|
Η μνήμη ξεπλένεται. Η ψυχή τινάζεται. Και οι λέξεις, σαν απλωμένα ρούχα σε σχοινί, λικνίζονται κάτω από το βάρος της νύχτας.
Η Νυχτερινή Μπουγάδα δεν είναι απλώς ποίηση· είναι η πιο εσωτερική, σιωπηλή πράξη κάθαρσης.
Είναι το σημείο όπου το ασπρόρουχο της ανάμνησης λεκιάζεται, κλαίει και τελικά λάμπει.
«Το λευκό σημείο της μνήμης αστράφτει μονάχα αν δακρύσει πολύ.»
Στιγμές απώλειας, επιστροφές στο πατρικό, ξενύχτια που βγάζουν τη μοναξιά απ' το σεντούκι. Και πάντα, μια υπόγεια μελαγχολία συνυφασμένη με το χιούμορ που χτυπά ακριβώς στην καρδιά:
«Ήμασταν ένα δωρεάν θέαμα και ούτε το γνωρίζαμε.»
Η Μπίκα γράφει με φωνή που δεν βιάζεται. Παρατηρεί.
Αφουγκράζεται τον ήχο απ' τα παπούτσια που γυρνούν μόνα:
«Όταν πέφτουν αστέρια, η νύχτα δεν μοιράζεται· σε καταπίνει.»
Εδώ, το πένθος δεν κραυγάζει. Ο έρωτας δεν θριαμβεύει. Αλλά και τα δύο κατοικούν στη βεράντα του τρελού, με τα σεντόνια και τα πουλιά της νύχτας:
«Αν δεν μάτωσες, δεν θέρισες.»
32 ποιήματα απλωμένα με ευαισθησία, πικρό χιούμορ και ωμή τρυφερότητα.
Για εκείνους που δεν κρατούν τους όρκους τους και για τις μπουγάδες που γίνονται ολόλευκες από δάκρυα.
«Στις μέρες του Φλεβάρη που δεν υπάρχουν... εκεί γέλα μου.»
Ένα ποιητικό ντεμπούτο που δεν φοβάται να λερωθεί για να πει την αλήθεια. Δώσε του χώρο να απλωθεί στη δική σου εσωτερική μπουγάδα.
|
|
|
Βιογραφικό Συγγραφέα
Η Αλεξάνδρα Μπίκα γεννήθηκε το 1993 στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε στην Κοζάνη. Σπούδασε στη Νομική Σχολή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης όπου και έκανε το μεταπτυχιακό της στο Εμπορικό και Οικονομικό δίκαιο LL.M.
Σήμερα ζει και εργάζεται ως δικηγόρος στο Λουξεμβούργο. Έχει αρθρογραφήσει σε οικονομική εφημερίδα του Λουξεμβούργου.
Η ποιητική συλλογή «Νυχτερινή Μπουγάδα» είναι το πρώτο έργο που την έφερε στο λογοτεχνικό προσκήνιο. Γράφει από παιδί γιατί δεν έχει άλλη φύση, όπως υποστηρίζει, πέρα από αυτή.
|
|
|
|
Μια ποιητική συλλογή σαν άλμπουμ: κάθε ποίημα κι ένα στιγμιότυπο που πάγωσε για να ειπωθεί.
Η ποίηση της Ελευθερίας Αποστολίδου είναι σαν φωτογραφία: συλλαμβάνει το βλέμμα, την αναπνοή, την ένταση μιας καθημερινής στιγμής. Οι λέξεις της δεν είναι στοχασμοί στο κενό — είναι εικόνες με σάρκα και φως. Ή, όπως το λέει η ίδια: όταν οι εικόνες μιλούν, οι λέξεις ακούν.
«Αυτή τη φορά άκουσα τις εικόνες.
Τις αφουγκράστηκα και έγιναν λέξεις.»
Τα ποιήματά της κινούνται ανάμεσα στο εφήμερο και το διαρκές: ένα παιδί που ζητά προστασία, μια μάνα που γίνεται άγρυπνος φρουρός, ένας χωρισμός που αφήνει σκιά, ένα χαμόγελο που κρατά μια ολόκληρη εποχή.
