Μπορεί η λαϊκή παροιμία να λέει ότι όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα και μικρό καλάθι, όμως για τον νομό Πέλλας δεν ισχύει αυτό. Εκεί, από τα 110 χιλιάδες στρέμματα καλλιέργειας παράγονται ετησίως περίπου 60 χιλιάδες τόνοι κερασιών, που αντιστοιχούν στο 70% της συνολικής ελληνικής παραγωγής. Η συγκομιδή που άρχισε πριν από λίγες μέρες έχει ξεκινήσει με τους καλύτερους οιωνούς για τη φετινή χρονιά, καθώς σε αντίθεση με πέρσι και ποσότητα υπάρχει στα δέντρα και ποιότητα.

«Σίγουρα παίζει ρόλο το κλίμα της περιοχής αλλά είναι και δική μας εμπειρία και φροντίδα που συμβάλλει ώστε το κεράσι της Πέλλας να είναι περιζήτητο στην ελληνική και την διεθνή αγορά» λέει στην Voria ο παραγωγός Γιώργος Συλλέκτης. Τον συναντήσαμε μαζί με τους εργάτες του στα χωράφια έξω από το χωριό Μεγαπλάτανο όπου μάζευαν το «πρώτο χέρι».  

«Επειδή τα κεράσια δεν γίνονται όλα μαζί ακόμα και στο ίδιο δέντρο, για τους επόμενους δύο μήνες που διαρκεί η συγκομιδή θα περάσουμε 3 φορές από κάθε κερασιά για να μαζέψουμε μόνο τα ώριμα φρούτα» μας εξηγεί. Η μεγαλύτερη ποσότητα, περίπου το 80%, όχι μόνο της δικής του σοδειάς αλλά και των υπολοίπων παραγωγών θα φύγει στο εξωτερικό κυρίως στην Ευρώπη όπου το ελληνικό κεράσι είναι περιζήτητο. Η τιμή παραγωγού αυτή την εποχή είναι 3 ευρώ το κιλό, μια τιμή που οι κερασοπαραγωγοί χαρακτηρίζουν ικανοποιητική, αφού καλύπτει τα έξοδα τους και τους αφήνει και κέρδος . Όμως όπως παραδέχονται και οι ίδιοι είναι χαμηλότερη μέχρι και 3 φορές από την τιμή που αυτή την εποχή τα αγοράζει ο καταναλωτής στα αστικά κέντρα. 
 

«Δυστυχώς όταν δεν μπορούν οι ίδιοι οι παραγωγοί να τυποποιήσουν το προϊόν τους είναι λογικό να υπάρχουν μεσάζοντες, ενδιάμεσοι και έμποροι που ανεβάζουν την τιμή μέχρι το προϊόν να φθάσει στον καταναλωτή», λέει στη Voria ο Χρήστος Τρύπκος γενικός διαχειριστής του Αγροτικού Συνεταιρισμού Συνεργασία Παραγωγών Αλμωπίας .