ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑΣ ΜΠΑΘΡΕΛΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ "Η ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΠΥΡΑΚΑΝΘΙΔΑΣ"

• Το βιβλίο σας πραγματεύεται έναν κοινωνικά διχασμένο κόσμο. Υπάρχουν προσωπικές εμπειρίες ή παρατηρήσεις που σας οδήγησαν στη δημιουργία αυτού του κόσμου;

Η σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη κοινωνία, και η ταχύτητα μετάδοσης πληροφοριών από τη μία άκρη του πλανήτη στην άλλη, οξύνει εξαιρετικά την αίσθηση ότι η οικονομική άνεση μεταφράζεται σε τεράστια απόκλιση βιοτικού επιπέδου. Από τη μία εκτιθέμεθα στις πολυτελείς καθημερινότητες εκατομμυριούχων, και από την άλλη παρακολουθούμε καθώς χιλιάδες άνθρωποι ζουν σε παραγκουπόλεις, πεθαίνοντας από απολύτως ιάσιμες ασθένειες. Στην Ελλάδα, θα έλεγα ότι βρισκόμαστε κάπου στο μέσο αυτών των ακραίων καταστάσεων, άλλοτε παίρνοντας τον ρόλο των "φτωχών"και άλλοτε των "πλουσίων", ανάλογα με ποιους συγκρινόμαστε. Τοποθετώντας τους χαρακτήρες της Πυρακανθίδας σε ένα φόντο ταξικού και οικονομικού διχασμού, ήθελα να εξερευνήσω τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους μία τέτοια κοινωνία μπορεί να επηρεάσει κάποιον σε προσωπικό επίπεδο, διαμορφώνοντας τις ιδέες του και την αντίληψη που έχει για τον κόσμο.

• Δημιουργήσατε χαρακτήρες πολύπλοκους και συναισθηματικά πλούσιους. Υπήρξε κάποιος χαρακτήρας που σας ενέπνευσε περισσότερο από άλλους κατά τη διάρκεια της συγγραφής ή που να αισθάνεστε πιο δεμένη μαζί του;

Μου είναι πάντα δύσκολο να ξεχωρίσω έναν μόνο από τους χαρακτήρα της Πυρακανθίδας ως "αγαπημένο μου". Για μένα, κάθε ένας τους προσθέτει μια ψηφίδα στη συνολική εικόνα που ήθελα να δημιουργήσω. Οι χαρακτήρες μου πιστεύω ότι στέκουν μόνοι τους – έχουν όλοι τη δική τους πορεία εντός του βιβλίου, η οποία που πηγάζει από το ποιοι είναι – αλλά αναδεικνύονται πλήρως όταν τους προσεγγίζει κανείς ως κομμάτια ενός συνόλου: ο τρόπος που ισορροπούν, καθρεφτίζουν και σπρώχνουν ο ένας τον άλλον είναι εξίσου σημαντικός με τις ιδέες και τα συναισθήματά τους ως μονάδες, γι’ αυτό και δεν μπορώ να απομονώσω κανέναν τους. Όσο για το προσωπικό μου δέσιμο μαζί τους, κάθε χαρακτήρας έχει για μένα το δικό του σημείο ταύτισης μαζί μου. Σκοπός μου ήταν κάθε ένας τους να μεταδίδει την αίσθηση αληθινού ανθρώπου, οπότε φρόντισα να τους γνωρίσω όλους έναν έναν σε βάθος, ακόμα και αυτούς με τους οποίους δεν είχα από την αρχή δυνατή σύνδεση. Ελπίζω ότι αυτό φαίνεται και στο τελικό αποτέλεσμα.