«Ανήλικη ακόμα,
κρατούσα το χέρι της μάνας μου,
μ' έσερνε στις συγκρούσεις της.»
Η συλλογή αποτελείται από μικρά κομμάτια ζωής που γράφτηκαν για να μην ξεχαστούν. Οικείες εικόνες που έχουν περάσει από τις ζωές πολλών — και βρίσκουν φωνή σε αυτή την πρώτη ποιητική απόπειρα.
«Άπλωσα την αγκαλιά μου
να μαζέψω το φως που περίσσευε
απ' το χαμόγελό σου.»
Ποίηση απλή, αληθινή, φωτογραφική.
Για όσους αναγνωρίζουν τον εαυτό τους σε μια στιγμή, σε μια σιωπή, σε ένα κάδρο.
Γραμμένο με ειλικρίνεια και ευαισθησία, από μια φωνή που ήρθε για να καταγράψει — και να μείνει.
«Προσπάθησα να κλείσω τη ζωή μου σε μια εικόνα.
Δεν τα κατάφερα.
Έγινε ποίημα.»
Ένα βιβλίο για όσους έμαθαν να βλέπουν με την καρδιά. Και να θυμούνται με λέξεις.
|
|
|
Βιογραφικό Συγγραφέα
Η Ελευθερία Αποστολίδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη τον Ιανουάριο του 1996 και μεγάλωσε στο Πρόχωμα. Έζησε στα Ιωάννινα από τον Σεπτέμβριο του 2014 έως τον Ιούνιο του 2018, όπου και σπούδασε Νηπιαγωγός στο ομώνυμο Πανεπιστήμιο της πόλης. Πέντε χρόνια αργότερα ολοκλήρωσε το Μεταπτυχιακό της στη Διοίκηση και Οργάνωση Εκπαιδευτικών Μονάδων του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος. Από το 2019 μέχρι σήμερα ασχολείται ενεργά με τον τομέα της εκπαίδευσης. Η ενασχόλησή της με την ποίηση ήρθε αβίαστα στη ζωή της καθώς από τα σχολικά της ήδη χρόνια ήταν λάτρης της λογοτεχνίας. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, «όταν για πολλούς μαθητές η λογοτεχνία ήταν ακόμα ένα μάθημα, για μένα ήταν ο τρόπος που θα με βοηθούσε να δω τον κόσμο με μια πιο καθαρή και συνάμα ευαίσθητη ματιά». Έχει ακόμα παρακολουθήσει σεμινάρια δημιουργικής γραφής. Εκτός της ποίησης μεγάλη αγάπη έχει και στη φωτογραφία! Έτσι η εποχή των Social Media και της ψηφιακής εικόνας την ώθησε στο πάντρεμα αυτών των δύο με αποτέλεσμα να εκδίδει την πρώτη της ποιητική συλλογή, «Όταν οι εικόνες μιλούν».
Αγαπάει επίσης να ταξιδεύει σε κάθε μεριά της χώρας συλλέγοντας εικόνες και αναμνήσεις οι οποίες θα της ανοίγουν νέους δημιουργικούς δρόμους έμπνευσης στα μονοπάτια της ποίησης.
lekseis_eleftherias
|
|
|
Τρυφερότητες και άλλες αγριότητες
|
|
|
|
Ποίηση σαν ροδάκινο: τρυφερή στην αφή, εκρηκτική στο μέσα της.
Όταν η τρυφερότητα είναι η πιο ριζοσπαστική επιλογή.
Η Γιώτα Μήτιου γράφει για όλα όσα συναισθάνεται — κι έπειτα τα υπερασπίζεται.
Η ποίησή της είναι ένας τόπος τρυφερός αλλά καθόλου αδύναμος. Είναι κραυγή και χάδι μαζί. Είναι μια γυναίκα που μιλά για την ύπαρξη, τη μνήμη, τον έρωτα, τη θλίψη, το τραύμα και την ελπίδα, με τη βεβαιότητα ότι η λέξη μπορεί να παρηγορήσει, να ξυπνήσει και να σταθεί.
