......

ΕΔΕΣΣΑ: ΕΙΔΑΜΕ ΤΟ «ΠΑΓΚΑΚΙ» ΜΕ ΤΟΝ Γ. ΚΙΜΟΥΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ Φ. ΜΠΑΞΕΒΑΝΗ [VIDEO PHOTOS]

Είδαμε το «Παγκάκι» με τον Γιώργο Κιμούλη, στην ΄Εδεσσα

 

Το έργο ανήκει στον  Ρώσο συγγραφέα Αλεξάντερ Γκέλμαν που κατάγεται από τη  Μολδαβία. Η οικογένεια του συγγραφέα εξοντώθηκε σε φασιστικό γκέτο κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο ίδιος έκανε πολλά επαγγέλματα μέχρι να αρχίσει να γράφει. Στην Ελλάδα είναι γνωστός με το έργο «Πρόσωπο με πρόσωπο», παράσταση που ανέβασαν η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος το 1986. Το ίδιο έργο, αλλά με τον τίτλο «Και τώρα οι δυο μας» ανέβασε ο Γιώργος Κιμούλης στο Θέατρο Πόρτα το 2008 με συμπρωταγωνίστρια την Αγλαΐα Παππά. Το δεύτερο πιο γνωστό του έργο είναι «Το Παγκάκι», που γράφτηκε το 1983 πριν την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, το οποίο ήρθε στην Έδεσσα με τον Γιώργο Κιμούλη, με παρτενέρ  τη Φωτεινή Μπαξεβάνη.

 

Με το έργο αυτό ο Γκέλμαν φέρνει στην επιφάνεια τις σχέσεις των ανθρώπων αλλά κυρίως τη σχέση μεταξύ αντρών και γυναικών. Πόση αλήθεια υπάρχει και πόσο ψέμα στη σχέση, πόσο μόνοι είναι οι άνθρωποι ακόμα κι αν συνυπάρχουν με άλλους, πόσο ευτυχισμένοι μπορούμε να γίνουμε αν κρύβουμε τον πραγματικό μας εαυτό πίσω από ψέματα.

 

 «Το Παγκάκι» προσφέρεται για ανάλογους προβληματισμούς. Το έργο είναι μια ιστορία που εναλλάσσεται το κωμικό με το τραγικό στοιχείο. Στο τέλος διαφαίνεται ότι οι άνθρωποι μπορεί να είμαστε κοινωνικά όντα, βαθιά μέσα μας παραμένουμε μόνοι και ίσως επιδιώκουμε και την μοναχικότητα.

Στη σκηνή ένας άντρας «κυνηγός» (στην Ελλάδα τον λέμε «καμάκι») και μια γυναίκα που κάτι αναζητά. Στοργή, ενδιαφέρον, αγάπη; Μάλλον. Συναντιούνται τυχαία, ή ίσως όχι και τόσο τυχαία, σ’ ένα παγκάκι σε ένα πάρκο, κάπου, κάποτε… δεν έχει και τόση σημασία ούτε το που ούτε το πότε. Το έργο ξεκινά με την είσοδο του άντρα ο οποίος ευθύς εξαρχής  δείχνει τα χαρτιά του: «Εμένα το πρόβλημα μου είναι που δεν μπορώ να βρω γυναίκα». Οι προθέσεις του είναι ξεκάθαρες. Κάθεται στο παγκάκι καπνίζει και διαβάζει εφημερίδα. Μπαίνει μια γυναίκα και τον ρωτά : «Φωτιά; Έχετε φωτιά;». Η απάντηση αποστομωτική: «Εγώ αν έχω φωτιά. Εγώ είμαι φωτιά ολόκληρος».Εκείνη δείχνοντας το παγκάκι του λέει: «Μπορώ;». Εκείνος: «Για μας το φτιάξανε». Έξυπνοι και γρήγοροι διάλογοι, δεν αφήνουν το θεατή να κουραστείμε τις ανατροπές να κρατούν το ενδιαφέρον  από την αρχή ως το τέλος.

 

Το παρόν περιπλέκεται με το παρελθόν και οι δύο χαρακτήρες που σταδιακά ξετυλίγονται αν και ίσως αντίθετοι, μοιάζουν πολύ. Ανασφαλείς και οι δύο, καλύπτουν τις επιθυμίες πίσω από το ψέμα. Μόνοι ανάμεσα στους πολλούς. Χαρακτηριστικά λέει ο Γεγκόρ ή Νικολάι ή Φίοντορ»: «Όλοι με την οικογένεια τους μένουν, είναι μαζί;». Ενώ η Βέρα λέει: «Η μοναξιά σκληραίνει τους ανθρώπους».

Ο Γιώργος Κιμούλης, έχοντας ασχοληθεί με έργο του Γκέλμαν και στο παρελθόν γνωρίζει καλά πως ο ρόλος του ταιριάζει. Εναλλάσσει την κωμικότητα με την τραγικότητα. Στο τέλος με μαγικό τρόπο  σε κάνει να ξεχνάς προς στιγμή ότι δεν πρόκειται για παράσταση αλλά για την ίδια την καθημερινή ζωή. 

Η Φωτεινή Μπαξεβάνη έχοντας και εκείνη διανύσει κάποια χιλιόμετρα στο θέατρο, στέκεται δίπλα του επάξια στο ρόλο της πονεμένης Βέρας που τα έχει χάσει όλα, αλλά εμπιστεύεται ακόμα τους ανθρώπους και τον Φίοντορ. Παρόλο που ξέρει ότι δεν μπορεί να περιμένει πολλά από αυτόν.

 

Η σκηνοθεσία του Κιμούλη επιτυγχάνει με απλότητα και με έμφαση στα πρόσωπα να πετύχει το στόχο της. Δίνει ουσία στο κείμενο και κάνει ένα απλό παγκάκι να μοιάζει σημαντικό. Πόσες εξομολογήσεις άραγε έχει ακούσει; Ο σκηνοθέτης επιμελήθηκε και το σκηνικό. Μετέτρεψε τη σκηνή σε πάρκο.

Η αίθουσα της Νομαρχίας, γεμάτη,  πλήρως ακατάλληλη για θέατρο.. Όμως με πολύ υπομονή οι θεατές παρακολούθησαν την παράσταση, που κράτησε μιάμιση ώρα, με πολλά γέλια (ίσως και πίκρα).

 

 


 

Κατηγορία: 

Σχόλια - Facebook Comments