Στον πλανήτη Αρη με εισιτήριο χωρίς επιστροφή

Ο κύριος Γκρι παρακολουθεί με μεγάλο ενδιαφέρον την πορεία του πρώτου Ελληνα αστροναύτη, του Αδριανού Γολέμη, ο οποίος αναμένεται να ταξιδέψει στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την άνοιξη του 2027.

Φόρτωση Text-to-Speech...

Ο κύριος Γκρι παρακολουθεί με μεγάλο ενδιαφέρον την πορεία του πρώτου Ελληνα αστροναύτη, του Αδριανού Γολέμη, ο οποίος αναμένεται να ταξιδέψει στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την άνοιξη του 2027.

Θυμήθηκε όμως και εκείνες τις εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων που εξέφρασαν την επιθυμία να ταξιδέψουν στον πλανήτη Αρη «με εισιτήριο χωρίς επιστροφή». Αυτό συνέβη με το πρότζεκτ Mars One, το οποίο ξεκίνησε από την Ολλανδία και αμέσως υπέβαλαν αίτηση γύρω στους 200.000 ανθρώπους (ο κύριος Γκρι λέει ότι ανάμεσά τους ήταν και σχεδόν δέκα Ελληνες, οι οποίοι όμως «κόπηκαν» στη συνέχεια της διαλογής).

Η εταιρεία χρεοκόπησε το 2019, αλλά στην τελική επιλογή είχαν φτάσει 100 άνθρωποι (50 γυναίκες και 50 άνδρες), αποφασισμένοι να αφήσουν πίσω τους για πάντα οικογένειες, συντρόφους, φίλους και αγαπημένα μέρη στη Γη. Εμειναν με το όνειρο του εξερευνητή, παρότι σήμερα η SpaceX του Ελον Μασκ, αλλά και η NASA, σχεδιάζουν αποστολές στον Κόκκινο Πλανήτη – μετ’ επιστροφής.

Για πάντα…

Θα τα καταφέρουν; Αμφίβολο. Οπως έχει εξηγήσει σε συνεντεύξεις του ο Βρετανός φυσικός Μπράιαν Κοξ, εξ ορισμού οι ταξιδιώτες στον Αρη δεν θα μπορούν να επιστρέψουν στη Γη. Δεν τίθεται ζήτημα επιλογής, δηλαδή. Εκ των πραγμάτων, όποιος πάει στον Αρη δεν έχει καμία ελπίδα να γυρίσει στη Γη.

Γιατί; Λόγω του ίδιου του ανθρώπινου οργανισμού. Της ανθρώπινης φυσιολογίας. Προσέξτε: μια πτήση στον Αρη αναμένεται να διαρκέσει περί τα δύο με τρία χρόνια. Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα, το ανθρώπινο σώμα θα μεταλλαχθεί τόσο δραματικά, που οποιαδήποτε ιδέα περί επιστροφής στη Γη καθίσταται αδύνατη.

Πρώτα απ’ όλα, η κοσμική ακτινοβολία στο Διάστημα είναι 700 φορές πιο ισχυρή από ό,τι στη Γη. Αυτό ισοδυναμεί με 632 αξονικές τομογραφίες. Το DNA υφίσταται ανεπανόρθωτη βλάβη, οι πιθανότητες να νοσήσει κάποιος με κάποια μορφή καρκίνου αυξάνεται κατακόρυφα, ενώ το σώμα χάνει κάθε μήνα 3% της οστικής μάζας. Επειτα από δύο χρόνια, θα έχει χαθεί το 50% της οστικής μάζας. Η οστεοπόρωση θα χτυπήσει κόκκινο, την ίδια στιγμή που η μυϊκή μάζα θα ατροφήσει επίσης δραματικά.

Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα, μας λέει ο Κοξ, είναι η ανθρώπινη καρδιά, η οποία θα συρρικνωθεί κατά 20%, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να τροφοδοτεί με αίμα τον ανθρώπινο οργανισμό όταν βρεθεί ξανά σε συνθήκες γήινης βαρύτητας. Ακόμη και το να σταθεί κάποιος όρθιος, θα μπορούσε να προκαλέσει ανακοπή.

Γρίφος χωρίς λύση

Η επιστημονική κοινότητα εργάζεται πυρετωδώς προκειμένου να λύσει όλα αυτά τα προβλήματα. Αλλά, π.χ., για να μην υποστούν τη φονική κοσμική ακτινοβολία οι αστροναύτες, θα πρέπει να ταξιδέψουν μέσα σε ένα σκάφος χαλυβδωμένο με τέτοιο τρόπο που θα το καθιστούσε αδιανόητα βαρύ, συνεπώς και η εκτόξευση και μόνο θα γινόταν άκρως επικίνδυνη. Χώρια όλα τα άλλα προβλήματα…

Είναι συναρπαστικά τα «Intestellar» και τα «The Martian», αλλά είναι απλώς επιστημονική φαντασία. Ξεχάστε τις μαύρες τρύπες και τις σκουληκότρυπες. Η παρουσία και μόνο της ανθρώπινης βιολογίας στο βαθύ Διάστημα για τόσο μεγάλα χρονικά διαστήματα είναι απλώς απαγορευτική.

Οπως έγραφε στο «Τέλος του παιχνιδιού» ο Σάμιουελ Μπέκετ: «Βρίσκεσαι στη Γη. Δεν υπάρχει θεραπεία γι’ αυτό».

Ο κύριος Γκρι δεν θα άφηνε ποτέ τη Γη, διότι στη Γη υπάρχει η θάλασσα. Αυτή χαζεύει μαγεμένος ακούγοντας τον «Αρη» από τη σουίτα «Οι πλανήτες» του Γκούσταβ Χολστ.