνευματικό-συγγραφικό έργο που κατέλειπε αναχωρώντας για τας αιωνίους μονάς σε ηλικία μόλις 49 ετών.
Είναι γνωστό ότι ο Μέγας Βασίλειος, όπως και οι δυο άλλοι Ιεράρχες, έλαβεα πολύπλευρη μόρφωση. Σπούδασε όλες τις επιστήμες της εποχής του. Μεταξύ των επιστημών που σπούδασε περιλαμβάνεται και η δικηγορία, την οποία άσκησε όσα χρόνια ήταν λαϊκός. Παράλληλα δίδασκε και την ρητορική τέχνη. Την περίοδο αυτή συνέγραψε τρία πολύ υπέροχα ασκητικά συγγράμματα: “όροι κατά πλάτος”, “όροι κατ’ επιτομήν” και “όροι Ηθικοί”. Στο πρώτο έργο διαπραγματεύεται τα γενικά προβλήματα του μοναχικού βίου. Στο δεύτερο έργο αναφέρεται σε γενικά προβλήματα αλλά και σε ζητήματα εφαρμογής εις την πράξη της ορθοδόξου διδασκαλίας της Εκκλησίας από τους μοναχούς και τις μοναχές. Τέλος, στους “όρους Ηθικούς” περιέχονται κείμενά της Αγίας Γραφής, τα οποία αναφέρονται στον πνευματικό και ηθικό βίο των Χριστιανών.
Ο Μέγας Βασίλειος, πριν εισέλθει στις τάξεις του Ιερού κλήρου συνέγραψε 99  κανόνες οι οποίοι αργότερα επικυρώθηκαν δια του Β’ κανόνος της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου, η οποία συνεκλήθη το 691 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη. Θα αναφερθούμε περιληπτικά, για λόγους ευνόητους, στους κανόνες αυτούς. Αυτοί οι κανόνες δεν είναι ένα «Ποινικό Δίκαιο για τους αμαρτωλούς», αλλά μια σειρά διατάξεων που προτείνουν επιτίμια για την παιδαγωγική αντιμετώπιση των μετανοούντων πιστών από τους πνευματικούς. Οι πνευματικοί, δεχόμενοι την εξομολόγηση των πιστών, επιβάλλουν κάποια επιτίμια (αν, όταν και στον βαθμό που το κρίνουν σκόπιμο) προκειμένου να βοηθήσουν τους μετανοούντες να κατανοήσουν τα σφάλματά τους και να εκφράσουν τη μετάνοιά του γι’ αυτά. Οι κανόνες αυτοί δεν έχουν τον απόλυτο χαρακτήρα των ποινικών διατάξεων, αλλά είναι ενδεικτικοί του μεγέθους των αμαρτημάτων στα οποία αναφέρονται. Ο Μέγας Βασίλειος, παρά το ότι δεν γράφει με νομικό πνεύμα τους ‘’όρους Ηθικούς’’, αλλά με πνεύμα πατρικό, αφήνει το αποτύπωμα της λεπτής, δίκαιης και διακριτικής νομικής του σκέψης. Διαφαίνεται και ο σεβασμός του στον θεσμό της οικογένειας και σε άλλες αξίες.   
Στον πρώτο κανόνα, ορίζει με σαφήνεια και καταπληκτική πληρότητα τα μεγάλα «εκκλησιαστικά αμαρτήματα» τα οποία είναι οι  αιρέσεις, τα εκκλησιαστικά σχίσματα και οι παρασυναγωγές εντός του εκκλησιαστικού σώματος.
