ΔΙΧΤΥ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Η ΘΗΛΙΑ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Είναι απορίας άξιο, το να νομίζει κάποιος ότι βοηθάει τον συνέταιρό του, ενώ στην ουσία του προετοιμάζει την θηλιά της αυτοκτονίας του.

Αυτό θα πρέπει να συμβαίνει με την Ελλάδα και την Γερμανία κατά το δημοσίευμα της “Süd Deutsche Zeitung” (16.12.2014) του Claus Hulferscheidt με τίτλο Sicherheitsnetz für Hellas – Δίχτυ ασφαλείας για την Ελλάδα.  Το δημοσίευμα έρχεται μετά την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να προχωρήσει πρόωρα στην εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας εξαιτίας της εμπλοκής που παρουσιάστηκε κατά τον τελευταίο έλεγχο της δημοσιονομικής κατάστασης της ελληνικής οικονομίας από την “Τρόϊκα”

Σύμφωνα με το παραπάνω δημοσίευμα “για να αποφευχθεί το μεγάλο ρίσκο  των ευρωπαϊκών χωρών και  προ πάντων της Γερμανίας εξαιτίας της ανάγκης διάθεσης νέων δανείων προς την Ελλάδα για κάλυψη των ελλειμμάτων που παρουσιάζει ο ελληνικός προϋπολογισμός του 2015 και της ανάγκης αναχρηματοδότησης των ελληνικών Τραπεζών, Ασφαλειών και των επενδυτικών Fonds παρατείνεται το υφιστάμενο πρόγραμμα βοήθειας (sic) για δύο μήνες, έτσι ώστε στο διάστημα των οκτώ εβδομάδων η Ελλάδα να εκπληρώσει τους όρους της τελευταίας δόσης ύψους 1.8 δις € για την εκταμίευση του. Παράλληλα θα πρέπει η Ελλάδα να οριοθετήσει μια συγκλίνουσα   γραμμή πίστωσης (verbeugte Kreditlinie -bowed line of credit) για 10 δισ. € τα οποία θα λειτουργήσουν στην περίπτωση απόκτησης εμπιστοσύνης των ιδιωτικών πιστωτικών ιδρυμάτων”.

Για αυτά όλα όμως, όπως σημειώνεται στο παραπάνω δημοσίευμα, προαπαιτείται: Πρώτον, η θετική γνωμοδότηση του γερμανικού κοινοβουλίου, το οποίο όπως ήταν φυσικό, υπερψήφισε την πρόταση για επιμήκυνση του χρόνου (19.12.2014) και Δεύτερον, η απαραίτητη θετική τοποθέτηση του γερμανού υπουργού Οικονομικών κ. Schäuble, ο οποίος ως εκπρόσωπος του προγράμματος βοήθειας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας θα παραχωρήσει την άδεια διαπραγμάτευσης με την ελληνική κυβέρνηση. Όποια συμφωνία επέλθει μεταξύ των δύο πλευρών θα πρέπει να επικυρωθεί από το γερμανικό κοινοβούλιο.

Είναι πλέον πασιφανές, ότι οι Έλληνες ως Ευρωπαίοι πολίτες και η Ελλάδα ως κυρίαρχο, ανεξάρτητο και ισότιμο κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρέδωσαν τα κλειδιά διακυβέρνησής των, όχι πλέον μόνο στην Ε.Ε ως απότοκο της εισόδου των στην Ε.Ε, αλλά τώρα αποκλειστικά στην Ομοσπονδιακή Γερμανία με την οποία ως γνωστό δεν έχει ακόμη υπογράψει συνθήκη ειρήνης από το 1945.

