ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΑΚΡΙΒΑ ΚΑΥΣΜΑ - ΒΙΝΤΕΟ

Κραυγή Απόγνωσης από τους Αγρότες των Σερρών: «Κάντε κάτι, θα σβήσουμε! – Δυόμισι ευρώ το πετρέλαιο και τα παιδιά μας στον αέρα»

Σε κατάσταση εκτός ελέγχου βρίσκεται ο αγροτικός κόσμος, με την αβάσταχτη ακρίβεια στα καύσιμα και την παντελή έλλειψη κρατικής μέριμνας να απειλούν με πλήρη αφανισμό τον πρωτογενή τομέα. Η οργή και η απόγνωση ξεχειλίζουν στις αγροτικές περιοχές, όπως στον Δραβήσκο Σερρών —ένα άλλοτε δυναμικό και ζωντανό χωριό— όπου οι εναπομείναντες καλλιεργητές βλέπουν το βιος τους να καταστρέφεται και το μέλλον του τόπου τους να σβήνει.

«Δυόμισι ευρώ το πετρέλαιο – Πού θα πάμε;»

Οι τιμές των καυσίμων έχουν εκτοξευθεί στα ύψη, καθιστώντας την καλλιέργεια πανάκριβη και απαγορευτική. «Πλάκα κάνουμε τώρα; Δυόμισι ευρώ το πετρέλαιο; Πώς θα πάω εγώ στο χωράφι; Το τρακτέρ θέλει 500 ευρώ γέμισμα! Πού θα τα βρω εγώ αυτά τα χρήματα κάθε μέρα;» διερωτώνται με απόγνωση οι αγρότες.

Την ίδια ώρα, η σύγκριση με τις γειτονικές χώρες αποτυπώνει ανάγλυφα την αδικία που βιώνει ο Έλληνας παραγωγός. Ενώ στη Βουλγαρία οι τιμές σε βασικά προϊόντα όπως ο ηλιόσπορος φτάνουν τα 51 λεπτά, στην Ελλάδα οι τιμές απορρόφησης κατρακυλούν στα 40 λεπτά. «Τόσο καθυστερημένοι είμαστε εμείς; Χειρότεροι από τους Βούλγαρους κατήντησαμε;» ξεσπούν οι καλλιεργητές, καταγγέλλοντας μηδενική αγροτική πολιτική και εμπαιγμό.

Στον «αέρα» οι Νέοι Αγρότες – Τρία χρόνια αναμονή χωρίς καμία έγκριση

Ακόμη πιο δραματική είναι η κατάσταση για τη νέα γενιά, την οποία το κράτος υποτίθεται πως θέλει να προσελκύσει στην υπαίθρο. Αγρότες καταγγέλλουν ότι τα παιδιά τους, που αποφάσισαν να μείνουν στον τόπο τους και να επενδύσουν στη γη, βρίσκονται εγκλωβισμένα σε ένα γραφειοκρατικό χάος χωρίς καμία στήριξη.

«Έχει τρία χρόνια που ο γιος μου έχει γίνει νέος αγρότης και ακόμα δεν ξέρουμε αν εγκρίθηκαν τα σχέδια! Τρία χρόνια αναμονή! Μίλησε κανένας για αυτό το πράγμα; Πληρώνει κάθε μήνα εισφορές και υποχρεώσεις, κι από το κράτος εισπράττει μηδέν», αναφέρει χαρακτηριστικά απελπισμένος πατέρας.

Η απογοήτευση είναι καθολική. Σε ένα ολόκληρο χωριό όπως ο Δραβήσκος, έχουν απομείνει μόλις δύο νέοι αγρότες. «Ποιος θα μείνει; Ασχολήθηκε κανένας πάνω σε αυτό το θέμα; Κανένας! Όποιος μπαίνει πλέον νέος στα χωράφια, απλά κάηκε», τονίζουν.

«Μας θυμούνται μόνο στις εκλογές»

Οι αγρότες καταγγέλλουν την υποκρισία των πολιτικών παραγόντων, οι οποίοι εμφανίζονται στην περιφέρεια μόνο όταν πλησιάζουν οι κάλπες: «Μόνο όταν έρθουν οι εκλογές θυμούνται τον αγρότη. Τότε γινόμαστε όλοι ξαδέρφια, γινόμαστε αδέρφια, θα κοιμόμαστε και μαζί! Μετά τις εκλογές, μας αφήνουν στην τύχη μας να σβήσουμε».

Η ύπαιθρος εκπέμπει σήμα κινδύνου. Αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα για τη μείωση του κόστους παραγωγής και των καυσίμων, καθώς και για την ουσιαστική στήριξη των νέων καλλιεργητών, τα ελληνικά χωριά θα ερημώσουν οριστικά και τα τρακτέρ θα σιγήσουν για πάντα.