Στον όγδοο κανόνα οριοθετεί και διακρίνει τον «ακούσιο φόνο» από τον «εκούσιο» δηλαδή κάνει λόγο για την ανθρωποκτονία εκ προθέσεως, την ανθρωποκτονία εξ’ αμελείας Η δε αναφορά του στα “εμβρυοκτόνα δηλητήρια” συνδέεται προφανώς με τα αδικήματα της «ετεραμβλώσεως» και «αυταμβλώσεως». Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι ο Μέγας Βασίλειος, συλλαμβάνει και τη σημερινή θεωρία του “Εενδεχόμενου δόλου” για τον οποίο ορίζει ότι “αν κάποιος προσφέρει σε άλλο πρόσωπο “περίεργον φάρμακον” για να τον ελκύσει σε σαρκικό έρωτα και το άτομο αυτό αποθάνει, τότε ο προσφέρων το φάρμακο, είναι υπεύθυνος για τον θάνατο του προσώπου, όπως εκείνος που διαπράττει ανθρωποκτονία εκ προθέσεως με ευθύ δόλο’’.
 Στον  δεύτερο κανόνα του κάνει λόγο για τα αδικήματα της αμβλώσεως, εκτρώσεως. Δυστυχώς στην σημερινή εποχή, νομικά, τα αδικήματα αυτά θεωρούνται νόμιμα, δεν διώκονται νομικά. Το κυοφορούμενο έμβρυο δεν έχει ζωή;; ??. Έχει...
Ο τέταρτος κανόνας του ασχολείται με τους δίγαμους και τρίγαμους και ακολουθώντας παλαιότερους πατέρες αποδέχεται μόνο την μονογαμία και απορρίπτει με κάθε τρόπο την διγαμία και τριγαμία, αποδεχόμενος σε ειδικές μόνο περιπτώσεις κατ’ οικονομία την διγαμία για να μη θεωρηθεί μοιχεία ο δεύτερος γάμος.
Στον έβδομο κανόνα ο Άγιος Βασίλειος αναφέρεται στις ακόλαστες και ανήθικες σαρκικές  πράξεις της  «αρσενοκοιτίας» και της «κτηνοβασίας», τις οποίες εξομοιώνει με την ανθρωποκτονία εκ προθέσεως. Οι τελέσαντες τα ανωτέρω παραπτώματα εν αγνοία τους είναι άξιοι συγχωρήσεως μετά από τριάντα χρόνια ειλικρινούς μετανοίας.
Στον όγδοο κανόνα ο σεπτός Ιεράρχης αναφέρεται στους λόγους διαζυγίου. Πρόβλημα, θα έλεγα, λίαν έντονο των ημερών μας. Απασχολεί την κοινωνία και θλίβει τον Κύριο. Αναφέρει ο νομομαθής Ιεράρχης ως λόγους διαζυγίου την πορνεία, την μοιχεία, αλλά  και την διγαμία, για την οποία ομιλεί στον ΙΒ’ (δωδέκατο) κανόνα του.
Ο ενδέκατος κανόνας αναφέρεται σε ένα πολύ λεπτό θέμα του ποινικού δικαίου και για τη σημερινή εποχή, το θέμα της διακρίσεως, το οποίο αφορά την δύσκολη διάκριση ανάμεσα στο αδίκημα της θανατηφόρου σωματικής βλάβης και της ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως.
Ένα από τα σοβαρά θέματα που απασχολούν τη σημερινή κοινωνία είναι και το θέμα της τοκογλυφίας. Πολλοί συνάνθρωποί μας έχασαν τις περιουσίες τους από αδίστακτους και σκληρούς τοκογλύφους. Στο ζήτημα αυτό αναφέρεται στον δέκατο τέταρτο κανόνα ο Μ. Βασίλειος γράφοντας ότι ο τοκογλύφος μπορεἰ να γίνει ιερέας αν το άδικο κέρδος το μοιράσει στους πτωχούς.
Σύμφωνα με τον εικοστό πρώτο Κανόνα ο νομομαθης Ιεράρχης ορίζει ότι αν νυμφευμένος άνδρας αμαρτήσει με άλλη νυμφευμένη γυναίκα λογίζεται ως πόρνος και τιμωρείται βαρύτερα από έναν άνδρα ανύπαντρο. Στην άποψη αυτή καταλήγει γιατί ο ανύπανδρος αναγκάζεται προς το πορνεύειν εξ αιτίας της φυσικής επιθυμίας του, ενώ ο παντρεμένος έχει ως  παρηγοριά της φυσικής επιθυμίας την νόμιμη γυναίκα του.   
