ΑΝ ΗΜΟΥΝ ΓΙΑ 2 ΜΗΝΕΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ…

Το κείμενο που ακολουθεί δεν έχει και πολύ σχέση με την πραγματικότητα.. Είναι περισσότερο κωμικού… χαρακτήρα… με πολύ δόση αγανάκτησης και ειρωνείας..

Οπότε όποιος δεν αντέχει τέτοια ας μην το διαβάσει για να μην κολαστεί και βγει από τον δρόμο της κανονικότητας που (ορθόδοξα) χαράσσεται πια…

Αν ήμουν για 2 μήνες Δήμαρχος τούτης της πόλης (συμπληρώστε το όνομα..βάλτε τη δική σας πόλη..)

θα κοιμόμουνα κάθε δύο μέρες σε διαφορετική γειτονιά. Μην πάει το μυαλό σας στο πονηρό! Και δεν ξέρω αν θα μου έφταναν οι δύο μήνες… αλλά τέλος πάντων. Θα ξυπνούσα να δω την καθημερινότητα της γειτονιάς: αν είναι καθαροί οι δρόμοι, αν υπάρχει πρόβλημα με τα (κακήν κακώς) παρκαρισμένα αυτοκίνητα, αν η κυρία τάδε πετάει τα σκουπίδια της στο ποτάμι, αν η κυρία δείνα βγάζει το σκύλο για βόλτα και βρωμίζει (με σκ@τ@) όλο το δρόμο ή τα πάρκα, αν λειτουργούν οι λάμπες, αν τα δέντρα δεν κινδυνεύουν να πέσουν στο κεφάλι των δημοτών, αν… αν… (προσθέστε ό,τι θέλετε).

Αφού λοιπόν ξυπνούσα σε διαφορετικό σημείο και είχα την εικόνα της κατάστασης, ακολουθεί η σύσκεψη με αντιδημάρχους και υπευθύνους υπηρεσιών, για την κατανομή των εργασιών… Όχι δεν θα πήγαινα εγώ τους υπαλλήλους από εδώ εκεί.. όχι δεν έπαιρνα την τσάπα ή το φτυάρι… Θα δούλευα επιτελικά (έτσι δεν είναι η κανονικότητα;;;).

Από εκεί και πέρα θα έπρεπε να ασχοληθώ με τις δημόσιες σχέσεις που θα έπρεπε να είχα: θα τηλεφωνούσα στον τάδε και στην τάδε, θα τους καλούσα εδώ να δουν τι γίνεται και πως θα μπορούσαμε να βελτιώσουμε την κατάσταση μέσα στην πόλη. Α! θα έκανα και κονέ με κάποιον ευρωβουλευτή (δεν έχει σημασία αν θα ήταν ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ)… τι στο καλό; Εκεί στις Βρυξέλλες κάτι παραπάνω από μένα θα ξέρουν… Και επιπλέον θα τους έλεγα να φέρουν και κανά κουτί σοκολατάκι Λ. να γλυκαθούμε από την πίκρα που λαμβάνουμε κάθε μέρα.

Θα πήγαινα στα πάρκα μαζί με τους υπευθύνους των υπηρεσιών. Αυτούς θα ρωτούσα πως να κάνουμε καλύτερα τα πάρκα.

Θα έβγαζα τους Αντιδημάρχους έξω, να ξαμολυθούν σε κάθε σπιθαμή του τόπου αυτού (ο καθένας ανάλογα το μετερίζι του φυσικά..) και δεν θα τους άφηνα ούτε ένα λεπτό στο γραφείο να καπνίζουν και να πίνουν καφέ…αυτό το βλέπει και ο κόσμος  (Κατά τα άλλα το «κάπνισμα απαγορεύεται σε όλα τα γραφεία και τους χώρους στις  Δημόσιες Υπηρεσίες όπως είναι και το κάθε Δημαρχείο»…)

Θα ρωτούσα αυτούς που ξέρουν πως θα γινόταν ορθότερη κατανομή του προσωπικού. Ώστε όλοι να δουλεύουν παραγωγικά και όχι κάποιος να δουλεύει και κάποιος άλλος να μας δουλεύει κανονικά… (ακόμα στην πασιέντζα έμεινε…).