Στις σελίδες της συλλογής, ο πόνος δεν ωραιοποιείται — αλλά και δεν κυριαρχεί.
Ο έρωτας είναι παρών, μα όχι παντοκράτορας.
Η οικογένεια, η πατρική φιγούρα, η απουσία, η γυναικεία φωνή, όλα εμφανίζονται σε ποίηση βαθιάς ενσυναίσθησης.
«Ο πατέρας μου κράτησε τις ισορροπίες του εαυτού μου
παρότι δεν ήξερε ούτε τη δική του θέση».
«Έχω τόσα όνειρα στα σκαριά της φαντασίας μου
Είναι όλα κόκκινα και ζωηρά όπως εσύ».
Αυτό που μένει μετά την ανάγνωση, δεν είναι ένα συναίσθημα — είναι μια στάση ζωής.
Η Γιώτα Μήτιου γράφει με πλήρη συνείδηση ότι το να αισθάνεσαι σε έναν κόσμο βίαιο, είναι μια πράξη γενναιότητας.
«Εγώ, που ποτέ δεν αγάπησα τα όρια.»
«Τι ήθελα; Α, ναι. Εκείνη, τη λέξη εκείνη.»
Μια συλλογή φτιαγμένη από αγάπη και ρωγμές, από βλέμματα που δεν αντέχουν άλλο και αγκαλιές που δίνονται σαν ύστατη λύση.
«Φτερά δεν θα 'χω για αντίσταση,
Φτερά θα έχω για ανύψωση.»
Μια φωνή ατόφια, μια γυναίκα που γράφει όπως αισθάνεται: χωρίς εξηγήσεις, χωρίς περικοπές. Αφέσου στο βιβλίο. Κάποιο ποίημα θα σε βρει πριν το βρεις εσύ.
|
|
|
Βιογραφικό Συγγραφέα
Η Γιώτα Μήτιου είναι ποιήτρια και γλωσσολόγος, με σπουδές στην Αγγλική Φιλολογία του Deree-The American College of Greece και εξειδίκευση στην Εφαρμοσμένη Γλωσσολογία.
Έχει εργαστεί ως καθηγήτρια και εξετάστρια Αγγλικών, επιμελήτρια κειμένων και σύμβουλος γλώσσας. Από την πρώτη της επαφή με την ποίηση, ανέπτυξε ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την εξερεύνηση θεμάτων που αφορούν την ανθρώπινη φύση και τη συναισθηματική εμπειρία. Οι στίχοι της χαρακτηρίζονται από διαύγεια και ευαισθησία, εστιάζοντας στην ουσία των συναισθημάτων με μια λιτή αμεσότητα. Έχει συμμετάσχει σε λογοτεχνικά περιοδικά και συλλογές, ενώ η παρούσα ποιητική της συλλογή αποτελεί το πρώτο της ολοκληρωμένο έργο, όπου αποτυπώνει προσωπικές αναζητήσεις και βιώματα που καθρεφτίζουν μια συλλογική πραγματικότητα.
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ενώ συνεχίζει να αναπτύσσει την ποιητική της γραφή και να συμμετέχει ενεργά στον χώρο των λογοτεχνικών εκδόσεων.
|
|
|
|
Μαγεία, μουσική και μνήμη. Μια συμφωνία από φωνές, σκιές και αποφάσεις που δεν ξεχνιούνται.
Στο επίκεντρο, ο Σολ και η Βίβιεν, δύο φιγούρες που αιωρούνται ανάμεσα στον κόσμο των ζωντανών και σε εκείνον που βασιλεύουν οι νεκροί. Ένας ναός, μια τελετή, μια απόφαση: να ειπωθεί μια ιστορία που δεν έχει τέλος.
Η αφήγηση εξελίσσεται σαν παρτιτούρα: κύματα ρυθμού, θεατρική σκηνογραφία, φράσεις που παγώνουν τη σκέψη.
«Ξέρω πώς θα πεθάνεις.»
