ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΕΔΕΣΣΑΙΑΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥ ΕΙΡΗΝΗΣ ΑΜΑΝΑΤΙΔΟΥ
Παρασκευή, 6 Νοέμβρη, 2026 - 22:46
Γράφει η Vasia Bresta
Η Ειρήνη Αμανατίδου ανήκει στη νέα γενιά ηθοποιών που αντιμετωπίζουν την υποκριτική ως ένα διαρκές ταξίδι εξερεύνησης του ανθρώπου, των συναισθημάτων και των αντιφάσεών του. Για εκείνη, η τέχνη της ερμηνείας δεν περιορίζεται στην απόδοση ενός ρόλου. Είναι μια διαδικασία παρατήρησης, εσωτερικής αναζήτησης και κατανόησης της ανθρώπινης φύσης.
Με σπουδές στη Θεατρολογία και τη Θεατροπαιδαγωγική, αλλά και στην Υποκριτική στη Δραματική Σχολή «Αρχή», έχει επιλέξει να προσεγγίσει το θέατρο τόσο από την καλλιτεχνική όσο και από την επιστημονική του πλευρά. Στη διαδρομή της, εμπλούτισε τις γνώσεις της με εξειδίκευση στην Κοινωνιολογία του Θεάτρου στο Πανεπιστήμιο του Βρότσλαβ της Πολωνίας, ενώ παράλληλα πραγματοποιεί μεταπτυχιακές σπουδές στη Δημιουργική Γραφή και Μετάφραση στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η σχέση της με τη γνώση και τη δημιουργία αποτυπώνει μια προσωπικότητα που δεν επαναπαύεται σε όσα ήδη γνωρίζει, αλλά αναζητά διαρκώς νέες αφορμές για εξέλιξη. Η υποκριτική, η λογοτεχνία, η γλώσσα και η μελέτη του ανθρώπου συνθέτουν ένα πολυδιάστατο καλλιτεχνικό σύμπαν, στο οποίο κάθε νέα εμπειρία μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης.
Στην τηλεοπτική της πορεία έχει συμμετάσχει σε δημοφιλείς σειρές που έχουν αγαπηθεί από το κοινό, όπως ο «Παράδεισος των Κυριών», τα «Ψέματα», το «Μαύρο Ρόδο», η «Ηλέκτρα» και το «Grand Hotel». Παράλληλα, έχει διαγράψει μια ενδιαφέρουσα θεατρική διαδρομή, συμμετέχοντας σε παραγωγές όπως η «Συμμορία των 5», το «Kuro», το «Θέλει Τέχνη ο Έρωτας», ο «Πρίγκιπας Λεμόνης και η Όμορφη Κρεμμύδω», ο «Άλλος» και οι «Τρωάδες» του Ευριπίδη.
Ιδιαίτερη θέση στην καλλιτεχνική της πορεία κατέχει η συμμετοχή της στις «Τρωάδες» στο θέατρο Μπάγκειον, όπου ενσάρκωσε την Εκάβη. Έναν ρόλο με τεράστιο συναισθηματικό βάρος, που απαιτεί εσωτερική δύναμη, ευαισθησία και βαθιά κατανόηση του ανθρώπινου πόνου. Η Εκάβη είναι μια γυναίκα που έρχεται αντιμέτωπη με την απώλεια, την καταστροφή και τη δοκιμασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Οι προσωπικές εμπειρίες, οι άνθρωποι που συναντάμε, οι δεσμοί που δημιουργούμε και οι αλλαγές που μας διαμορφώνουν γίνονται κομμάτι της δικής μας εσωτερικής αφήγησης. Με μια διαδρομή που συνδυάζει την τηλεόραση, το θέατρο, την ακαδημαϊκή αναζήτηση και τη δημιουργική γραφή, η Ειρήνη Αμανατίδου συνεχίζει να εξελίσσεται, κρατώντας ανοιχτό το βλέμμα της σε νέες προκλήσεις και καλλιτεχνικές συναντήσεις.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της διαδρομής της: ότι πέρα από τους χαρακτήρες που καλείται να υποδυθεί, υπάρχει πάντα ένας ολόκληρος κόσμος σκέψεων, εμπειριών και συναισθημάτων που αξίζει να ανακαλύψει κανείς. Γιατί κάποιες από τις πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες δεν έχουν ακόμη γραφτεί σε κανένα σενάριο.