     Στο αδίκημα της απαγωγής αναφέρεται ο εικοστός δεύτερος κανόνας του Αγίου, ορίζοντας ότι τιμωρούνται όλοι όσοι απαγάγουν γυναίκες είτε ελεύθερες είτε «προμνηστευμένες». Κατά κανόνα όμως γίνονται δεκτοί εις μετάνοια εκείνοι που αποδίδουν τις γυναίκες αυτές στους άνδρες ή τους γονείς τους.
Ο εικοστός τρίτος κανόνας εισάγει την απαγόρευση να νυμφεύεται κάποιος την αδελφή της θανούσης γυναικός του. Το ίδιο να ισχύει και για την γυναίκα να μη μπορεί να παντρευτεί τον αδελφό του αποθανόντος ανδρός της.
Ο τριαντακοστός τρίτος κανόνας αναφέρεται στο αδίκημα της «ἑκθέσεως» σε κίνδυνο ζωής και αναφέρεται στο παιδί που εγκαταλείπεται στο δρόμο από την μητέρα του μετά την γέννησή του.
Το ζήτημα της εκούσιας απαγωγής απασχολεί τον Ιεράρχη στον ΛΗ’ (τριακοστό όγδοο) κανόνα αναφέροντας ότι οι γυναίκες που ακολουθούν τον άνδρα που αγαπούν παρά τη θέληση των γονέων θεωρούνται ως πόρνες. Αν οι γονείς δώσουν την συγκατάθεσή τους η έγγαμη συμβίωση θεωρείται νόμιμη. Η εκκλησία διακηρύσσει «ευχαί γονέων στηρίζουσι θεμέλια οίκων» (ακολουθία του μυστηρίου του γάμου).
Ως νομομαθής ο Μ. Βασίλειος αναφέρεται  στα όρια της νόμιμης άμυνας κανόνας, τεσσαρακοστός τρίτος την οποία δεν συγχωρεί ως πράξη όταν είναι δυσανάλογα υπερβολική από την επίθεση που δέχεται ο αμυνόμενος, ο οποίος τιμωρείται με ελαττωμένη ποινή.
Το πρόβλημα του ακούσιου φόνου, απασχολεί τον Ιεράρχη εις τον    πεντηκοστό έβδομο κανόνα που ορίζει ότι εκείνος που προκαλεί ακούσιο φόνο, για δέκα έτη απέχει από το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Αυτά ισχύουν για τους λαϊκούς, για τους κληρικούς είναι πιο αυστηρά τα πράγματα. Αυτόν τον κανόνα πρέπει να προσέξουν οι κληρικοί που οδηγούν. Ανά πάσα στιγμή είναι δυνατόν να προκαλέσουν ακούσιο φόνο και να μη δύνανται να εκτελέσουν τα ιερατικά τους καθήκοντα. Δέχεται ο ιερός πατήρ, ως ελαφρυντικό την έμπρακτο μετάνοια του διαπράξαντος ακούσιο φόνο.
Για ζητήματα που είναι ακραιφνώς πνευματικά ο Μ. Βασίλειος ορίζει ο επίορκος να απέχει για μια δεκαετία από την Θεία Κοινωνία. Την ίδια δε ποινή επιβάλλει εξηκοστός έκτος κανόνας και στον τυμβωρύχο.
Ο δε εξηκοστός έβδομος κανόνας επιλαμβάνεται του ζητήματος της αιμομιξίας μεταξύ των αδελφών, την οποία χαρακτηρίζει απερίφραστα ως έγκλημα. Θεωρεί επίσης ότι “αδελφομιξία” υφίσταται και στην περίπτωση των ετεροθαλών αδελφών. Το ίδιο μάλιστα επιτίμιο φαρμόζει ο ιερός πατήρ και σε εκείνους που έχουν ερωτικές σχέσεις με την μητριά τους.
