Το μήνυμα φτάνει στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο με τίτλο που τραβά την προσοχή: «Επιστροφή φόρου 286,40 ευρώ» ή «Επιβεβαίωση στοιχείων για πίστωση ποσού».

Η εμφάνιση παραπέμπει σε κρατική υπηρεσία. Το ποσό μοιάζει ρεαλιστικό. Ο σύνδεσμος οδηγεί σε ιστοσελίδα που θυμίζει επίσημη πλατφόρμα. Η διαφορά κρύβεται στη λεπτομέρεια.

Πώς λειτουργεί το σενάριο

Ο χρήστης καλείται να συμπληρώσει προσωπικά στοιχεία ή τραπεζικά δεδομένα για να «ολοκληρωθεί» η επιστροφή. Σε άλλες περιπτώσεις ζητούνται ακόμη και κωδικοί πρόσβασης.

Μόλις καταχωρηθούν τα στοιχεία, οι δράστες αποκτούν πρόσβαση σε λογαριασμούς ή πραγματοποιούν χρεώσεις.

Το δέλεαρ των χρημάτων μειώνει την επιφυλακτικότητα.

Πού αποκαλύπτεται η απάτη

• Η διεύθυνση αποστολέα δεν ανήκει σε επίσημο κρατικό domain.
• Ο σύνδεσμος δεν οδηγεί σε πραγματική κρατική πλατφόρμα.
• Υπάρχουν γλωσσικές αστοχίες ή γενικές προσφωνήσεις.
• Ζητούνται πλήρη στοιχεία κάρτας ή κωδικοί.

Προσοχή: Καμία δημόσια υπηρεσία δεν ζητά μέσω email κωδικούς πρόσβασης ή πλήρη στοιχεία κάρτας.

Ο βασικός κανόνας προστασίας

Δεν ακολουθούμε ποτέ σύνδεσμο από email που αφορά χρήματα ή επιστροφές.

Αν θέλουμε να ελέγξουμε την κατάσταση μιας φορολογικής εκκρεμότητας, εισερχόμαστε μόνοι μας στην επίσημη πλατφόρμα πληκτρολογώντας τη διεύθυνση στον φυλλομετρητή.

Όταν έχει ήδη γίνει το λάθος, η ταχύτητα αντίδρασης είναι κρίσιμη. Απαιτούνται οι ακόλουθες κινήσεις:

• Άμεση αλλαγή κωδικών.
• Επικοινωνία με την τράπεζα.
• Ενεργοποίηση ειδοποιήσεων συναλλαγών.
• Όσο νωρίτερα εντοπιστεί η κίνηση, τόσο περιορίζεται η ζημιά.

Το κοινό μοτίβο

Είτε πρόκειται για «πακέτο» είτε για «επιστροφή φόρου», ο μηχανισμός είναι ο ίδιος: δημιουργία επείγοντος και εκμετάλλευση της καθημερινότητας. Οι ψηφιακές απάτες δεν χρειάζονται περίπλοκες μεθόδους. Χρειάζονται μόνο ένα στιγμιαίο κενό προσοχής. Και αυτό είναι που τις κάνει τόσο αποτελεσματικές.