Πώς έφτασε η Τεχνητή Νοημοσύνη να καθιστά το εισόδημα ανά εργαζόμενο, το νέο ιερό δισκοπότηρο
Στην εποχή του «blitzscaling» των νεοφυών επιχειρήσεων, το οποίο διήρκεσε περίπου από την αρχική δημόσια προσφορά του Facebook το 2012 μέχρι την υποβολή αίτησης πτώχευσης της WeWork το 2023, η κεφαλαιοποίηση της αγοράς και τα συνολικά αντληθέντα κεφάλαια ήταν πολύτιμα μεγέθη. Το απόλυτο ορόσημο ήταν η επίτευξη του «καθεστώτος του μονόκερου» – δηλαδή μια αποτίμηση 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων που συχνά συνοδευόταν από ταχείες προσλήψεις.
Ωστόσο, σύμφωνα με το Bloomberg, σήμερα το δικαίωμα να καυχιέται μία εταιρεία το έχει όταν διατηρεί τον χαμηλότερο αριθμό εργαζομένων.
Το blitzscaling είναι ένα συγκεκριμένο σύνολο πρακτικών για την πυροδότηση και τη διαχείριση της ιλιγγιώδους ανάπτυξης · μια επιταχυνόμενη πορεία προς το στάδιο του κύκλου ζωής μιας startup όπου δημιουργείται η μεγαλύτερη αξία. Με απλούστερα λόγια, είναι η επιστήμη και η τέχνη της ταχείας ανάπτυξης μιας εταιρείας για να εξυπηρετήσει μια μεγάλη και συνήθως παγκόσμια αγορά, με στόχο να γίνει η πρώτη εταιρεία που θα κινηθεί σε μεγάλη κλίμακα.
Αν το blitzscaling παλαιότερα τροφοδοτούνταν από smartphone και το cloud, η σημερινή ταχύτερη και πιο λιτή ανάπτυξη προέρχεται από βοηθούς, συμβούλους, προγραμματιστές και marketers Τεχνητής Νοημοσύνης, σημειώνει το Bloomberg. Πέρυσι, ο Σαμ Άλτμαν της OpenAI δήλωσε ότι η εταιρική ομάδα chat είχε ένα «στοιχηματικό σύνολο για τον πρώτο χρόνο που υπάρχει μια εταιρεία ενός ατόμου αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων». Η ιδέα «θα ήταν αδιανόητη χωρίς την Τεχνητή Νοημοσύνη», είπε ο Άλτμαν. «Και τώρα [θα] συμβεί».
Αν η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να καλύψει αποτελεσματικά σχεδόν οποιονδήποτε ρόλο σε μια εταιρεία, τι πραγματικά προσφέρει ο υπεύθυνος άνθρωπος;
Ο Τζέφρι Μπούσγκανγκ, συνεργάτης της Flybridge Capital Partners και λέκτορας στο Harvard Business School, λέει στο Bloomberg ότι το νέο μέτρο του «ιερού δισκοπότηρου» δεν είναι μια αποτίμηση δισεκατομμυρίων δολαρίων, αλλά τα έσοδα ανά εργαζόμενο.
Σε συνομιλίες του, ο Μπούσγκανγκ επικαλείται έναν ιστότοπο που ονομάζεται «Tiny Teams Hall of Fame» και απαριθμεί εταιρείες με λίγους μόνο υπαλλήλους που ισχυρίζονται δεκάδες ή και εκατοντάδες εκατομμύρια σε ετήσια έσοδα. Αναφέρεται σε αυτό ως «κλιμάκωση χωρίς ανάπτυξη». Αντίο blitzscaling, καλώς ήρθες botscaling.
Αλλά αν η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να καλύψει αποτελεσματικά σχεδόν οποιονδήποτε ρόλο σε μια εταιρεία, τι πραγματικά προσφέρει ο υπεύθυνος άνθρωπος;
Η εποχή της κλιμάκωσης των bots
Το μότο του πρόσφατου βιβλίου του Μπούσγκανγκ, The Experimentation Machine: Finding Product-Market Fit in the Age of AI είναι ουσιαστικά: Κάνε αυτό που κάνεις καλύτερα και άσε την Τεχνητή Νοημοσύνη να κάνει τα υπόλοιπα. Ο Μπούσγκανγκ θέλει να χρηματοδοτήσει νεοσύστατες επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν τεχνητή νοημοσύνη για τον προγραμματισμό, για την έρευνα πελατών, για το μάρκετινγκ, για την παρουσίαση – ακόμη και για την αρχική τους ιδέα. Γράφει επίσης για επιχειρηματίες που αρνήθηκαν να συνεργαστούν με έναν άνθρωπο συνιδρυτή, επιλέγοντας να βασιστούν στην Τεχνητή Νοημοσύνη.