Για τα οριζόμενα από νομική επιστήμη «κωλύματα γάμου» ο Ιεράρχης ορίζει ότι απαγορεύεται ο γάμος ως δευτέρου βαθμού συγγενείας εξ αίματος του ενός των συζύγων με δευτέρου βαθμού εξ αίματος συγγενείας του ετέρου συζύγου. Το κώλυμα υπάρχει και μετά την λύση ή ακύρωση του γάμου, εάν συμβεί δεν θεωρείται μοιχεία.
Ο ογδοηκοστός πρώτος κανόνας ορίζει ότι όποιοι «εξ ανάγκης και εκ βασάνων φρικτών» αρνήθηκαν την πίστη τους εις τον Χριστόν  μπορούν και πρέπει να αντιμετωπιστούν από την Εκκλησία με περισσότερη αγάπη και πνεύμα συγχωρήσεως. Ενώ είναι ασυγχώρητοι και παντελώς εκτός του σώματος της Εκκλησίας όσοι χωρίς βάσανα, χωρίς ανάγκη αλλά με ιδιοτέλεια και σκοπιμότητα πρόδωσαν την πίστη τους στον Κύριο και έγιναν αρνησίθρησκοι  και επίορκοι.
Ο 90ός κανόνας ασχολείται με ένα το ιδιαίτερο εκκλησιαστικό αδίκημα, την σιμωνία (φιλαργυρία των κληρικών). Επαινεί την αφιλαργυρία και ανιδιοτέλεια των ιερέων εκείνων  που τελούν τα μυστήρια χωρίς να απαιτούν από τους πιστούς χρήματα για να επιτελέσουν τα ιερατικά τους καθήκοντα. Γι’ αυτό θεωρεί μέγα αμάρτημα την φιλαργυρία, την δε σιμωνία των κληρικών χαρακτηρίζει ως ειδωλολατρία και βαρεία εκτροπή.
Από τα παραπάνω αναφερόμενα, πιστεύουμε ότι, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι ό Άγιος Βασίλειος είναι ένας σύγχρονος νομικός που δείχνει τον σωστό δρόμο σε ποινικολόγους και νομικούς του αστικού δικαίου. Τέτοιους δασκάλους χρειαζόμαστε, τέτοιους νομικούς απαιτεί η κοινωνία για να λειτουργήσουν οι θεσμοί της πολιτείας και της κοινωνίας προς τον ορθό δρόμο. Το αστικό και ποινικό δίκαιο σέβεται τους κανόνες αυτούς και αυτό αποτελεί πολύτιμη και ανεκτίμητη παρακαταθήκη του αγίου ανδρός.
Τέτοιοι δάσκαλοι χρειάζονται για τα παιδιά μας. Τέτοιοι δάσκαλοι είναι  κοινωνική και εθνική ανάγκη να στελεχώσουν και να διδάξουν τα Ελληνόπουλα. Στη σημερινή εποχή της απαξίωσης των ιερών και των οσίων της φυλής και του Ελληνικού γένους είναι πολλαπλώς χρήσιμο να υπάρξουν φωτισμένοι δάσκαλοι να ανάψουν την φλόγα της Ορθόδοξης πίστης, των υψηλών ιδανικών και εθνικών οραμάτων για να μη πορευτούμε άδοντες και χαίροντες στον σύγχρονο μεσαίωνα της ηθικής παρακμής και λατρείας της σάρκας και του χρήματος. Να ανακοπεί η πορεία, συν Θεώ, προς την εκσυγχρονισμένη ειδωλολατρία.

Μυργιώτης  Παναγιώτης
Μαθηματικός
 

Κατηγορία: 

Σχόλια - Facebook Comments