«Γιατί να υποφέρεις;»
«Γιατί αυτό έδειξε το όραμά του».
Ένα φανταστικό μυθιστόρημα που διαβάζεται σαν τελετουργικό. Ο ρυθμός είναι τα πρόσωπα. Η μουσική είναι η πλοκή. Και το τέλος — δεν είναι λύτρωση.
Αν η σκιά είχε φωνή, θα τραγουδούσε αυτό το βιβλίο.
|
|
|
Βιογραφικό Συγγραφέα
Η Μαριθένια Τερεζάκη γεννήθηκε το 2001 και μεγάλωσε στην Αθήνα, με καταγωγή από την Κρήτη. Η συγγραφή ξεκίνησε ως μια μορφή απόδρασης κατά τα εφηβικά/σχολικά της χρόνια και εξελίχθηκε ως πάθος και αγαπημένο της χόμπι. Συμμετείχε σε σεμινάρια δημιουργικής γραφής, τα οποία τη βοήθησαν να οργανώσει τη σκέψη της και να αποκτήσει το δικό της στυλ γραφής. Ένα από τα μικρότερα διηγήματά της έχει συμπεριληφθεί, μαζί με άλλες μικρές ιστορίες από επιφανείς συγγραφείς, σε αφιέρωμα της καλοκαιρινής Αθήνας, στο περιοδικό «Η Πόλη Ζει». Άλλα της χόμπι αποτελούν το διάβασμα λογοτεχνικών βιβλίων και η συμμετοχή σε επιτραπέζια παιχνίδια φαντασίας/ρόλων. Το «Ορατόριο» είναι το δεύτερο βιβλίο που εκδίδει με τις Εκδόσεις Πηγή. Το πρώτο, μια συλλογή διηγημάτων σκοτεινής φαντασίας, ονομάζεται «Η Συμφορά του να Φαντάζεσαι». Είναι απόφοιτος του τμήματος Κοινωνικής Εργασίας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.
|
|
|
|
Μια απλή κοπέλα. Μια ξεχασμένη δυναστεία. Μια δύναμη που δεν χωρά στη σιωπή.
Η Λίλη Μπλόσομ ζει μια ήσυχη ζωή — μέχρι που ανακαλύπτει πως είναι η διάδοχος ενός βασιλείου που αγνοούσε. Μάγισσα των όλων, πριγκίπισσα της Σίλβα, και στόχος κάθε σκοτεινής δύναμης που φοβάται την επιστροφή του φωτός.
«Η Λίλη μου είπε ότι είχες τα γενέθλιά σου πριν μερικές μέρες.
Χρόνια πολλά»
Στο πλευρό της, φίλοι, έρωτες και μυστικά — και στο επίκεντρο, ένα σπάνιο φυτό, το Flos Mentis, που μπορεί να αλλάξει ό,τι γνωρίζουν για τον κόσμο και τον εαυτό τους.
«Λίλη μου, είσαι η μοναδική εν ζωή διάδοχος μετά τη βασίλισσα...
Είσαι μάγισσα των όλων και πριγκίπισσα...»
Ένα φανταστικό coming of age μυθιστόρημα γεμάτο μαγεία, δυνατές φιλίες, εφηβικές συγκρούσεις και μυστικά που κόβουν την ανάσα.
Η Λίλη δεν ήξερε τι ήταν. Τώρα το ξέρει. Και κανείς δεν θα μπορέσει να την εμποδίσει να γίνει αυτό που γεννήθηκε να είναι.
|
|
|
Βιογραφικό Συγγραφέα
Η Μαρία Σπυριδούλα Αποστολάτου είναι συγγραφέας, ηθοποιός, σκηνοθέτης και νηπιαγωγός. Γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου του 1995, στην Πάτρα. Είναι πτυχιούχος του εργαστηρίου δημιουργικής γραφής «Tabula Rasa», του Τμήματος Επιστημών της Εκπαίδευσης και της Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστημίου Πατρών και της ανωτέρας δραματικής σχολής «Ίασμος».