Η Μεταρρυθμιστική πολιτική η απάντηση στην κρίση του Ελληνισμού;

Ποιό είναι πλέον το ζητούμενο για την Ελλάδα, την ελληνική κυβέρνηση και τον Έλληνα πολίτη; Η ανεύρεση του φυσικά δεν αφορά μόνο την ελληνική κυβέρνηση, αν υπάρχει στο μέλλον, αλλά κύρια τον Έλληνα πολίτη, τον καθένα από εμάς αποκλειστικά, ή τουλάχιστον εκείνους που στέκονται ευγνώμονες σε αυτό που παρέλαβαν από τους γονείς τους και επιθυμούν να διασφαλίσουν το μέλλον της πατρίδας τους και των παιδιών τους.

1. Όσον αφορά την Ελλάδα ως κυρίαρχο κράτος μετέχουσα στην πλευρά των νικητών των δύο τελευταίων Παγκοσμίων Πολέμων και μέλος της Ε.Ε της ΟΝΕ, του ΝΑΤΟ δίχως όμως, μιας ουσιαστικής συμμετοχής στην λήψη των αποφάσεων των ισχυρών, υποχείρια και εντολοδόχος πάντα των ισχυρών, από το 1830 μέχρι σήμερα  με εξαίρεση τα έτη 1910 -1920 τότε που απέκτησε την κυριαρχία της (1913),  ήρθε ο καιρός να πληρώσει τα λάθη των επιλογών της απεμπολώντας ουσιαστικά την κυριαρχία της, όχι τόσο λόγω της εισόδου της στην Ε.Ε όσο λόγω της ανάγκης αποπληρωμής του  70%  του χρέους, δηλαδή περίπου 240 δις €, σε συνδυασμό την απώλεια περιουσιακών της στοιχείων και πλουτοπαραγωγικών της δυνάμεων με βάσει το Αγγλικό δίκαιο που έχει αποδεχτεί με το Β΄ Μνημόνιο. Η Ελλάδα λοιπόν, ως χώρα, θα μπορέσει να προγραμματίζει και να εκτελέσει δική της δημοσιονομική πολιτική ίσως μετά το 2056, όπως αποφαίνονται αρκετοί σοβαροί οικονομολόγοι.

2. Όσον αφορά τις Ελληνικές κυβερνήσεις τύπου Αν. Σαμαρά ή ΣΥΡΙΖΑ ή οποιουδήποτε άλλου συνδυασμού δεν δεν θα είναι σε θέση κατάρτισης και υλοποίησης προϋπολογισμού εσόδων – εξόδων του κράτους ή του ευρύτερου δημοσίου τομέα. Θα πρόκειται για κυβερνήσεις αβέβαιες, αντικαταστάσιμες από επιτρόπους ή Ευρωπαίους κομισάριους, αποκλειστικής χρήσης και αποστολής

3. Τέλος, οι Έλληνες πολίτες, αν παραμείνουν ακόμη πολίτες με δικαίωμα ψήφου,  έχουν να επιλέξουν μεταξύ τριών επιλογών.

α) Της πελατειακής πολιτικής

Να συνεχίσουν στο ίδιο μοτίβο που χάραξαν τα μνημόνια και οι δανειστές μας . Να επιλέξουν δηλαδή μια κυβέρνηση π.χ. Αν. Σαμαρά ή ΣΥΡΙΖΑ ή συνδυασμός των δύο ή τριών κομμάτων που αποδέχονται τους όρους της Ε.Ε με ή όχι νέας διαπραγμάτευσης με ή όχι κοινωνικές παροχές η διαφορά είναι η επιμήκυνση του χρέους. Ακόμη και η εξόρυξη φυσικού αερίου ή πετρελαίου θα γίνει σύμφωνα με τις επιταγές της Ε.Ε, διότι, όπως έχει ανακοινωθεί από τον Αν. Σαμαρά, πρόκειται για ευρωπαϊκά κοιτάσματα και όχι ελληνικά.

β) Της εκ των έσω αντιμετώπισης της κρίσης.