Ειρήνη Αμανατίδου
«Παράδεισος των Κυριών»
-Αν αφήσουμε για λίγο στην άκρη την ιδιότητά σου ως ηθοποιού, πώς θα περιέγραφες την Ειρήνη ως άνθρωπο; Ποια στοιχεία του χαρακτήρα σου γνωρίζουν μόνο οι πολύ δικοί σου άνθρωποι;
Η Ειρήνη είναι ένας παιχνιδιάρικος άνθρωπος που της αρέσει να σκορπά και να μεταδίδει χαμόγελα. Όταν σε συναντήσει θέλει πάντα να σε κάνει να γελάσεις. Εκτιμάει τα μικρά πράγματα και της αρέσει να βρίσκει χαρά σε αυτά. Θα περιέγραφα τον εαυτό μου ως έναν άνθρωπο που προσπαθεί συνεχώς να εξελίσσεται, να μαθαίνει από τα λάθη του και να βρίσκει ομορφιά και νόημα ακόμα και στις δύσκολες στιγμές.
Οι πολύ δικοί μου άνθρωποι γνωρίζουν ότι αγαπάω με πάθος, διατηρώ την παιδική μου αθωότητα και ονειροπολώ.
Θα έλεγα λοιπόν ότι η Ειρήνη της καθημερινότητας, είναι η Ειρήνη της σκηνής.
Θα έλεγα λοιπόν ότι η Ειρήνη της καθημερινότητας, είναι η Ειρήνη της σκηνής.
-Πόσο εύκολο είναι για σένα να δείχνεις την ευάλωτη πλευρά σου; Είσαι άνθρωπος που μοιράζεται τις σκέψεις και τις δυσκολίες του ή προτιμάς να τις διαχειρίζεται μόνος του;
Την ευάλωτη πλευρά μου μου είναι πολύ εύκολο να τη δείχνω, πάντα μοιράζομαι τις σκέψεις μου και αγαπώ να τις μοιράζομαι. Το να μοιράζεσαι τις σκέψεις σου είναι ένας τρόπος να χτίζεις γέφυρες εκεί που πριν υπήρχαν μόνο σιωπές. Όσο για την ευαλωτότητα πιστεύω ότι δεν είναι αδυναμία, αλλά ένδειξη εμπιστοσύνης και αυθεντικότητας. Το οφείλουμε στην τέχνη μας άλλωστε να είμαστε γνήσιοι και να έχουμε το θάρρος και την ευθύνη της έκφρασης.
Ειρήνη Αμανατίδου
Φωτογραφία-Γιώργος Τσιάκος
-Η σχέση με τη μητέρα είναι συχνά ένας από τους πιο καθοριστικούς δεσμούς στη ζωή μας. Πώς είναι η δική σας σχέση και πόσο σημαντική είναι η παρουσία και η στήριξή της στις προσωπικές και επαγγελματικές σου επιλογές;
Το έχω ξαναπεί και πάντα θα το λέω, χωρίς τη στήριξη της μητέρας μου δεν θα είχα καταφέρει να είμαι ο άνθρωπος που είμαι. Είναι ο άνθρωπος που όταν λεω “Δεν μπορώ ” μου λέει πάντοτε “Μπορείς ” και είναι πάντοτε δίπλα μου! Έχει ταξιδέψει για να παρακολουθήσει όλες μου τις παραστάσεις και είναι πάντοτε περήφανη για το κάθε μου βήμα. Επίσης αγαπά να εξελίσσεται και είναι για μένα μια μόνιμη πηγή έμπνευσης. Ποσό όμορφο και σπάνιο είναι να έχουμε τέτοιους ανθρώπους στη ζωή μας!
Έχω τσακιστεί πάμπολλες φορές από απογοητεύσεις και περιόδους αβεβαιότητα.
Το μαγικό και υπέροχο είναι να βρίσκεις πάντοτε τον τρόπο και το θάρρος να ξανασηκώνεσαι.
-Υπήρξε κάποια στιγμή που η μητέρα σου πίστεψε σε εσένα περισσότερο απ’ όσο πίστευες εσύ στον εαυτό σου; Τι έχεις κρατήσει από όσα σου έχει μάθει;
Σχεδόν πάντοτε πιστεύει περισσότερο σε εμένα από ότι εγώ. Πραγματικά θα ήθελα να πιστεύω στον εαυτό μου με αυτή την ακαταμάχητη και ακλόνητη πίστη που έχει σε εμένα . Σίγουρα μου έχει μάθει οτι “πρέπει να χτυπήσει κανείς μια πόρτα για να ανοίξει “, όπως επίσης μη παύω να προσπαθώ για τα όνειρα και τους στόχους μου.