Θα μιλούσα κάθε μέρα με τους υπεύθυνους της Τροχαίας, θα έβρισκα συγκοινωνιολόγους, θα συζητούσα με τον κόσμο της κάθε γειτονιάς για το τι μπορεί να γίνει ώστε να αλλάξει η ασφυξία με τα παρκαρισμένα (και όχι μόνο) αυτοκίνητα μέσα στην πόλη…

Όχι δεν θα ξήλωνα τον πεζόδρομο… θα μιλούσα όμως με τον καθένα δημοτικό σύμβουλο για τις ιδέες και τις προτάσεις του, πάνω στα θέματα της καθημερινότητας. Δεν είναι αντίπαλοι μου οι δημοτικοί σύμβουλοι… Γιατί να τους φοβηθώ; Τους χρειάζομαι.. όχι μόνο για να λένε «ναι» και να περνάνε τα θέματα στο συμβούλιο… Το ίδιο φυσικά θα έκανα και με αυτούς της παράταξής μου…

Επίσης θα ετοίμαζα την διάδοχη κατάσταση, γιατί δεν γίνεται να είμαι για πάντα Δήμαρχος.. (μόνο 2 μήνες ζήτησα!!!).

Θα μιλούσα με συλλόγους, φορείς κλπ. θα ζητούσα και θα συζητούσα την άποψη τους για πολλά θέματα.

Θα το έψαχνα το θέμα με την ενέργεια… αύριο μεθαύριο τελειώνει ο λιγνίτης, τι γίνεται;

Θα το έψαχνα το θέμα (καλύτερα) για την ανακύκλωση…

Θα ρωτούσα τους εφήβους αυτής της πόλης τι θέλουν για να μείνουν στην πόλη και θα προσπαθούσα να τους πείσω ότι τους χρειαζόμαστε μετά τις σπουδές τους… Άλλωστε όλοι σκέφτονται να φύγουν έξω και στην καλύτερη να φύγουν από την πόλη… Αναρωτιέμαι γιατί; Γιατί εδώ δεν τους προσφέρω τίποτα;

Θα έψαχνα να βρω αυτούς που είναι λίγο πριν την σύνταξη και δεν έχουν δουλειά τώρα… αυτούς που ψάχνουν από εδώ και από εκεί 50, 100 ένσημα… για αυτούς θα διεκδικούσα ένα ρημαδοπρόγραμμα στον ΟΑΕΔ (ή δεν ξέρω σε ποιόν άλλο εργολάβο…).

Θα ενεργοποιούσα γυναίκες, νοικοκυρές (όχι σε απόγνωση), συνταξιούχες… που θέλουν να προσφέρουν εθελοντικά… θα τις ρωτούσα «πως θα ομορφύνουμε την πόλη μας»;, ή «πως θα βοηθήσουμε να πωληθούν τα κεράσια μας;»… Μην γελάτε.. πολλές γυναίκες ανά την Ελλάδα έχουν κάνει συνεταιρισμούς (σκεφτείτε το..).

Σε κάθε εκδήλωση που θα πήγαινα, θα φρόντιζα να ενώνω τον κόσμο και όχι να τον διχάζω… Γιατί το κράτος των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης αυτό θέλει. Θα ήμουν λίγο πιο άπλα, βρε φίλε, δεν θα άκουγα μόνο τον φίλο μου ή την ξαδέρφη μου…

Βέβαια θα ερχόταν το πλήρωμα των 2 μηνών… ε τότε θα ευχαριστούσα όλους έναν-έναν και δεν θα τους μάλωνα επειδή είναι σε άλλο κόμμα, σε άλλο γαλαξία, σε άλλο σύμπαν…

Αυτά όλα είναι μια εικονική πραγματικότητα.. Σίγουρα δεν θα μου έφταναν δυο μήνες. Ένα είναι σίγουρο: αυτός που ξέρει τι του γίνεται,  δεν χαλάει όταν παίρνει την εξουσία… Αυτός που έχει διαβάσει (πέρα από τα like στο facebook) ξέρει να δίνει κατευθύνσεις.. Αλλά θα μου πείτε όταν έχεις δυο ή τρία προφίλ… μόνο τα like και τα σχόλια να διαβάζεις… δεν σου μένει χρόνος για ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ και ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Αυτά.. μην μπείτε στον κόπο να κρίνετε όλο το παραπάνω, δεν τον νοιάζει και δεν τον ενδιαφέρει τον ανώνυμο γράφοντα… ειλικρινά… απλά την επόμενη φορά που θα πάτε για ψήφο… κάντε λίγο εικόνα την εικόνα της γειτονιάς σας, της πλατείας σας, των αδέσποτων, των σκουπιδιών, των… των..

Ν.Φ.