Ωστόσο, δεν είναι ο μόνος που παρέχει ένα εγχειρίδιο για νεοφυείς επιχειρήσεις με τεχνητή νοημοσύνη. Στο “Cofounder.AI”, έναν ιστότοπο και το ομώνυμο βιβλίο, ο Κλάρενς Γούτεν, επιχειρηματίας που εργάζεται σε εργαστήριο ερευνών της Google, προτρέπει τους ιδρυτές εταιρειών να εξετάσουν το ενδεχόμενο «να χτίσουν μια startup επιχείρηση δισεκατομμυρίων δολαρίων… μόνοι τους».
Το “Me, My Customer, and AI”, των επιχειρηματιών Χένρικ Γουέντερλιν και Νίκολας Θορν, υποστηρίζει ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη θα εκδημοκρατίσει την επιχειρηματικότητα — αν και με ελαφρώς μεγαλύτερη έμφαση στις μικρές επιχειρήσεις παρά στις νεοφυείς επιχειρήσεις τεχνολογίας.
Αυτά δεν είναι βιβλία που βασίζονται σε μεγάλες ιδέες και ασχολούνται μόνο ελάχιστα με τον ευρύτερο κοινωνικό αντίκτυπο της δημιουργίας υπερπαραγωγικών εταιρειών χαμηλής απασχόλησης. Και τα τρία είναι οδηγοί που απευθύνονται αποκλειστικά σε τρέχοντες ή επίδοξους επιχειρηματίες. Και μαζί παρέχουν ένα χρήσιμο παράθυρο για το πώς μοιάζει η εργασία όταν κάποιος επικεντρώνεται ολοκληρωτικά στην Τεχνητή Νοημοσύνη, μια φιλοσοφία γύρω από την οποία ήδη χτίζονται οι εταιρείες.
Στο Χάρβαρντ, ο Μπούσγκανγκ ζητά από τους φοιτητές να παροτρύνουν το ChatGPT «να ενεργήσει ως συνιδρυτής» και να αναπτύξει ιδέες για νεοφυείς επιχειρήσεις
Το Bloomberg φέρνει σαν παράδειγμα το λογισμικό. Πριν από δέκα χρόνια, το πρώτο καθήκον ενός επιχειρηματία στον τομέα της τεχνολογίας που δεν μπορούσε να προγραμματίσει ήταν να βρει κάποιον «τεχνικό» για να κατασκευάσει ένα πρωτότυπο. Αλλά τα μοντέλα μεγάλων γλωσσών (LLM) είναι ιδιαίτερα καλά στον προγραμματισμό. Ακόμα και τα λάθη τους αποτελούν μικρότερο πρόβλημα για ένα πρωτότυπο που δεν προορίζεται να είναι τέλειο.
Δεν είναι απλώς προγραμματισμός. Η Portrait χρησιμοποίησε επίσης την Τεχνητή Νοημοσύνη για να ερευνήσει την αγορά συνδρομών και διατηρεί μια συνεχώς επιμηκυνόμενη προτροπή Τεχνητής Νοημοσύνης που περιγράφει τον ιδανικό πελάτη της, την οποία οι ιδρυτές χρησιμοποιούν για να ζητήσουν συμβουλές και να συζητήσουν στρατηγική. Ο Μάιλς Λάζεροφ, Διευθύνων Σύμβουλος της εφαρμογής εύρεσης συντρόφου Addie, δήλωσε ότι βασίζεται στην Τεχνητή Νοημοσύνη για το branding και το μάρκετινγκ. Μοιράστηκε την παρουσίαση του, καθώς και των ανταγωνιστών, με την OpenAI και ζήτησε ιδέες για τη βελτίωσή της. Ο Κρις Μάνιον, ο οποίος ίδρυσε μια startup σχεδιασμού εργατικού δυναμικού που ονομάζεται Meander, χρησιμοποιεί την Τεχνητή Νοημοσύνη για να προσαρμόσει την προσέγγιση πελατών — υποδεικνύει ποια χαρακτηριστικά προϊόντος θα βρει ένας πιθανός χρήστης πιο πολύτιμα, με βάση το δημόσιο προφίλ και το υπόβαθρό του.