Φωτογραφία Βάσια Μπρέστα
-Πόσο χώρο αφήνεις στην προσωπική σου ζωή μέσα σε ένα απαιτητικό επάγγελμα όπως η υποκριτική;
Είναι εύκολο να ισορροπείς ανάμεσα στην Ειρήνη της σκηνής και την Ειρήνη της καθημερινότητας;. Πόσο χώρο καταφέρνουμε όλοι να αφήνουμε στην προσωπική μας ζωη; Ποια είναι τα όρια της προσωπικής και της επαγγελματικής μας ζωής; Σίγουρα δεν μου είναι εύκολη αυτή η οριοθέτηση. Ο ηθοποιός όταν τελειώσει η πρόβα, επιστρέφει στον προσωπικό του χώρο για να μελετήσει άλλες τόσες ώρες, περνάει τα λόγια του στο γυμναστήριο ,στο σούπερ μάρκετ, στα καφέ και ονειρεύεται τον ρόλο του στον ύπνο του. Θα έλεγα λοιπόν ότι η Ειρήνη της καθημερινότητας, είναι η Ειρήνη της σκηνής.
Τόλμα να κάνεις μεγάλα όνειρα. Αυτό θα έλεγα στην Ειρήνη
-Έχεις συναντήσει ρόλους που σε έφεραν αντιμέτωπη με προσωπικά σου συναισθήματα ή σε έκαναν να ανακαλύψεις άγνωστες πλευρές του εαυτού σου; Ποιος σε έχει σημαδέψει περισσότερο;
Όλοι μου οι ρόλοι με έχουν σημαδέψει γιατί ολοι ανεξαιρέτως με έχουν φέρει αντιμέτωπη με τον ίδιο μου τον εαυτό. Αν θέλεις να σου δώσω τον ρόλο που με σημάδεψε περισσότερο θα σου πω τον Αίμονα, στην παράσταση Agon του Πολωνού σκηνοθέτη Grzegorz Bral. Ένας χαρακτήρας που αψηφά την εξουσία , πατάσει τον εγωισμό και τον αυταρχισμό και προτάσει την αγάπη απέναντι στο μίσος και τη σύγκρουση. Αν όλοι οι άνθρωποι μαθαίναμε να προτάσουμε την αγάπη αυτός ο κόσμος θα ήταν σίγουρα καλύτερος και αισθάνομαι τυχερή που μου δόθηκε η ευκαιρία να ενσαρκώσω έναν τέτοιο ρόλο.
Ειρήνη Αμανατίδου στο ρόλο του Αίμονα, στην παράσταση Agon του Πολωνού σκηνοθέτη Grzegorz Bral
-Στον καλλιτεχνικό χώρο υπάρχουν απογοητεύσεις, ανταγωνισμός και περίοδοι αβεβαιότητας. Τι είναι αυτό που σε κρατά όρθια όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως θα ήθελες;
Τίποτα δεν με κράτα όρθια. Το να μένεις πάντοτε όρθιος είναι η πιο σκληρή ψευδαίσθηση. Έχω τσακιστεί πάμπολλες φορές από απογοητεύσεις και περιόδους αβεβαιότητας. Το μαγικό και υπέροχο είναι να βρίσκεις πάντοτε τον τρόπο και το θάρρος να ξανασηκώνεσαι. Η δύναμη βρίσκεται στην ικανότητα να προσαρμόζεσαι και να συνεχίζεις. Όπως λέει και το γνωστό Ιαπωνικό ρητό ” Να πέσεις 7 φορές και να σηκωθείς 8.
Πάντα θα το λέω, χωρίς τη στήριξη της μητέρας μου δεν θα είχα καταφέρει να είμαι ο άνθρωπος που είμαι.
-Αν μπορούσες να κοιτάξεις την Ειρήνη του σήμερα και να της δώσεις μία συμβουλή για το μέλλον, ποια θα ήταν; Και ποιο είναι το μεγαλύτερο όνειρο που θέλεις ακόμη να πραγματοποιήσεις, τόσο ως γυναίκα όσο και ως καλλιτέχνιδα;
Λιγότερο άγχος, περισσότερη απόλαυση σε ο,τι κάνεις και τόλμα να κάνεις μεγάλα όνειρα. Αυτό θα έλεγα στην Ειρήνη. Το μεγαλύτερο όνειρο μου είναι να εκπροσωπήσω τη χώρα μας και τον πολιτισμό μας σε όσες περισσότερες χώρες μπορώ. Να συμμετάσχω σε μια υπέροχη ταινία που θα προβληθεί σε φεστιβάλ ανά τον κόσμο και να νιώθω περήφανη για τις καταβολές και την καταγωγή μου.
Κατηγορία:
Σχόλια - Facebook Comments