ΑΥΓΗ: ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 70 ΧΡΟΝΙΑ
Συνυφασμένη με την ιστορία της Ελλάδας τις τελευταίες επτά δεκαετίες είναι η εφημερίδα Αυγή. Τα αξεπέραστα – όπως φαίνεται – οικονομικά προβλήματα βάζουν ταφόπλακα στο παραδοσιακό έντυπο της ανανεωτικής Αριστεράς.
Η εφημερίδα Αυγή «γεννήθηκε» στην καρδιά της μετεμφυλιακής Ελλάδας. Τα κομματικά πάθη δίχαζαν τη χώρα και οι ιδέες που πρέσβευαν οι κομμουνιστές έψαχναν μέσα έκφρασης.
Πέραν του παράνομου Ριζοσπάστη, επίσημου οργάνου του εκτός νόμου ΚΚΕ, τα έντυπα του ευρύτερου αριστερού χώρου ήταν στην πλειοψηφία τους βραχύβια.
Στη μετεμφυλιακή περίοδο ο Ριζοσπάστης εκδίδεται αραιά και ακανόνιστα και η έκδοση μειώνεται περισσότερο όταν το εργατικό κίνημα και το κόμμα απέκτησαν τρόπους νόμιμης έκφρασης μέσω της ΕΔΑ (Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά).
Η εφημερίδα της θα είναι η Αυγή, η οποία πρωτοεκδόθηκε στην Αθήνα στις 24 Αυγούστου του 1952 και συνεχίζει να κυκλοφορεί επί 70 χρόνια, μέχρι σήμερα, που το καθημερινό της φύλλο σταματά.
Η ιστορική ημερήσια πρωινή εφημερίδα εκφράζει διαχρονικά θέσεις υπέρ της Αριστεράς και από το 1991 και έπειτα τις επίσημες απόψεις του Συνασπισμού και του διάδοχου σχήματος, του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία.
Αυγή: Κυκλοφορία της εφημερίδας
Η Αυγή εκδόθηκε για πρώτη φορά πριν από ακριβώς 70 χρόνια ως όργανο της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ). Αρχικά ως εβδομαδιαία και κατόπιν ως ημερήσια. Στην περίοδο 1967 – 1974 η έκδοσή της απαγορεύτηκε από τη στρατιωτική χούντα.
Μετά τη μεταπολίτευση, το ΚΚΕ Εσωτερικού επανεκδίδει, στις 4 Αυγούστου του 1974, την Αυγή ως κομματικό του όργανο, ενώ στη συνέχεια υποστήριζε κυρίως τις θέσεις του Συνασπισμού.
Σήμερα, εκφράζει το χώρο της ανανεωτικής και της ριζοσπαστικής Αριστεράς και ιδιαίτερα του ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα κατέχει το 40% των μετοχών και το υπόλοιπο είναι σε μικρούς μετόχους, δηλαδή αναγνώστες, εργαζομένους και ψηφοφόρους. Κανένας δεν έχει πάνω από 3%.
Αυγή: Ένθετα που έγραψαν ιστορία
Μέσα στην Αυγή, ο αναγνώστης είχε στα χέρια του πλούσια και άκρως ενδιαφέροντα ένθετα, όπως «Παιδεία και Κοινωνία», «Αναγνώσεις και Ενθέματα», «Πρίσμα», «Κόσμος» με μεταφρασμένα άρθρα από τη Libération, τους Financial Times, την Washington Post κ.ά. Από το 2013 έρχεται με την Αυγή και η ελληνική έκδοση της Le monde diplomatique.
Αυγή: Οι διευθυντές της εφημερίδας
Πρώτος εκδότης και διευθυντής της Αυγής (1952 – 1956) ήταν ο Βασίλης Ευφραιμίδης, δημοσιογράφος, εκδότης και πολιτικός του ΚΚΕ.
Από τις 26 Απριλίου 2018 έως και πριν από λίγες ώρες, διευθυντής της εφημερίδας ήταν ο Άγγελος Τσέκερης, που διαδέχθηκε τους Κωστή Νικολακάκο και Νίκο Φίλη.
«Πίστευα ότι θα έβρισκα 5.000 συνδρομητές στα 60.000 μέλη του ΣΥΡΙΖΑ» το παράπονο που εκφράζει ο Άγγελος Τσέκερης, στενός συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα - «Ελλείψει συνδρομητών, οι πόροι για να χρηματοδοτηθεί η καθημερινή έκδοση της "Αυγής" απλά δεν υπάρχουν»
Τους λόγους για τους οποίους όπως λέει, δεν είναι βιώσιμο το καθημερινό φύλλο της Αυγής εξηγεί σε ανάρτησή του στο Facebook, ο παραιτηθείς διευθυντής της εφημερίδας, Άγγελος Τσέκερης.
