Σήμερα το μεσημέρι, στην Πλατεία Στουγιαννάκη, εκτυλίχθηκε ένα ακόμη περιστατικό που αποδεικνύει ότι στην Έδεσσα ζούμε από τύχη και όχι από πρόληψη. Δύο αδέσποτα σκυλιά χωρίς καμιά αιτία πλησίασαν σε απόσταση αναπνοής και όρμηξαν επιθετικά και γαυγίζοντας σε ένα 12χρονο αγόρι. Το παιδί άρχισε να ουρλιάζει από τον φόβο του, και ευτυχώς αν δεν έτρεχαν άμεσα οι ιδιοκτήτες της ταβέρνας και του καταστήματος ηλεκτρονικών της πλατείας να το προστατεύσουν, σήμερα ίσως να μιλούσαμε για κάτι πολύ χειρότερο μπροστά στα μάτια πελατών της ταβέρνας "Το Κελάρι"

Γιατί εδώ στην Έδεσσα  η ασφάλεια των παιδιών μας φαίνεται πως εξαρτάται από τα αντανακλαστικά των πολιτών και όχι από την ευθύνη των αρμόδιων αρχών.

Τελευταία στην Έδεσσα διοργανώθηκε ημερίδα για τα αδέσποτα. Έγιναν προτάσεις, ακούστηκαν λόγια, ειπώθηκαν δεσμεύσεις για ελέγχους, για περισυλλογή επιθετικών ζώων, για τήρηση της νομοθεσίας. Και τι έμεινε; Μερικές φωτογραφίες, ένα δελτίο τύπου, λίγα χαμόγελα μπροστά στον φακό. Από ουσία; Μηδέν.

Σε άλλους δήμους του νομού και σε όμορους νομούς διαβάζουμε για εντατικούς και καθημερινούς ελέγχους: για ιδιοκτήτες με δεσποζόμενα σκυλιά που τα βγάζουν βόλτα χωρίς λουρί, τα αφήνουν ελεύθερα να κυκλοφορούν στα πάρκα και πλέον από πάρκα ανρθώπων έγιναν πάρκα για σκύλους και να φοβούνται άνθρωποι να κυκλοφορήσουν. Να πούμε επίσης ότι πολλοί λίγοι ευσυνείδητοι ιδιοκτήτες  κάνουν την περισυλλογή των περιττωμάτων από τα δεσποζόμενα που συνοδεύουν, πολλοί μάλιστα τα βγάζουν και βράδυ για να μη τους βλέπουν αφού δεν τηρούν τα αυτονόητα, όπως και για δεσποζόμενα χωρίς βιβλιάρια υγείας εμβολιασμούς και τήρηση όρων ευζωίας .

Πως γίνεται η νομοθεσία να εφαρμόζεται αλλού και εδώ να μη γίνεται τίποτε.    

Μέχρι σήμερα δεν έχει εκδοθεί ούτε ένα ουσιαστικό δελτίο ενημέρωσης για συστηματικούς ελέγχους από κανέναν. Τελευταία είχαμε και  πρόστιμο 2.300 € στην Αριδαία σε ιδιοκτήτη δεσποζόμενου.

Το πιο ανησυχητικό όμως δεν είναι η εικόνα της εγκατάλειψης. Είναι το παιδί. Ένα 12χρονο αγόρι που μπορεί να κουβαλάει από σήμερα έναν φόβο που δεν του άξιζε. Σε αυτή την ηλικία, ένα τέτοιο σοκ μπορεί να αφήσει ψυχικό τραύμα. Και τότε δεν θα φταίνε «οι συνθήκες» ούτε «η κακιά στιγμή». Θα φταίει η αδράνεια της Πολιτείας.

Η προστασία των ζώων είναι πολιτισμός. Αλλά πολιτισμός είναι πρώτα απ’ όλα η προστασία των παιδιών. Κι όταν η πόλη μας αρκείται σε ημερίδες και φωτογραφίες, αφήνοντας την πρόληψη στα λόγια, τότε το πρόβλημα δεν είναι τα αδέσποτα. Είναι η απουσία ευθύνης.

Ας ελπίσουμε το περαστικό να είναι το τελευταίο και να μην ξαναυπάρξει και άλλο, γιατί διαφορετικά την επόμενη φορά κανένας δεν θα έχει καμία δικαιολογία και μην ξεχνάμε ότι αρκετοί αρμόδιοι Αντιδήμαρχοι έχουν οδηγηθεί στα δικαστήρια κατηγορούμενοι με ποινές φυλάκισης.