Η πολιτική φαντασία στην Ελλάδα δεν σταματά ποτέ να εκπλήσσει. Εκεί που η δημόσια συζήτηση είχε αρχίσει να περιστρέφεται γύρω από τις δημοσκοπήσεις, τις διαρροές ψηφοφόρων και τη μάχη για την ηγεμονία στην Κεντροαριστερά, ήρθε η Θεοδώρα Τζάκρη να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο πολιτικής… επιστημονικής φαντασίας. Και μάλιστα με αρκετή αυτοπεποίθηση. Η βουλευτής, μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή, έριξε στο τραπέζι το ενδεχόμενο μιας μετεκλογικής – ή ακόμα καλύτερα προεκλογικής – συνεργασίας ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ, το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα και την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού. Όχι απλώς ως θεωρητική υπόθεση, αλλά σχεδόν ως πολιτική ευχή. «Όλοι αυτοί ενωμένοι μπορούν να κερδίσουν τον Μητσοτάκη», είπε χαρακτηριστικά, προκαλώντας εκείνη την αμήχανη σιωπή που συνήθως προηγείται είτε μιας μεγάλης αποκάλυψης είτε ενός συλλογικού σοκ.
Η αλήθεια είναι πως το συγκεκριμένο πολιτικό παζλ θα ζόριζε ακόμα και τους πιο έμπειρους αναλυτές. Από τη μία το ΠΑΣΟΚ, που προσπαθεί να πείσει ότι αποτελεί τη σοβαρή και θεσμική εναλλακτική απέναντι στη Νέα Δημοκρατία. Από την άλλη ο Αλέξης Τσίπρας, που επιστρέφει δυναμικά με το νέο εγχείρημα της ΕΛΑΣ, επιχειρώντας να ανασυστήσει τον χώρο της ριζοσπαστικής αλλά και πασοκογενούς Κεντροαριστεράς. Και κάπου ανάμεσα, η Μαρία Καρυστιανού, που μπήκε στην πολιτική ως σύμβολο οργής και κοινωνικής αγανάκτησης, χωρίς ακόμη σαφές ιδεολογικό αποτύπωμα. Το αποτέλεσμα θυμίζει λίγο πολιτικό «ό,τι προκύψει». Ένα σχήμα όπου ο κοινός παρονομαστής δεν είναι τόσο το πρόγραμμα, όσο η επιθυμία να υπάρξει απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη ένα μέτωπο μεγαλύτερο από τα επιμέρους κομματικά ποσοστά. Μόνο που στην πολιτική, οι προσθέσεις δεν λειτουργούν πάντα αριθμητικά. Καμιά φορά, λειτουργούν εκρηκτικά.
Το ενδιαφέρον πάντως είναι ότι τέτοιες συζητήσεις δεν θα άνοιγαν καν πριν από λίγους μήνες. Σήμερα όμως, με την αντιπολίτευση κατακερματισμένη, τον Τσίπρα να επιστρέφει, το ΠΑΣΟΚ να πιέζεται δημοσκοπικά και νέα πολιτικά μορφώματα να εμφανίζονται σχεδόν κάθε εβδομάδα, όλα μοιάζουν πιθανά. Ακόμα και τα σενάρια που μέχρι χθες θα προκαλούσαν μόνο γέλια στα πολιτικά γραφεία. Και βέβαια, στην ελληνική πολιτική έχουμε μάθει πλέον να μη λέμε ποτέ «αποκλείεται». Γιατί τα τελευταία χρόνια τα έχουμε δει σχεδόν όλα. Οπότε κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι αύριο μπορεί να ξυπνήσουμε και να ψάχνουμε ποιος θα είναι τελικά ο κοινός υποψήφιος ενός σχήματος που σήμερα μοιάζει περισσότερο με πολιτικό ανέκδοτο παρά με ρεαλιστική προοπτική εξουσίας.
Δείτε το σχετικό απόσπασμα στο 10:19” του βίντεο:
Σχόλια - Facebook Comments