Όπως λέει ο Άγγελος Τσέκερης, στενός συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα από την εποχή που ο σημερινός πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων (πίσω στο μακρινό 2006), οι πόροι για να χρηματοδοτηθεί η καθημερινή έκδοση της «Αυγής» δεν υπάρχουν.
«Για να εξασφαλίσει τη βιωσιμότητά της η εφημερίδα βασισμένη στο ηλεκτρονικό χρειαζόταν 5.000 συνδρομητές. Θεωρούσα ότι σε μια δεξαμενή 60.000 μελών του κόμματος θα καταφέρναμε να συγκεντρώσουμε αυτόν τον κόσμο. Δεν καταφέραμε ούτε να το πλησιάσουμε», αναφέρει με παράπονο ο Άγγελος Τσέκερης και προσθέτει: «Σήμερα η κατάσταση έχει ως εξής: Ελλείψει συνδρομητών, οι πόροι για να χρηματοδοτηθεί η καθημερινή έκδοση, απλά δεν υπάρχουν. Τελεία».
Ο Άγγελος Τσέκερης που ανέλαβε διευθυντής της κομματικής εφημερίδας του ΣΥΡΙΖΑ στα τέλη Απριλίου του 2018 κάνει και την αυτοκριτική του. «Η διεύθυνση αξιολογείται πάνω σε αυτό. Τους αναγνώστες τους κερδίζεις, δεν απαιτείς να σου τους φέρουν με το ζόρι. Και δεν τους κερδίσαμε», γράφει. 
Διαβάστε ολόκληρη την ανάρτηση του Άγγελου Τσέκερη:
Λίγο κάτι σαν απολογισμός για την υπόθεση της Αυγής.
Στην Αυγή ανέλαβα ως διευθυντής στα τέλη Απριλίου του 2018.
Πίστευα ότι ανεξάρτητα από την γενικότερη κρίση του τύπου, η κυκλοφορία της εφημερίδας ήταν δραματικά υποτιμημένη. Επομένως αν δείχναμε ενδιαφέρον και φροντίδα για την εικόνα και το περιεχόμενο της, ο κόσμος θα ανταποκρινόταν. Και ο χώρος θα αποκτούσε μια βιώσιμη, παρεμβατική και σοβαρή εφημεριδα όπως του αξίζει.
Τα καταφέραμε;
Όχι.
Η αλήθεια είναι ότι στην πορεία από τότε ως εδώ, η εφημερίδα απέκτησε νέους αναγνώστες. Αλλά οι νέοι αναγνώστες δεν πάνε στο περίπτερο. Θέλουν το pdf. Και για να εξασφαλίσει την βιωσιμότητα της η εφημερίδα βασισμένη στο ηλεκτρονικό χρειάζονταν 5000 συνδρομητές.
Θεωρούσα ότι σε μια δεξαμενή 60.000 μελών του κόμματος θα καταφέρναμε να συγκεντρώσουμε αυτόν τον κόσμο.
Δεν καταφέραμε ούτε να το πλησιάσουμε.
Και η διεύθυνση αξιολογείται πάνω σε αυτό. Τους αναγνώστες τους κερδίζεις, δεν μπορείς να απαιτείς να σου τους φέρουν με το ζορι. Και δεν τους κερδίσαμε.
Σήμερα η κατάσταση έχει ως εξης: Ελλείψει συνδρομητών, οι πόροι για να χρηματοδοτηθεί η καθημερινή έκδοση, απλά δεν υπάρχουν. Τελεία.
Αλλα και να υπήρχαν, είναι πολύ δύσκολο για μια συντακτική ομάδα να συνεδριάζει, να σχεδιάζει, να τσακώνεται, να δίνει τον καλύτερο εαυτό της, για ένα καθημερινό φύλλο που κυκλοφοριακά είναι τόσο προβληματικό. Είναι θέμα κύρους και αξιοπρέπειας.
Αυτή είναι η πραγματικοτητα. Η διεύθυνση αξιολογείται εξ του αποτελέσματος. Και το αποτέλεσμα σας το περιέγραψα.
Σας ευχαριστώ για όλα. Και ειδικά στους ανθρωπους με τους οποιους δουλέψαμε μαζί τοσον καιρό, αλλά κυριως σε όσους και όσες αγαπούν πραγματικά την «Αυγή», και το αποδεικνύουν καθημερινά εδώ, εκφράζω την ειλικρινή μου λύπη που δεν ως διευθυντης δεν κατάφερα κάτι καλύτερο.
Σχόλια - Facebook Comments