ΠΑΝΟΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ: ΟΙ "ΠΕΤΡΕΣ" ΚΑΙ Η ΚΑΝΤΙΝΑ

Κάθε φορά που ανακαλύπτεται τρισδιάστατη αρχαιότητα, οι επισκέπτες

γίνονται επιθυμητοί και οι γύρω κάτοικοι ονειρεύονται αξιοποίηση.

 

Μόλις  ο επίδικος χώρος αποκτήσει Αφήγηση και φράχτη, τα πρώτα οχήματα σταθμεύουν προσωρινά σε λογική απόσταση.

 

Σχολεία και τουρίστες, σπανίως έρχονται σε χαμηλού ύψους ερείπια, κτίσματα που γίνονται αντιληπτά απο αεροφωτογραφία. Μήτε η Όλυνθος, μήτε η Πολιόχνη της Λημνου (με την ιταλοφερμένη παραμύθα του "πρώτου κοινοβουλίου στο Αιγαίο") υποφέρουν απο συνωστισμό περιέργων και ρομαντικών.

 

Πάντως είτε πολυσύχναστα, είτε όχι, τα πεδία που φυλάσσονται ως σημαντικοί αρχαιολογικοί χώροι, έχουν  ένα κοινό χαρακτηριστικό: περπατώντας τους αισθάνεσαι άνετα και "κάπως". Μπορείς να σκεφτείς, μπορείς να διδαχτείς, μπορείς να δεις το εποπτικό υλικό η να αφοσιωθείς στο οδηγό σου. 

 

Βέβαια, άν διανοηθείς να κυκλοφορήσεις όταν πλακώνει το περιεχόμενο ενός κρουαζιερόπλοιου, μάλλον ατύχησες.

Βέβαια, έξω απο την περίφραξη, οι επιστρέφοντες απο την επίσκεψη δηλώνουν μαγεμένοι ή, καμιά φορά "πέτρες είδαμε", όταν δεν έχει αναστηλωθεί κανένας κίονας.

 

Και τρέχουν στην καντίνα.

 

Η καντίνα που είναι τοποθετημένη σε επαφή με τον κυρίως χώρο, θεωρείται μέρος του αρχαιολογικού πεδίου. 

 

Είναι η πιό δημοφιλης προσωρινή εγκατάσταση της περιοχής. Πιό πολύ κι απο το Ερέχθειο, κι απο τον Ηνίοχο και απο τον Ερμή.

 

Παραέξω, βρίσκονται ο ονειροπόλοι.

Όλοι αυτοί που σήμερα δηλώνουν πως "υπάρχει ενδιαφέρον απο τους επενδυτές στον Τύμβο και στα πέριξ", δεν έχουν ιδέα απο Βεργίνα, Πέλλα, Αιανή, Μίεζα, Πορτο Καρράς.

 

Το τελευταίο τοπόσημο ,με τα ημιφαραωνικά του χαρακτηριστικά και το φτενό, στεγνό γκαζόν ενός γουαναμπή γκολφ, ήταν η τροφός ενός υπέροχου χωριού που μετατράπηκε σε σύμφυρμα δηθενιάς, πρησμένο απο ψευδαισθήσεις.Δεν χρειάστηκε καν να έχει αρχαία γιά να ασβολωθεί ένα τοπίο και μια τοπική κοινωνία.

 

Δηλαδή, εντάξει με την Αφήγηση και τον Κανόνα της Αρχαιολογίας, αλλα ο αρχαιολογικός Τουρισμός, ήταν ακριβώς η άρση κάθε σεβασμου στο περιβάλλον. Μιά βόλτα στην Κνωσσό τα λέει όλα.

Ο τύμβος Καστά και η Αμφίπολη, η νέα κοίτη του Στρυμόνα, το Κερδύλλιο και η Βιβλία Χώρα, η Πιερίς και το Παγγαίο, η Εγνατία που ο Τύμβος ήταν μέρος της Θέας εν τη πορεία , η λίμνη του Αχινού που δεν υπάρχει ,αλλα και η Καισαρόπολη, τα πολυάριθμα κάστρα πέριξ , η Χρυσόπολη έως την Ανακτορούπολη, οι πύργοι,τον Σιόμαλτο, η Ζυδομίστα και το Ροδολιβος, τα μετόχια, το Καστρί και η Έζιοβα, έως την Βέργη και έως τα Δάτου Αγαθά, είναι ένα απο τα ελάχιστα φυσικά περιβάλλοντα που κονιορτοποιήθηκε ο αστικος ιστός τους ,απο το τέλος του μεσαίωνα και υπάρχει ένα πλούσιο τοπίο, πλούσιο σε μνήμες και πανέμορφο γιά το οποίο η Αρχαιολογική υπηρεσία, λίγα μπορεί να κάνει, πλην κηρύξεις και άλλα πτωχευτικά. 

 

Απεναντίας , όλοι αυτοί που μαγειρεύουν την αξιοδάκρυτη "εθνική πολιτικη" τους με κύριο ερώτημα της τάξης "ποιός δολοφόνησε τον Τζέη Αρ" είναι καλό να βάλουν τον επι της χωροταξίας και των υποδομών μηχανισμό, να ρίξουν στο δοξαπατρί των επενδυτών της χασαποψαροταβέρνας "η Καρυάτις" που οραματίζονται στα πεντακόσια μέτρα, μιά συνολικη απαγόρευση κάθε νέου κτίσματος και σε έξι μήνες να έχουν τελειώσει, επι ποινή απόλυσης ένα καλό χωροταξικό, με απλές και διακριτές χρήσεις.

 

Και οι μπουλντόζες, φεύγοντας απο τον Τύμβο, να πλακωσουν στις άναρχες παραλιες,  Τούζλα, Ορφάνι, Οφρύνιο κι άλλες προς το Σύλεος πεδίον,  στις νεοβιλάρες κάποιων υπαλλήλων πολεοδομίας έως την Πέραμο και να οργανώσουν ήπια και φιλικα, απο το Γαιδουρόκαστρο και την Φωλιά, την Μπόμπλιανη και τα Λακκοβίκια, τον Δραβήσκο και το Πατρίκι, αυτό που λέμε "ήπια ανάπτυξη", γαημώ τα πεντάστερα που ονειρεύεστε.

 

Ωστε αν ο τάφος η οι τάφοι βρεθούν συλημένοι, όπως το σύνολο, πλην ελαχίστων, μακεδονικών τάφων, να μη έχει ο τύμβος την τύχη των παροδικών πόλεων γύρω απο την χρυσοφόρα άμμο της Καλιφόρνια. Διότι, ακόμη και σε μέρη με έντονη ιστορική και δραματικη αφήγηση ,όπως ο λοφος που εξοντώθηκαν οι Λακεδαιμόνιοι και οι Θεσπιείς (και ολίγοι Θηβαίοι) στις Θερμοπύλες,  δεν είδα να στοχάζεται επάνω του κανένας νέος Λαμαρτίνος.