• Η κοινωνική ανισότητα, η ψυχική υγεία και η σεξουαλική κακοποίηση είναι κεντρικά θέματα του βιβλίου που σαφώς αντηχούν την τρέχουσα κοινωνική πραγματικότητα. Τι μήνυμα ελπίζετε να περάσετε στους αναγνώστες σας μέσα από αυτά τα ζητήματα;

Πιστεύω ότι οι ιστορίες είναι ένα πολύ σημαντικό εργαλείο στο να πετύχει κανείς την ανάπτυξη κατανόησης και ενσυναίσθησης για τέτοια θέματα. Πολύ συχνά όταν μιλάμε για ευαισθητοποίηση πάνω σε κοινωνικά ζητήματα, καταλήγουμε είτε στη στεγνή μετάδοση πληροφορίας, είτε σε μη παραγωγικά debate για το σωστό και το λάθος. Μέσα από τις ιστορίες, ο αναγνώστης καλείται να βιώσει καταστάσεις που μπορεί να του είναι ξένες στην αληθινή ζωή, και μέσα από αυτές να ξεκλειδώσει μια πιο βιωματική και ουσιαστική κατανόηση των συναισθημάτων που προκαλούν ορισμένες καταστάσεις. Δεν θα έλεγα ότι σκοπός μου ήταν τόσο πολύ το να περάσω κάποιο μήνυμα, όσο το να προάγω την ενσυναίσθηση και την ανθρώπινη σύνδεση, με την ελπίδα αυτό να οδηγήσει σε ένα θετικό αντίκτυπο στον πραγματικό κόσμο.

• Τι ρόλο παίζει η φαντασία στην εξερεύνηση αυτών των θεμάτων και πώς πιστεύετε ότι επηρεάζει τη συνείδηση του αναγνώστη;

Το φαντασιακό στοιχείο δίνει σε έναν συγγραφέα τη δυνατότητα να εξερευνήσει θέματα σε ένα πλαίσιο απομακρυσμένο από την αληθινή ζωή. Αυτή η απομάκρυνση από ένα γνωστό πλαίσιο αναφοράς, επιτρέπει την απομόνωση του θέματος ώστε να μπορεί να μελετηθεί πιο στοχευμένα, αλλά κυρίως βοηθάει στο να το προσεγγίσει ο αναγνώστης χωρίς τυχόν προκαταλήψεις ή ήδη εδραιωμένες ιδέες που αναπόφευκτα συνδέονται με τον αληθινό κόσμο. Κατ' αυτόν τον τρόπο, τόσο ο συγγραφέας όσο και ο αναγνώστης, μπορούν να εστιάσουν ευκολότερα στο ίδιο το αφήγημα και σε αυτό που θέλει να μεταδώσει.

• Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες προκλήσεις κατά τη συγγραφή του βιβλίου σας, και πώς τις ξεπεράσατε;

Η αλήθεια είναι ότι για πρώτο βιβλίο, επέλεξα ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα. Οι πολλοί χαρακτήρες δίνουν τη δυνατότητα να εξερευνήσει κανείς μια κατάσταση από πολλές οπτικές, και να αυξήσει το εύρος της ιστορίας που θέλει να πει, όμως είναι πολύ δύσκολο να τους ισορροπήσεις και να τους συγχρονίσεις όλους μεταξύ τους. Από άποψη τεχνικής δυσκολίας θεωρώ ότι αυτό ήταν το πιο απαιτητικό κομμάτι της συγγραφής της Πυρακανθίδας, και το γεγονός ότι ήταν το πρώτο μου βιβλίο, οπότε παράλληλα μάθαινα τα βασικά της συγγραφής, σίγουρα έκανε τα πράγματα πιο περίπλοκα. Ο τρόπος που το ξεπέρασα ήταν ο ίδιος τρόπος με τον οποίο ξεπερνάω πολλά πράγματα στη ζωή μου: οργάνωσα τις σκέψεις μου σε χαρτί, και προσπάθησα ξανά και ξανά, δοκιμάζοντας διαφορετικά πράγματα μέχρι να πετύχω το αποτέλεσμα που ήθελα. Αν ξεκινούσα τώρα, σίγουρα θα πρότεινα στον εαυτό μου να αρχίσω από κάτι πιο απλό, αλλά με το να με ρίξω κατευθείαν στα βαθιά πιστεύω ότι κατάφερα να εξελιχθώ πολύ γρήγορα από άποψη δεξιοτήτων, και είμαι πολύ ευγνώμων για αυτό.