«Ξαφνικά μπορούσαμε να γράψουμε ένα δοκίμιο 10 παραγράφων για το τι θέλαμε να δημιουργήσουμε και στη συνέχεια να το συνδέσουμε σε αυτά τα εργαλεία επίδειξης και να πούμε: “Πήγαινε, δείξε μου τι έχεις”», λέει ο Ρου Χάριγκαν, συνιδρυτής και επικεφαλής μηχανικής στο Portrait, ένα δίκτυο για δημιουργικούς επαγγελματίες. «Κάτι που ήταν πολύ περίεργο για έναν μηχανικό».
Η προσέγγιση σε αυτά τα βιβλία είχε ως επί το πλείστον νόημα: Οι νέες επιχειρήσεις σχεδόν εξ ορισμού έχουν έλλειψη πόρων και πρέπει να δοκιμάσουν πολλές διαφορετικές προσεγγίσεις για να δουν τι λειτουργεί. Αντί να προσλάβετε έναν βοηθό μάρκετινγκ μόνο και μόνο για να συνειδητοποιήσετε λίγους μήνες αργότερα ότι αυτό που πραγματικά χρειάζεστε είναι έναν επικεφαλής πωλήσεων, ένας LLM μπορεί να γράψει κείμενα μάρκετινγκ τη μια μέρα και να σκιαγραφήσει τη στρατηγική πωλήσεων την επόμενη, σημειώνει το Bloomberg.
Ο AI συνιδρυτής
Οι επιχειρηματίες έχουν εδώ και καιρό εξισορροπήσει τις δεξιότητές τους βρίσκοντας έναν συνιδρυτή που τους συμπληρώνει. Ο οραματιστής Στιβ Τζομπς είχε τον γκουρού του hardware Στιβ Βόζνιακ. Οι σχεδιαστές Μπράιαν Τσέσκι και Τζο Γκέμπια ίδρυσαν από κοινού την Airbnb με τον συγκάτοικό τους προγραμματιστή Νέιθαν Μπλέχαρτσικ. Αλλά καθώς η Τεχνητή Νοημοσύνη βελτιώνεται, μπορεί να παρέχει έναν αυξανόμενο αριθμό συμπληρωματικών δεξιοτήτων – ακόμη και την ίδια την επιχειρηματική ιδέα.
Στο Χάρβαρντ, ο Μπούσγκανγκ ζητά από τους φοιτητές να παροτρύνουν το ChatGPT «να ενεργήσει ως συνιδρυτής» και να αναπτύξει ιδέες για νεοφυείς επιχειρήσεις. Και σε μια πρόσφατη μελέτη, ερευνητές στο Χάρβαρντ και στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια ανέθεσαν σε ορισμένους υπαλλήλους της Procter & Gamble να σκεφτούν νέες ιδέες για προϊόντα χρησιμοποιώντας την Τεχνητή Νοημοσύνη, ενώ άλλοι το έκαναν χωρίς αυτήν.
«Η πρώτη μεγάλη αποκάλυψη ήταν ότι ένα άτομο με Τεχνητή Νοημοσύνη ήταν τόσο καλό όσο μια ομάδα χωρίς Τεχνητή Νοημοσύνη», δήλωσε ο Καρίμ Λακχανί, καθηγητής στο Harvard Business School και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης. Οι ομάδες που χρησιμοποιούν Τεχνητή Νοημοσύνη τα πήγαν ακόμα καλύτερα, όπως κρίθηκε από μια ομάδα επαγγελματιών. Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη βοήθησε τους υπαλλήλους να σκεφτούν ιδέες εκτός των τομέων εξειδίκευσής τους.
