......

ΑΓΓΕΛΗΣ ΓΑΤΣΟΣ: ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΟΝ ΟΠΛΑΡΧΗΓΟ ΤΟΥ 1821 - ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΉΡΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΊΟΥ [ΒΙΝΤΕΟ ΦΩΤΟ]

 

Εμείς δεν τοv ξεχάσαμε και  «Τιμούμε τον Αγγελή Γάτσο»  τον  γενναίο αγωνιστή και Οπλαρχηγό του 1821

που γεννήθηκε στους Σαρακηνούς Αλμωπίας που πέθανε στην Αταλάντη το έτος 1839 .

Θα έπρεπε να τον θυμηθούν κάποιοι την σημερινή ημέρα αλλά τον «ξέχασαν». Για να είμαστε δίκαιοι ο Αντιπεριφερειάρχης στην ομιλία του τον  μνημόνευσε στην εκκλησία σήμερα.

Το έτος 2008 οι 3 προσφυγικοί  Σύλλογοι της περιοχής μας Ποντίων Μικρασιατών και Ανατολικοθρακιωτών  αποφάσισαν από κοινού να αναγείρουν και να στήσουν  το μνημείο στο παρκάκι απέναντι από την ΙΙα Μεραρχία Πεζικού στην Έδεσσα. Την ημέρα της εκδήλωσης των αποκαλυπτηρίων  παρέστησαν και καλεσμένοι από την Αταλάντη και  την Θεσσαλονίκη.

 

Δείτε παρακάτω το αποκλειστικό μας βίντεο από την ημέρα της εκδήλωσης των αποκαλυπτηρίων :

 

