ΕΛΛΑΔΑ : Η ΚΟΡΟΙΔΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΜΕ ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ 0,10 ΣΕΝΤ ΣΤΑ ΚΑYΣΙΜΑ

Ζούμε σε μια χώρα όπου η μετακίνηση τείνει να μετατραπεί σε προνόμιο για λίγους. Μια σύντομη ματιά στον χάρτη των τιμών καυσίμων στα Βαλκάνια αρκεί για να προκαλέσει ίλιγγο: την ώρα που στη γειτονική Βουλγαρία η βενζίνη κυμαίνεται γύρω στα 1,30€ με 1,35€ το λίτρο, στην Τουρκία στα 1,47€ και στα Σκόπια  στα 1,62€, ο Έλληνας οδηγός καλείται να πληρώσει στην αντλία το εξωφρενικό ποσό των 2,20€. 

​Και ποια είναι η κρατική «μέριμνα» απέναντι σε αυτή τη δυστοπική πραγματικότητα; Μια αστεία επιδότηση των 10 λεπτών! Σε ένα γέμισμα 50 λίτρων, ο πολίτης καλείται να «πανηγυρίσει» επειδή θα πληρώσει 105 ευρώ αντί για 110. Μας ζητούν, δηλαδή, να φανούμε ευγνώμονες για τα ψίχουλα που μας πετούν, την ώρα που το μεγαλύτερο μέρος της τιμής του λίτρου δεν αντικατοπτρίζει το ίδιο το καύσιμο, αλλά τους δυσβάσταχτους και άδικους φόρους που επιβάλλει το ίδιο το κράτος. 

​Το πιο εξοργιστικό, όμως, δεν είναι μόνο τα νούμερα· είναι η παντελής αποσύνδεση των διοικούντων από την πραγματικότητα. Με μια κυνική ελαφρότητα, ακούσαμε την προτροπή πως όποιος δεν αντέχει τα 10 ευρώ βενζίνης την ημέρα, μπορεί απλώς να παίρνει τα μέσα μαζικής μεταφοράς. 

​Ποιο λεωφορείο θα πάρει ο εργαζόμενος που πρέπει να βρίσκεται στο ποστό του στις 5 το πρωί; 

​Ποιο μετρό θα εξυπηρετήσει τον επαγγελματία που κουβαλάει τον εξοπλισμό και τα εργαλεία της δουλειάς του; 

​Ποια συγκοινωνία θα λύσει τα χέρια των γονιών που τρέχουν ασταμάτητα από το πρωί ως το βράδυ για να προλάβουν δουλειές, σχολικά δρομολόγια και δραστηριότητες; 

​Και, κυρίως, ποιες ανύπαρκτες συγκοινωνίες θα χρησιμοποιήσει ο κάτοικος της ελληνικής επαρχίας; 

​Το αυτοκίνητο στην Ελλάδα του 2026 δεν είναι πολυτέλεια, ούτε επίδειξη πλούτου. Είναι βασικό εργαλείο επιβίωσης, δουλειάς και αξιοπρέπειας. 

​Η αύξηση των καυσίμων δεν σταματά στην αντλία. Πυροδοτεί ένα ντόμινο ακρίβειας που συμπαρασύρει τις μεταφορές, την παραγωγή και, τελικά, τις τιμές στα βασικά αγαθά στο ράφι του σούπερ μάρκετ. Τον τελικό λογαριασμό καλείται να τον πληρώσει για άλλη μια φορά ο ίδιος συνεπής φορολογούμενος. 

​Ο Έλληνας πολίτης δεν ζητάει ελεημοσύνες, ούτε ευκαιριακά Pass και προσωρινές επιδοτήσεις-κοροϊδία. Απαιτεί σοβαρές, μόνιμες λύσεις, μείωση της εξοντωτικής φορολογίας και το αυτονόητο δικαίωμα να μπορεί να εργάζεται, να μετακινείται και να ζει αξιοπρεπώς στον τόπο του.

ΚDP