ΤΕΛΟΣ ΣΤΙΣ «ΒΑΦΤΙΣΕΙΣ» ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ: Η ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΘΑ ΠΙΑΝΕΙ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Η μάχη απέναντι σε ένα από τα πιο επίμονα και διαβρωτικά προβλήματα της ελληνικής αγοράς τροφίμων, αυτό των παράνομων ελληνοποιήσεων, φαίνεται πως περνά οριστικά σε μια νέα, τεχνολογική φάση. Τα Υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων (ΥΠΑΑΤ) και Ψηφιακής Διακυβέρνησης προχωρούν στον σχεδιασμό ενός πρωτοποριακού, ολοκληρωμένου συστήματος ιχνηλασιμότητας των αγροδιατροφικών προϊόντων. Ουσιαστικά, το κράτος επιχειρεί να μεταφέρει τον έλεγχο από το πεδίο των απλών καταγγελιών και των σποραδικών δειγματοληψιών, στη συστηματική ανάλυση ψηφιακών δεδομένων.

Η Ζημιά στον Παραγωγό και η Δήλωση Παπαστεργίου

Η παράνομη «ελληνοποίηση» εισαγόμενων προϊόντων δεν είναι απλώς μια εμπορική παρατυπία, αλλά ένα φαινόμενο που αλλοιώνει βάναυσα τους όρους του ανταγωνισμού. Πιέζει οικονομικά τους νόμιμους παραγωγούς και υπονομεύει τη φήμη ποιότητας της ελληνικής αγροδιατροφής. Αυτή η φήμη, άλλωστε, αποτελεί το ισχυρότερο «διαβατήριο» για την εξωστρέφεια, όπως αποδείχθηκε και από την πρόσφατη ιστορική συμφωνία για το Άνοιγμα της Αγοράς της Ινδίας στα Ελληνικά Ακτινίδια.

Ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Δημήτρης Παπαστεργίου, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ήταν εξαιρετικά σαφής ως προς τις προθέσεις της κυβέρνησης: «Οι ελληνοποιήσεις δεν είναι απλώς μια στρέβλωση της αγοράς. Είναι μια πρακτική που αδικεί τον Έλληνα παραγωγό, συμπιέζει το εισόδημά του και τελικά πλήττει την αξιοπιστία των ελληνικών προϊόντων». Σύμφωνα με τον Υπουργό, όταν εισαγόμενες πατάτες εμφανίζονται ως ελληνικές ή όταν το μέλι και το κρέας βαφτίζονται ελληνικά χωρίς να είναι, ο μόνος ζημιωμένος είναι ο παραγωγός που τηρεί τους κανόνες.

Διασταύρωση Δεδομένων και Ψηφιακό «Προφίλ Κινδύνου»

Η απάντηση της Πολιτείας δεν στηρίζεται στη δημιουργία νέων υποχρεώσεων ή στην αύξηση της γραφειοκρατίας για τις επιχειρήσεις. Το νέο μοντέλο φιλοδοξεί να αξιοποιήσει, μέσω διαλειτουργικότητας, όλα τα δεδομένα που ήδη υπάρχουν στα πληροφοριακά συστήματα του Δημοσίου (βάσεις παραγωγής, εισαγωγών, εξαγωγών, τιμολογίων και εμπορικών συναλλαγών) τα οποία μέχρι σήμερα παρέμεναν κατακερματισμένα. Η συλλογή αυτών των στοιχείων συνάδει με την ευρύτερη ψηφιακή μετάβαση του κράτους, την οποία συναντάμε και στις νέες απαιτήσεις που αναλύθηκαν στο ρεπορτάζ για το Monitoring, το ΟΣΔΕ 2025 και την πλατφόρμα myDATA.

Η λογική του συστήματος είναι απλή και αμείλικτη:

• Αντί οι αρχές να αναζητούν παραβάσεις εκ των υστέρων, το σύστημα θα εντοπίζει αυτόματα τις ανισορροπίες στην αγορά.
• Το παράδειγμα του αρνιού: Εάν ένας έμπορος αγοράζει τεκμηριωμένα 10.000 κιλά ελληνικού αρνιού από εγχώριους κτηνοτρόφους, αλλά εμφανίζεται να πουλάει 25.000 κιλά ως «ελληνικό», το σύστημα θα εντοπίζει αμέσως ότι η εξίσωση δεν βγαίνει.
• Εφόσον δεν προκύπτουν νόμιμες πηγές προμήθειας, η περίπτωση θα καταγράφεται ως «υψηλού κινδύνου» και θα προωθείται κατά προτεραιότητα για φυσικό έλεγχο.

Όσο αυξάνεται ο όγκος των δεδομένων, η τεχνητή νοημοσύνη και η αλγοριθμική ανάλυση θα τελειοποιούν την ανίχνευση αποκλίσεων, ιεραρχώντας τους ελέγχους ώστε να γίνονται στοχευμένα και αποτελεσματικά.

Η Εφαρμογή Σάρωσης για τους Καταναλωτές

Ο σχεδιασμός, όμως, εστιάζει και στον καταναλωτή, μετατρέποντας την ιχνηλασιμότητα σε ένα απόλυτο εργαλείο διαφάνειας. Προβλέπεται η δημιουργία μιας διαδικτυακής πλατφόρμας ή μιας εφαρμογής (app) για κινητά τηλέφωνα.

Μέσω αυτής της εφαρμογής, ο κάθε πολίτης θα μπορεί σε πραγματικό χρόνο να επαληθεύει:

• Την πραγματική περιοχή προέλευσης του τροφίμου.
• Τα ακριβή στοιχεία του παραγωγού και της μονάδας παραγωγής.
• Την παρτίδα στην οποία ανήκει το προϊόν.

Αυτό το μοντέλο δημιουργεί ένα εξαιρετικά αποτρεπτικό περιβάλλον για τους παραβάτες, καθώς η ελληνική αγροδιατροφή παύει να στηρίζεται αποκλειστικά στη φήμη της και θωρακίζεται με απτές ψηφιακές αποδείξεις. Σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου η αυθεντικότητα αποτελεί το πολυτιμότερο οικονομικό κεφάλαιο, η τεκμηρίωση της προέλευσης μπορεί να εξελιχθεί στην απόλυτη εμπορική υπεραξία.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