ΑΓΓΕΛΗΣ ΓΑΤΣΟΣ: ΠΑΡΑΜΕΛΗΜΕΝΟΣ ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
Η φετινή επέτειος της 25ης Μαρτίου ήταν διαφορετική για όλους. Όχι μόνο εξαιτίας της πανδημίας και των μέτρων του εγκλεισμού. Φέτος εορτάζονται τα 200 χρόνια από την ηρωική επανάσταση του 1821 και όπως είδαμε σε παγκόσμιο επίπεδο τα χρώματα της γαλανόλευκης σημαίας βρίσκονταν παντού.
Έγινε και στην Έδεσσα μια τέτοια προσπάθεια. Και λέμε προσπάθεια γιατί δεν άγγιξε καν τα όρια του όλου θέματος. Τυπικά συστάθηκε μια Επιτροπή (ως συνήθως..) για τον εορτασμό των 200 ετών, η οποία και ενώ ζήτησε προτάσεις από τους Συλλόγους της περιοχής, ουσιαστικά δεν έλαβε υπόψη της τίποτα από αυτές. Διότι οι Σύλλογοι της περιοχής ζητούσαν να τιμηθούν οι ήρωες της πόλης και της γύρω περιοχής. Αντί λοιπόν να υπάρξει μια σχετική ελάχιστη μνεία, δεν θα πούμε φόρος τιμής γιατί είναι μεγάλη λέξη, στήθηκε ένα βίντεο, χωρίς τίποτα να θυμίζει την περιοχή, εκτός ίσως από τη φυσική ομορφιά της πόλης.
Ένα άγαλμα που βρίσκεται στην οδό Φιλίππου στην Έδεσσα (απέναντι περίπου από τη Μεραρχία) είναι πολύ σημαντικό για τον αγώνα κατά των Τούρκων. Είναι ο Αγγελής Γάτσος, που περιγράφεται ως ιδιαίτερα αγωνιστής και φοβερός στις μάχες του. Η ιστορία του έχει μεγάλο ενδιαφέρον αλλά αναρωτιόμαστε γιατί δεν αναδεικνύεται η προσωπικότητα του.
Φυσικά συνηθίζουμε να ταυτίζουμε την 25η Μαρτίου, με τη Νότια Ελλάδα, ως αποκλειστικότητα του Μοριά και της Ρούμελης. Όμως η αλήθεια γι’ αυτόν τον αγώνα έχει μεγαλύτερες διαστάσεις, γεωγραφικά και ιστορικά. Η Μακεδονία δεν ήταν αμέτοχη σ’ αυτόν τον αγώνα, αλλά πρωτοστάτησε σε ηρωικές εξεγέρσεις, όπως ήταν τα κινήματα της Χαλκιδικής και των περιοχών του Ολύμπου και του Βερμίου, με αποκορύφωμα το ολοκαύτωμα της ηρωικής Νάουσας.
Ποιος ήταν ο Αγγελής Γάτσος
Ο Αγγελής Γάτσος (1771-1839) έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια της επανάστασης, πολεμώντας στη Μακεδονία, στη Στερεά Ελλάδα και στην Πελοπόννησο. Κατάγονταν από φτωχή οικογένεια των Σαρακηνών. Ο πατέρας του λέγονταν Δημήτριος (Μήτρος) και είχε τρεις γιους: τον Αγγελή, τον Πέτρο και έναν μικρότερο, και μία κόρη την Πέρση. Ο Αγγελής για βιοποριστικούς λόγους εγκατέλειψε τη γενέτειρά του σε ηλικία 16 ετών (το 1787) και μετέβη στο Πόζαρ (Λουτράκι) της κοιλάδας της Αλμωπίας. Εκεί, διατέλεσε φύλακας σε κοπάδια βουβαλιών του προύχοντα Ντουρνταβάκη. Όταν έμαθε ότι ο μπέης της περιοχής επρόκειτο να επισκεφτεί τον Ντουρνταβάκη με εχθρικούς σκοπούς, αποφάσισε να τον εξοντώσει, όπως και έκανε. Στη συνέχεια προμηθεύτηκε οπλισμό και διέφυγε μέσω του γειτονικού Τεχόβου (Καρυδιάς) στο Βέρμιο, όπου ακολούθησε κλέφτικη δράση. Με την διαρκή παρουσία του στην περιοχή του Βερμίου, προστάτευε τον καζά των Βοδενών, από τις συνεχείς καταδυναστεύσεις των πασάδων γειτονικών τουρκικών κέντρων και από τις ληστρικές επιθέσεις ατάκτων τουρκαλβανών και μπουλουκμπασήδων του Αλή Πασά. Ήταν οξύς και ορμητικός στους αγώνες, προικισμένος με χαρίσματα αθλητή, προσέλκυε με τον χαρακτήρα του την αγάπη και την εκτίμηση όλων. Μυήθηκε από νωρίς στη Φιλική Εταιρεία, όπως και άλλοι Εδεσσαίοι: ο Παναγιώτης Ναούμ και οι δύο αδελφοί Νεδέλκου.  Τελικά εγκατέστησε την έδρα του στο Περισώρι της Νάουσας.  Η οικογένειά του αποτελούνταν από τη σύζυγό του Πρώια (ήταν χήρα από τους Σαρακηνούς την οποία νυμφεύτηκε ο Αγγελής Γάτσος), τις πέντε κόρες του, το γιο του Νικόλαο και τον υιοθετημένο γιο του Δημήτριο.