Έχει γράψει και σκηνοθετήσει σε συνεργασία με τον Κωνσταντίνο Παλίλη τα θεατρικά έργα «Η εκδίκηση είναι γένους Θηλυκού», «Ἦτοι μὲν πρώτιστα ἄνθρωπος γένετο», «Το Μαγαζάκι των αυτοκτονιών» (διασκευή). Έχει γράψει και έχει ερμηνεύσει το έργο «Μέδουσα», έναν κοινωνικό μονόλογο με θέμα τη σεξουαλική κακοποίηση των γυναικών (παράσταση που τέθηκε υπό την αιγίδα της ΓΓΔΟΠΙΦ), το κείμενο της οποίας εκδόθηκε σε βιβλίο απ' τις εκδόσεις iWrite, τη χριστουγεννιάτικη κωμωδία «Τα εγγόνια της Νικολίτσας» όπου έπαιξε και ως ηθοποιός, το παιδικό έργο «Η Γκρι Πόλη», το οποίο διασκευάστηκε και εκδόθηκε σε παραμύθι μαζί με το cd με τα πρωτότυπα τραγούδια του έργου απ' τις εκδόσεις iWrite. Έχει συμμετάσχει ως performer σε διάφορα comedy show και δημιούργησε κι ερμήνευσε στην παράσταση «Μια κοπέλα από τον πύργο», ένα έργο εμπνευσμένο απ' τον πύργο του Κάφκα. Απ' το 2015 είναι ιδρυτικό μέλος και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του εργαστηρίου τεχνών «Θέσπις» με έδρα την Πάτρα.
facebook: Maria Apostolatou instagram: maria_apostolatou tiktok: maria_apostolatou
|
|
|
Ο Άγγελος του Δυτικού Παραθύρου
|
|
|
|
Ένας πράσινος άγγελος. Ένα απόκρυφο όραμα. Και μια πνευματική κατάβαση που διαλύει τα όρια ζωής και θανάτου.
Ένας καθηγητής της Πράγας, έρμαιο οραμάτων, προφητειών και της σκοτεινής επιρροής του μυστικιστή Τζον Ντι, αναζητά τον Άγγελο που θα του φέρει φως — ή καταστροφή. Ο Άγγελος του Δυτικού Παραθύρου εμφανίζεται ως θεϊκή παρουσία αλλά οδηγεί τον ήρωα σε μια εσωτερική και αποκαλυπτική κάθοδο.
Ένα αποκρυφιστικό θρίλερ γεμάτο αλχημικά σύμβολα, μυστικές τελετές και υπαρξιακά ρήγματα.
«Ο Άγγελος είχε μετατραπεί σε μια αχνή στήλη και το παιδί στο παράθυρο έμοιαζε να είναι διάφανο, σαν γυαλί...»
Ένα κλασικό έργο μεταφυσικής φαντασίας που συνδυάζει φιλοσοφικό στοχασμό και έντονη εσωτερική ένταση. Για αναγνώστες που τολμούν.
|
|
|
Βιογραφικό Συγγραφέα
Ο Gustav Meyrink γεννήθηκε το 1868 στην Αυστροουγγαρία και µέχρι σήµερα θεωρείται από τους σηµαντικότερους γερµανόφωνους πεζογράφους της εσωτερικής λογοτεχνίας και του φανταστικού. Το µεγαλύτερο µέρος της ζωής του το πέρασε στην Πράγα, η οποία και τον ενέπνευσε να γράψει Το Γκόλεµ (1915), έργο στο οποίο ζωντανεύει τον τοπικό εβραϊκό θρύλο για ένα µυστηριώδες πλάσµα-προστάτη της ιουδαϊκής κοινότητας. Το 1892, ακριβώς τη στιγµή που ετοιµαζόταν να αυτοκτονήσει, ένας άγνωστος αφήνει στο κατώφλι του ένα βιβλίο για τη ζωή µετά τον θάνατο. Το συµβάν αυτό έστρεψε την προσοχή του ολοκληρωτικά στη µελέτη της Καµπάλα, της Θεοσοφίας, του ανατολικού µυστικισµού και της γιόγκα. Μέχρι και τον θάνατό του, το 1932, έγραψε πολλές ακόµα αυτοτελείς ιστορίες και µυθιστορήµατα, όπως το Η Νύχτα των Μαγισσών (Walpurgisnacht, 1917) αναµειγνύοντας το φανταστικό µε τις θεωρίες και την πρακτική του αποκρυφισµού. Τα βιβλία του απαγορεύτηκαν κατά την περίοδο του 3ου Ράιχ, λόγω του περιεχοµένου τους. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η εργογραφία του επανήλθε στο αναγνωστικό προσκήνιο και χαίρει πλέον εκτίµησης ως ένας από τους κλασικούς λογοτέχνες στο είδος του.