• Η μαγεία είναι ένα βασικό στοιχείο του βιβλίου σας. Πώς αποφασίσατε να συνδυάσετε τη μαγεία με τόσο σοβαρά κοινωνικά θέματα, και πώς πιστεύετε ότι αυτή η σύνδεση ενισχύει την ιστορία;

Η μαγεία θεωρώ ότι αποτελεί ένα εξαιρετικό εργαλείο σε τέτοιες περιπτώσεις, επειδή δίνει τη δυνατότητα να εξερευνήσει κανείς μία κατάσταση με το να την "σπρώξει" στα άκρα, με έναν τρόπο μη εφικτό σε έναν πιο ρεαλιστικό κόσμο. Στην Πυρακανθίδα, η εικόνα που έχει ο λαός για την ιστορία της πόλης έχει χειραγωγηθεί μέσω μαγείας, και λόγω μίας υπερφυσικής χρονικής ασυνέχειας, το παρελθόν του τόπου έρχεται σε μια σχεδόν κυριολεκτική σύγκρουση με το παρόν. Ο βασικός ανταγωνιστής της ιστορίας χρησιμοποιεί μαγεία ώστε να ελέγξει την αναπαραγωγική αυτονομία των γυναικών, ελέγχοντας κατ’ επέκτασιν και το μέλλον της πόλης. Η μαγεία φέρνει ένα στοιχείο υπερβολής στην εξίσωση, το οποίο οξύνει το συναισθηματικό αντίκτυπο μιας κατάστασης, και επιτρέπει να μελετηθούν οι επεκτάσεις της σε ένα διαφορετικό επίπεδο, κάνοντας αφηρημένες έννοιες πιο χειροπιαστές.

• Με δεδομένη την επιτυχία του πρώτου βιβλίου, ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στο να διατηρήσετε τη φρεσκάδα και την αίσθηση της έκπληξης για το δεύτερο βιβλίο;

Όταν έχει ήδη δημοσιοποιηθεί το πρώτο μέρος μιας ανολοκλήρωτης ιστορίας, είναι μεγάλη πρόκληση το να προχωρήσει κανείς στη δημιουργία της συνέχειας. Ευτυχώς εγώ δεν κλήθηκα να αντιμετωπίσω αυτή τη δυσκολία, επειδή η διλογία της Πυρακανθίδας είχε αρχικά γραφτεί ως ένα ενιαίο βιβλίο. Για πρακτικούς λόγους η ιστορία έπρεπε να χωριστεί στη μέση, και ένα από τα θετικά αυτής της κίνησης είναι ότι το πρώτο και το δεύτερο βιβλίο δεν είναι δύο αποσυνδεδεμένα γραπτά που δημιουργήθηκαν σε διαφορετικές φάσεις, αλλά δύο τμήματα ενός ενιαίου συνόλου. Το γεγονός ότι είχα ολόκληρη την ιστορία στα χέρια μου προτού εκδοθεί οτιδήποτε, συνέβαλε στο να προκύψει ένα σφιχτοδεμένο αποτέλεσμα δίχως τρύπες και ξαφνικές αλλαγές πορείας.

• Περιμένουμε και τρίτο μέρος; Έχουμε και κάτι άλλο να περιμένουμε από εσάς;

 Η ιστορία της Πυρακανθίδας έχει τελειώσει, τουλάχιστον για το άμεσο μέλλον. Δεν θα πω ψέματα, μερικές φορές φλερτάρω με το ενδεχόμενο ενός sequel, και έχω ήδη κάποιες ιδέες, όμως αυτό είναι σίγουρα ένα μακρινό σχέδιο ακόμα. Αυτή την περίοδο δουλεύω διάφορες καινούργιες ιστορίες, κυρίως στην αγγλική γλώσσα, όπου ελπίζω να επεκταθώ σύντομα με ένα βιβλίο που βρίσκεται στα τελικά του στάδια. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα πάψω να γράφω! Μπορείτε να με ακολουθήσετε στο Instagram(@evangelia_bathrellou) για να παρακολουθείτε τα επόμενά μου συγγραφικά εγχειρήματα.