Το ακανόνιστο σύνορο
Είναι η Τεχνητή Νοημοσύνη εργαλείο ή συμπαίκτης, αναρωτιέται το Bloomberg. Απαιτούσε συνεχή ανθρώπινη καθοδήγηση ή μήπως ήταν πιο κοντά σε ένα υποκατάστατο ενός ατόμου;
Η απάντηση φαινόταν να είναι και τα δύο και κανένα από τα δύο. Η εργασία του Λακχάνι το χαρακτήρισε «κυβερνητικό συμπαίκτη». Ο Ράζακ, φοιτητής ιατρικής και MBA στο Χάρβαρντ, και πρώην φοιτητής του Μπούσγκανγκ, ο οποίος ξεκινά μια startup στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης που ονομάζεται Pillar Square Health, κατηγοριοποίησε τη χρήση του σε «εργαλείο», «δάσκαλο» και «συνεργάτη σκέψης». Ο Γούτεν το περιγράφει ως «συν-πιλότο» και ως «ψηφιακό είδος». Ο Λάζεροβ είπε ότι το χρησιμοποιούσε ως «μέντορα». Ο Χάριγκαν το αποκάλεσε «συνεργάτη». Αλλά η πιο ιδιαίτερη περιγραφή προήλθε από την Τζιν Έλεν Κάουγκιλ, Διευθύνουσα Σύμβουλο του Portrait, η οποία αναφέρθηκε στα LLM ως «φαντάσματα γύρω σας που σας βοηθούν να εργαστείτε».
Ένα πράγμα που σχεδόν όλοι ανέφεραν είναι ότι τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης δεν είναι πάντα αξιόπιστα. «Ψεύδονται με σιγουριά», δήλωσε ο Μαξ Πάρσονς, συνιδρυτής της Lazerow και CTO στην Addie. Ακόμα πιο συνηθισμένο είναι ότι μπορούν να περιέλθουν σε κολακεία. «Έχουν την τάση να θέλουν να συμφωνήσουν μαζί σας», είπε ο Ράζακ. Τον Απρίλιο, η OpenAI αναγνώρισε ότι ένα πρόσφατο μοντέλο του ChatGPT είχε αυτό το πρόβλημα και ανέστειλε μια ενημέρωση για να το διορθώσει.
Σε μια ξεχωριστή μελέτη, ο Λακχάνι και οι συνεργάτες του γράφουν ότι «τα πλεονεκτήματα της Τεχνητής Νοημοσύνης, αν και σημαντικά, είναι… ασαφή για τους χρήστες. Αποδίδει καλά σε ορισμένες εργασίες και αποτυγχάνει σε άλλες με τρόπους που είναι δύσκολο να προβλεφθούν εκ των προτέρων». Ονόμασαν αυτό το ανεξιχνίαστο σύνολο δεξιοτήτων «το ακανόνιστο σύνορο». Μία απάντηση, λοιπόν, για το τι απομένει να κάνει ένας επιχειρηματίας, καθώς η Τεχνητή Νοημοσύνη αναλαμβάνει όλο και μεγαλύτερο ρόλο: Καταλαβαίνουν με εμμονή σε τι είναι καλή η Τεχνητή Νοημοσύνη και σε τι όχι, και αναθέτουν αρμοδιότητες κατάλληλα.
Σε ένα πρόσφατο podcast, ο οικονομολόγος Τάιλερ Κάουεν ρώτησε τον συνιδρυτή της Anthropic (και πρώην δημοσιογράφο του Bloomberg News) Τζακ Κλαρκ αν η ικανότητα προγραμματισμού της τεχνητής νοημοσύνης σήμαινε ότι «η εποχή των nerds» είχε τελειώσει. «Νομίζω ότι τώρα θα είναι η εποχή των manager nerds», απάντησε ο Κλαρκ. «Νομίζω ότι η δυνατότητα διαχείρισης στόλων AI agents και η ενορχήστρωσή τους θα κάνει τους ανθρώπους απίστευτα ισχυρούς».
Όταν ο Μάνιον ήθελε βοήθεια για να αποφασίσει ανάμεσα σε τρεις εκδοχές της επιχείρησής του, για παράδειγμα, απέτρεψε κάθε κολακεία ζητώντας από τον βοηθό του στην Τεχνητή Νοημοσύνη να προβλέψει τις πιθανότητες επιτυχίας για κάθε διαδρομή — μια τακτική δανεισμένη από μια ερευνητική εργασία που διαπίστωσε ότι οι βοηθοί Τεχνητής Νοημοσύνης βελτίωσαν την ακρίβεια των προβλέψεων.
