ΠΟΡΕΙΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 6-2-2016 ΣΤΗΝ ΕΙΔΟΜΕΝΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΦΡΑΧΤΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΟΡΑ

Πορεία στην Ειδομένη διοργανώνει αύριο Σάββατο 6-2-2016 το Συντονιστικό ενάντια στον φράχτη του Έβρου, την δεύτερη κινητοποίηση μετά εκείνη στις καστανιές του Έβρου, ενάντια στην Ευρώπη φρούριο και τους φράκτες που σηκώνει απέναντι στους πρόσφυγες και τους μετανάστες.

Το ραντεβού για την αναχώρηση στην Ειδομένη είναι στις 10 π.μ στο άγαλμα Βενιζέλου.

«Ο τρόπος που μεταχειρίζονται τα κράτη τους μετανάστες αναλογεί με την αντιμετώπιση μιας χωματερής την οποία κανένας δεν θέλει δίπλα του» δήλωσε ο Γρ. Τσιλιμαντός,  μέλος του συντονιστικού ενάντια στον φράχτη του Έβρου στην σημερινή συνέντευξη τύπου για την κινητοποίηση του Σαββάτου.

Με το σκεπτικό αυτό, δηλαδή την απώθηση των προσφύγων στα όρια της Ελλάδας και της Τουρκίας έχουν στηθεί φράχτες σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Αρχικά, σύμφωνα με τον Γρ. Τσιλιμαντό, υπήρχαν σχέδια και για την δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης στην Αφρική σχέδια τα οποία είχε εμπλακεί και ο Λίβανος αλλά ακυρώθηκαν.

«Φράχτες έχουν στηθεί στην Ουγγαρία, στη Βουλγαρία αλλά και στην ΠΓΔΜ, το να μην μιλάμε όμως για τον πρώτο φράχτη στην Ευρώπη που στήθηκε στον Έβρο αποτελεί καθαρή υποκρισία» σημείωσε ακόμη ενώ παράλληλα αναφέρθηκε στον διαχωρισμό που γίνεται ανάμεσα σε πρόσφυγες και μετανάστες, «διαχωρισμό που έχει αποδεχθεί και η σημερινή κυβέρνηση με αποτέλεσμα να γίνονται διακρίσεις εις βάρος τους και φυσικά την απώλεια του δικαιώματος μετακίνησης αλλά και την ώθησή τους σε ένα νέο ταξίδι παρανομίας προκειμένου να καταφέρουν να μετακινηθούν».

«Δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε με τους νεκρούς στο Αιγαίο, μια τραγωδία που ταυτόχρονα συνιστά και ένα έγκλημα καθώς παραβιάζεται η σύμναση της Γενεύης που έχει ορίσει την αναγκαιότητα ύπαρξης μιας ασφαλής διόδου και δεν μπορεί να είναι άλλη από την στεριά. Η περιοχή του Έβρου είναι κλειστή και το προσφυγικό ρεύμα εκτονώνεται από την θάλασσα με αποτέλεσμα τον πολλαπλασιασμό των θανάτων και όχι την αποτροπή της μετανάστευσης καθώς τα προσφυγικά ρεύματα δεν έχουν επιστροφή. Οι πρόσφυγες δεν θα σταματήσουν να ρισκάρουν τη ζωή τους όποιο εμπόδιο και να τους βάλουν» πρόσθεσε ακόμη.

Όσον αφορά τα υπό δημιουργία hot spots εκφράστηκε ο φόβος πως γρήγορα θα μετατραπούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης των μεταναστών που χάνουν το δικαίωμα μετακίνησης ενώ ήδη στο κέντρο κράτησης στην Κόρινθο βρίσκονται φυλακισμένοι όσοι δεν έχουν δικαίωμα μετακίνησης στην Ευρώπη αλλά έχουν δικαίωμα αίτησης ασύλου το οποίο δεν μπορούν να ασκήσουν.

«Οι προσφυγικές ροές ξεπέρασαν την όποια πολιτική ετοιμότητα και ύπαρξη δομών για την αντιμετώπισή της» δήλωσε από την πλευρά του ο Ν. Σώχαλης, από την «Ομάδα νομικής υποστήριξης μεταναστών και προσφύγων Θεσσαλονίκης» ο οποίος τόνισε πως σε μια νύχτα και κατά τη διάρκεια δύο μόνο Συνόδων Κορυφής ενεργοποιήθηκαν διαδικασίες διακοπής των ροών αλλά και επανεισδοχής μεταναστών σε τρίτες χώρες χωρίς φυσικά να εξετάζονται θεμελιώδη ζητήματα όπως οι συνθήκες που επικρατούν στις χώρες από τις οποίες έφυγαν όπως και οι προσωπικοί λόγοι του κάθε πρόσφυγα.

Η Ε.Ε. με αποφάσεις της δίνει δικαιώματα στη Frontex που υπερβαίνουν το δίκαιο κάθε χώρας, σκληραίνει την  επιτήρηση των συνόρων της Ε.Ε. ενώ παράλληλα ανασύρεται ο μηχανισμός  παρακολούθησης των συνόρων Eurosur, τόνισε ακόμη.

Από νομικής άποψης το Ευρωπαϊκό σύστημα απονομής ασύλου που αποτελούσε, σύμφωνα με τον Ν. Σώχαλη,  ένα από τα δικαιότερα συστήματα ασύλου, αυτή την στιγμή είναι όχι μόνο ανεπαρκές αλλά οδηγεί και σε ωμές παραβιάσεις δικαιωμάτων που στερούν με τεχνητούς τρόπους το δικαίωμα αίτησης και απόκτησης ασύλου σε πολλούς πρόσφυγες και μετανάστες.

Στην Θεσσαλονίκη π.χ. το Γραφείο Ασύλου λειτουργεί χωρίς μεταφραστή, πολύ συχνά το σύστημα είναι πεσμένο και αν όλα αυτά συνδυαστούν με το κλείσιμο των συνόρων μας οδηγούν σε εποχές πριν το 2011 όπου εγκλωβίζονται άνθρωποι χωρίς να έχουν δικαίωμα μετακίνησης και να κρατούνται άνθρωποι που έχουν κάνει ήδη αίτηση ασύλου.

Επίσης σύμφωνα με τον Ν. Σώχαλη η διαδικασία του relocation (μετεγκατάστασης) θα εξαρτάται από τον μέσο όρο αποδοχής ασύλου σε όλη την Ε.Ε. δηλαδή από τον βαθμό αναγνώρισης της προσφυγικής ιδιότητας κάθε εθνικότητας σε κάθε χώρα όπου επιθυμούν να μετεγκατασταθούν με αποτέλεσμα πολλοί πρόσφυγες να χάσουν το δικαίωμα της μετεγκατάστασης.