Σε ηλικία 20 ετών, κατατάσσεται στο κλέφτικο σώμα του Αναστάσιου Καρατάσου που δρούσε στο Βέρμιο. Οι Οθωμανοί τον επικηρύσσουν και αιχμαλωτίζουν τη γυναίκα του, που καταλήγει να πωλείται ως σκλάβα στη Θεσσαλονίκη. Λίγο πριν από την εξέγερση της Νάουσας (αρχές Φεβρουαρίου του 1822) ο Αγγελής Γάτσος μετέφερε την οικογένειά του στη Νάουσα για λόγους ασφαλείας. Ο Αγγελής Γάτσος συμμετείχε στα γεγονότα της Νάουσας με τους Αναστάσιο Καρατάσο, και τον Γεώργιο Συρόπουλο. Προσπάθησε να καταλάβει τη Βέροια, επικεφαλής αποσπάσματος, με υπαρχηγούς τους Δημήτριο Σιουγκάρα και Λάζαρο Ραμαντάνη αλλά μετά την ισχυρή στρατιωτική επέμβαση των Οθωμανών, οι επιχειρήσεις απέτυχαν πλήρως, με αποκορύφωμα την καταστροφή της Νάουσας. Κατά την είσοδο του Οθωμανικού στρατού στη Νάουσα, αιχμαλωτίστηκε ο γιος του, Νικόλαος, η σύζυγός του και οι κόρες του. Η σύζυγός του μάλιστα, έγκυος ούσα, γέννησε στις φυλακές. Στη συνέχεια η οικογένειά του μεταφέρθηκε στις φυλακές της Γιάφας. Μετά την αποτυχία, ο Γάτσος ακολούθησε, ως υπαρχηγός, το σώμα του Καρατάσου στην περιοχή Ασπροποτάμου της Θεσσαλίας.
Στις μάχες που διεξήχθησαν, σκοτώθηκε ο αδερφός του Πέτρος, στην Πλάκα Πραμάντων, την 30η Ιουλίου του 1822. Ως υπαρχηγός του Καρατάσου πολέμησε στη μάχη του Πέτα ένα μήνα μετά (τον Αύγουστο του 1822) και κατόπιν, επικεφαλής 100 Μακεδόνων, πολέμησε στη μάχη των Δερβενακίων υπό τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Ο υπασπιστής του Θ. Κολοκοτρώνη, Φ. Χρυσανθακόπουλος ανέφερε μετά τη μάχη «Ο περίφημος καπετάνιος Γάτσος, ων εις τα όπλα εκ γενετής και σύντροφος αχώριστος του Ολύμπου και οι στρατιώτες του Μακεδόνες επολέμησαν εις τα Βασιλικά και τα Δερβενάκια γενναίως και οι Πελοποννήσιοι ευχαριστήθηκαν πολύ, διότι είδον άνδρας έχοντας ζήλον και εθνισμόν μέγαν».
Το 1823 συμμετέχει στις επιχειρήσεις της Σκιάθου και του Ευρίπου με τους Αν. Καρατάσο και Διαμαντή Νικολάου. Το ίδιο έτος πολέμησε στην Πελοπόννησο με τους Αν. Καρατάσο, Χατζηχρήστο και Κοντογιάννη, προτάσσοντας άμυνα στον Αιγυπτιακό στρατό. Το 1826 συγκρότησε δικό του σώμα με τους Κ. Δουμπιώτη και Κωνσταντίνο Μπίνο, στον Εύριπο. Το ίδιο έτος, επικεφαλής σώματος 500 ανδρών έδωσε σφοδρές μάχες στην περιοχή της Αταλάντης με τις Οθωμανικές δυνάμεις. Το 1827 συμμετείχε στην επιχείρηση κατάληψης του Τρικερίου υπό τον Καρατάσο, μαζί με τους Μπίνο, Μήτρο Λιακόπουλο, Αποστολάρα Βασιλείου (από το Γομάτι Χαλκιδικής) και Γεώργιο Βελέντζα (από τον Αλμυρό).
Το 1830, με τη βοήθεια της ελληνικής κυβέρνησης, κατόρθωσε να απελευθερώσει το γιο του, Νικόλαο, ο οποίος στάλθηκε τελικά από τον Όθωνα, στο Μόναχο για στρατιωτική εκπαίδευση. Ο Αγγελής Γάτσος πολέμησε επίσης στο Κομπότι, στην  Ύδρα, στο Μεσολόγγι και στην Ακρόπολη. Διακρίθηκε στην Καλαμάτα, όπου το σώμα των Μακεδόνων πέτυχε την πρώτη νίκη των Ελλήνων κατά του Ιμπραήμ. Σ’ όλη του την ζωή υπήρξε αγωνιστής τίμιος, αγνός και ανιδιοτελής. Δεν επεδίωξε ποτέ του οφέλη προσωπικά και αξιώματα. Στάθηκε μακριά απ’ τις μικρότητες και τις μηχανορραφίες που συνάντησε σε πολιτικούς και στρατιωτικούς στη Νότια Ελλάδα. Εγκαταστάθηκε στην Αταλάντη, μαζί με πολλούς άλλους Μακεδόνες πρόσφυγες, σε ιδιαίτερο οικισμό που ονόμασαν «Νέα Πέλλα» (έτσι ονομάζεται μέχρι σήμερα). Του απονεμήθηκε ο βαθμός του συνταγματάρχη της  Φάλαγγος, με μια πενιχρότατη σύνταξη και πέθανε στην Αταλάντη, πάμπτωχος και παραμελημένος, το 1839.
Από ότι φαίνεται όμως και σήμερα τόσα χρόνια μετά ο Αγγελής Γάτσος το ίδιο παραμελημένος είναι…



 
165343329-782142956057005-6061989366895578342-n 165343329-782142956057005-6061989366895578342-n

 

Κατηγορία: 

Σχόλια - Facebook Comments