Καθώς η Τεχνητή Νοημοσύνη βελτιώνεται, τα πράγματα θα πρέπει να γίνονται πιο ομαλά. Η τεχνολογία μπορεί κάλλιστα να βελτιωθεί σε όλους τους τομείς και διαφορετικά μοντέλα μπορεί να διαπρέπουν σε διαφορετικά πράγματα. Στον προγραμματισμό, για παράδειγμα, η Χάριγκαν δήλωσε ότι τώρα χρησιμοποιεί «δύο βοηθούς πλήρους απασχόλησης, τον Claude και το ChatGPT. Και έχω το ChatGPT να ελέγχει συνεχώς τη δουλειά του Claude».
Είμαι ξεχωριστός;
Αν η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να καλύψει σχεδόν οποιονδήποτε ρόλο και αν μπορεί να λειτουργεί ολοένα και περισσότερο ως έλεγχος στο έργο μιας άλλης Τεχνητής Νοημοσύνης, τι απομένει για τον άνθρωπο εκτός της ανάθεσης αρμοδιοτήτων και της διαχείρισης bot; Στο βιβλίο « Εγώ, ο Πελάτης μου και η Τεχνητή Νοημοσύνη», οι Γουέντερλιν και Θορν υποστηρίζουν ότι η δουλειά του ιδρυτή είναι να γνωρίζει τον πελάτη του καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον. Και οι τρεις «Βίβλοι» της κλιμάκωσης bot υποστηρίζουν ότι η ανθρώπινη κρίση παραμένει απαραίτητη.
Σε ένα άλλο podcast του, ο Κάουεν ρώτησε τον Κρις Ντίξον, VC στην Andreessen Horowitz, αν θα σκεφτόταν να επενδύσει σε μια τεχνητή νοημοσύνη, χωρίς ανθρώπινο συνιδρυτή. «Αυτή τη στιγμή, είναι περιορισμένοι και απλά δεν μπορούν να κάνουν πράγματα. Δεν μπορούν να ανοίξουν τραπεζικό λογαριασμό. Δεν μπορούν να στείλουν χρήματα», απάντησε ο Ντίξον. «Αλλά ναι, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον… Το συζητάμε σχεδόν σοβαρά».
Ο Μάνιον, ο επιχειρηματίας που ασχολείται με τον σχεδιασμό του εργατικού δυναμικού, χρησιμοποίησε μια ενδιαφέρουσα προτροπή για να μεταφέρει μέρος της κρίσης του στην Τεχνητή Νοημοσύνη, ώστε να μπορεί να ενεργεί καλύτερα για λογαριασμό του. Ανέβασε μερικά από τα αγαπημένα του γραπτά για την επιχειρηματικότητα σε ένα μεταπτυχιακό LLM, συμπεριλαμβανομένης της προσέγγισης «24 βημάτων» που διδάχθηκε στο MIT. Ο Μάνιον ουσιαστικά παρείχε στην Τεχνητή Νοημοσύνη του ένα πρόγραμμα σπουδών για να μεταφέρει μέρος της κοσμοθεωρίας του στο bot, λέγοντας σε έναν υπολογιστή που είχε διαβάσει τα πάντα να επικεντρωθεί σε αυτό, όχι σε εκείνο.
Ίσως αυτό να είναι το τελευταίο βήμα για τους χρήστες Τεχνητής Νοημοσύνης και ένας τρόπος να «σπείρουμε» τις εταιρείες που χρησιμοποιούν μόνο Τεχνητή Νοημοσύνη, όπως φαντάζονται οι Ντίξον και Κάουεν, καταλήγει το Bloomberg. Αφού ολοκληρώσουμε την ανάπτυξη πρακτόρων για να αντισταθμίσουμε τις ελλείψεις μας και να εξισορροπήσουμε τις δεξιότητές μας, γράφουμε την τελική προτροπή που συνοψίζει την κοσμοθεωρία μας, ώστε ο στρατός μας με την Τεχνητή Νοημοσύνη να μπορεί να προχωρήσει ανάλογα.
Σχόλια - Facebook Comments