 Η Ελλάδα να ενταχθεί ως 17η ομοσπονδιακή χώρα στην Ομοσπονδιακή Γερμανία καθώς τα πάντα πλέον ελέγχονται από την Γερμανία. Σε αυτή την περίπτωση: Πρώτον, οι Έλληνες θα έχουν τουλάχιστον το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι και έτσι θα εκλείψει το ψυχολογικό πρόβλημα που διακατέχει τον Έλληνα ότι βρίσκεται υπό γερμανική κατοχή. Δεύτερον. Οι Γερμανοί θα αποκτήσουν επιτέλους “μια θέση κάτω από τον ήλιο” κάτι που ονειρεύονται από την εποχή του Αυτοκράτορα Βίλχεμ Β΄ και του Βίσμαρκ, ταυτόχρονα θα επιτευχθεί το όνειρο της Βαυαρίας από το 1830 να ενωθεί με την Ελλάδα. Η ασφάλεια της ναυτικής οδού Διώρυγας Σουέζ -Στενά του Βοσπόρου υπό τον έλεγχο της Γερμανίας με παράπλευρη απομόνωση της Ρωσίας Τρίτον. Θα επιλυθούν αυτομάτως τα Ελληνο - Τουρκικά ζητήματα, θα  επιτευχθεί η εξόρυξη του πετρελαίου και θα επέλθει η επίλυση του Κυπριακού Ζητήματος, του Ονόματος της π. Γ.Δ.Μ της οποίας η ίδια η Γερμανία έχει ήδη προετοιμάσει με την πρότινος Διάσκεψη των Δυτικών Βαλκανικών κρατών.

γ) Της απόλυτης ανεξάρτητης – κυρίαρχης πολιτικής.

Είναι η δυσκολότερη πολιτική λύση, διότι μπορεί να απαιτηθεί ολοκληρωτική αναθεώρηση του πολιτικού προσανατολισμού της ελληνικής πολιτικής από τον Β' Π.Π. “Το ανήκομεν εις την Δύσιν” είναι παλαιό και έχει ανάγκη αναθεώρησης. Η μεταπολεμική και μεταπολιτευτική Ελλάδα παραμένει πάνω από 60 χρόνια με τα άλυτα ζητήματα του Κυπριακού, της Βορείου Ηπείρου που αναζωπυρώνεται και λαμβάνει το χρώμα των αλβανικών διεκδικήσεων, το ζήτημα της ονομασίας της π. Γ.Δ.Μ το οποίο οδεύει στην επίλυσή του με αρνητικές συνέπειες φυσικά για την Ελλάδα, το μειονοτικό στην Δυτική Θράκη και πιθανή αυτονόμηση της Κρήτης.

Για την αντιμετώπιση των σοβαρών εθνικών ζητημάτων αλλά και της ανάγκης ανοικοδόμησης του κράτους και της ανάπτυξης της οικονομίας θα απαιτηθεί η αναζήτηση νέων στρατηγικών συμμάχων. Η Ρωσική Ομοσπονδία, η Κίνα ή ακόμη και η Τουρκία με την οποία η Ελλάδα θα όφειλε σε μια εφ΄'ολης της ύλης διαπραγμάτευση για κοινή συνεργασία στην εξόρυξη των κοιτασμάτων. Η συνεύρεση μιας κλίμακας τίμιας και φιλικής συνεργασίας με την Τουρκία μπορεί να παραλληλισθεί με την συνεύρεση Γάλλων και Γερμανών μετά το τέλος του Β΄ Π.Π περί της Αλσατίας και Λορένης στο δρόμο επίτευξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης   Σε αυτή την περίπτωση η Ελλάδα έχει ανάγκη από κοινή συνεύρεση όλων των Ελλήνων, από μια νέα εθνική ενότητα. Τα πάντα καταργούνται και την ίδια στιγμή τα πάντα επανιδρύονται σε άλλη βάση.

Ιδού η ρόδος ιδού και το πήδημα.

του Αναστασίου Μ. Μπουλγούρη