Το Ο Άγγελος του Δυτικού Παραθύρου (Der Engel vom westlichen Fenster), γραμμένο το 1927, είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του Meyrink και θεωρείται το πιο σημαντικό του έργο, καθώς αν και με περίπλοκη πλοκή, κατορθώνει να συνδυάσει μελοδραματικά στοιχεία με τον γοτθικό τρόμο και την εξερεύνηση των βαθύτερων μυστηρίων της ανθρώπινης ψυχής.
|
|
|
Δεσμώτες της Στάχτης – Ψυχομηνία
|
|
|
|
Η δύναμη φθείρει. Η αθανασία αλλοιώνει. Κι όμως, η φωτιά δεν σβήνει.
Στο δεύτερο μέρος της τριλογίας Δεσμώτες της Στάχτης, οι ήρωες επιστρέφουν πιο μεστωμένοι, πιο διχασμένοι, πιο επικίνδυνοι. Η Ψυχομηνία ξεκινά μετά τα γεγονότα του Σκιαμάχου και στήνει έναν κόσμο σκοτεινό, μαγικό και ηθικά αβέβαιο — όπου τίποτα δεν είναι όπως πριν.
«Δεν θα μπορέσω ποτέ να νιώσω τις χιονονιφάδες στα ακροδάχτυλά μου... Το μίσος για τον Κρόγκθελ παραμένει σταθερό ανά τα χρόνια.»
Η αθανασία, η εξουσία, η ενοχή, οι δεσμοί — όλα τίθενται υπό αμφισβήτηση. Οι μάγοι πλέον δεν δρουν μόνο σε πεδία μάχης, αλλά και στα βάθη του μυαλού τους.
«Είμαι αθάνατη. Και αυτό αλλάζει τα πάντα.»
Ένα σύγχρονο ελληνικό fantasy που εμβαθύνει στη μεταφυσική και ηθική πλευρά του έπους. Δεν είναι μόνο μάχη. Είναι απόφαση. Είναι εσωτερική μεταμόρφωση.
Η φλόγα σιγοκαίει. Όποιος την κουβαλά, δεν μπορεί να μείνει ίδιος.
|
|
|
Βιογραφικό Συγγραφέα
Ο Ευάγγελος Τσατσαλής γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1997 και μεγάλωσε σε ένα μικρό χωριό της Πιερίας. Από μικρός είχε πάθος με την εξερεύνηση του κόσμου γύρω του και τη φαντασία. Είναι απόφοιτος του τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ και έκτοτε ασχολείται με την Παλαιοντολογία ως ερευνητής, ενώ η συγγραφή δεν αποτελεί γι' αυτόν μόνο μέσο έκφρασης, αλλά και τρόπος ύπαρξης. Έχει συμμετάσχει με διηγήματά του σε διάφορες ανθολογίες και περιοδικά φανταστικού, ενώ μια συλλογή διηγημάτων επιστημονικής φαντασίας-δυστοπίας με τίτλο Το μανιφέστο μιας θεάς κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Momentum. Από τις εκδόσεις Πηγή κυκλοφορούν τα δύο πρώτα μέρη της σειράς επικής φαντασίας Δεσμώτες της Στάχτης, με πρώτο μέρος το Σκιαμάχος και δεύτερο την Ψυχομηνία.
|
|
|
|
|
|
|
|
Σχόλια - Facebook Comments