ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΖΑΚΡΗ : ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

Θεοδώρα Τζάκρη: «Ο Μητσοτάκης επιχειρεί να συνταγματοποιήσει το επιτελικό κράτος και να καταστρέψει την Ελληνική Δημοκρατία»

Η Ανεξάρτητη Βουλευτής Πέλλας κ. Θεοδώρα Τζάκρη κατά την παρέμβαση της στην Ολομέλεια της Βουλής επί της «Πρότασης για αναθεώρηση διατάξεων του Συντάγματος, σύμφωνα με τα άρθρα 110 του Συντάγματος και 119 του Κανονισμού της Βουλής», υποστήριξε ότι το ισχύον Σύνταγμα του 1975, παρά τις αδυναμίες του, έχει συμβάλει στη λειτουργία της δημοκρατίας και άσκησε κριτική στην κυβέρνηση ότι μέσω της προτεινόμενης συνταγματικής αναθεώρησης επιχειρεί «να παγιώσει» το μοντέλο του «επιτελικού κράτους» και να ενισχύσει τον έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας πάνω στους θεσμούς. Ειδικότερα:

Στο άρθρο 29 (πολιτικά κόμματα), υποστήριξε ότι η μεταφορά αρμοδιοτήτων στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολικό δικαστικό έλεγχο των κομμάτων και πρότεινε την ενίσχυση της διαφάνειας και της δημοκρατικής λειτουργίας τους, χωρίς κρατικό ή δικαστικό έλεγχο της πολιτικής ζωής.

Στο άρθρο 60 (βουλευτές και κοινοβουλευτική λειτουργία), κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι έχει υποβαθμίσει τον ρόλο των βουλευτών της πλειοψηφίας και έχει περιορίσει ή/και καταργήσει τον κοινοβουλευτικό έλεγχο από την αντιπολίτευση.

Στο άρθρο 73 (καλή νομοθέτηση), αμφισβήτησε την πρόταση για συνταγματική κατοχύρωση αρχών καλής νομοθέτησης, υποστηρίζοντας ότι η κυβερνητική πρακτική των προηγούμενων ετών χαρακτηρίστηκε από πολλές τροπολογίες και περιορισμένη διαβούλευση.

Στο άρθρο 77 (Συνταγματικό Δικαστήριο), ανέφερε ότι η κυβέρνηση αποφεύγει τη δημιουργία Συνταγματικού Δικαστηρίου και διατηρεί ένα σύστημα που, κατά την άποψή της, δεν διασφαλίζει επαρκή ανεξαρτησία της δικαιοσύνης.

Στο άρθρο 89 (σχέση δικαστικής και εκτελεστικής εξουσίας), ήταν αντίθετη στην ανάθεση διοικητικών καθηκόντων σε εν ενεργεία δικαστές, θεωρώντας ότι παραβιάζεται η διάκριση των εξουσιών. Πρότεινε αλλαγές στη διαδικασία επιλογής της ηγεσίας της δικαιοσύνης με αυξημένη πλειοψηφία των 2/3 του κοινοβουλίου.

Στο άρθρο 86 (ευθύνη υπουργών), ανέφερε ότι αντί να περιοριστεί η προστασία των υπουργών από ποινικές ευθύνες, προτείνεται ένα νέο σύστημα που διατηρεί μηχανισμούς πολιτικής προστασίας και συγκάλυψης.

Στο άρθρο 56 και 57 (εκλογικό σύστημα και βουλευτές), είναι αντίθετη σε αλλαγές που θα επέτρεπαν, την εκλογή βουλευτών μέσω λίστας και όχι άμεσης ψήφου, θεωρώντας ότι αυτό θα μείωνε τη λογοδοσία προς τους πολίτες.

Στα άρθρα 101 και 101Α (αυτοδιοίκηση και αποκέντρωση), υποστήριξε ότι οι προτάσεις οδηγούν σε υπερσυγκέντρωση εξουσιών στα υπουργεία και υποβάθμιση της αυτοδιοίκησης.

Στο άρθρο 16 (ανώτατη εκπαίδευση), απορρίπτει την πλήρη συνταγματική κατοχύρωση ιδιωτικών πανεπιστημίων χωρίς παράλληλη ενίσχυση του δημόσιου πανεπιστημίου, υποστηρίζοντας ότι οδηγεί σε εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης και σε κοινωνικές ανισότητες.

Η κ. Τζάκρη κατέληξε λέγοντας «ότι οι κυβερνητικές προτάσεις δεν υπηρετούν τη δημοκρατική λειτουργία των θεσμών αλλά ενισχύουν τη συγκέντρωση εξουσίας. Θα ψηφίσει «παρών», αναμένοντας μια μελλοντική αναθεωρητική διαδικασία που θα οδηγήσει, σε ένα Σύνταγμα προσανατολισμένο στο δημόσιο συμφέρον.»

Ακολουθεί η παρέμβαση της κ. Τζάκρη:

«Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι

Ουδείς αμφιβάλει ότι με το Σύνταγμα του 75 και τις μέχρι σήμερα αναθεωρήσεις του έχουμε κατακτήσει μία, σε γενικές γραμμές, λειτουργική δημοκρατία, με παρεκκλίσεις μεταξύ των οποίων η πιο εμβληματική είναι η επταετία Μητσοτάκη.

Αυτή η Βουλή, ως προτείνουσα δεν έχει μεν την βαρύτητα της Αναθεωρητικής, αλλά είναι απολύτως ενδεικτική, για να μην πω αποδεικτική, των προθέσεων της κυβέρνησης και των κομμάτων της Αντιπολίτευσης.

Τι βλέπουμε λοιπόν από την πλευρά της προτείνουσας κοινουβουλευτικής πλειοψηφίας; Τι διαπίστωσα ως μέλος της Επιτροπής Αναθεώρησης; Ότι η κυβέρνηση, αφότου έλεγξε όλους τους θεσμούς, από τις Ανεξάρτητες Αρχές και την Δικαιοσύνη μέχρι τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, επιχειρεί να συνταγματοποιήσει το μοντέλο του επιτελικού κράτους σε όλα τα μήκη και πλάτη της διακυβέρνησης.

Υπό αυτές λοιπόν τις συνθήκες υπάρχουν άρθρα που απασχόλησαν την Επιτροπή Αναθεώρησης και πράγματι χρήζουν αναθεώρησης και υπάρχουν άρθρα που δεν χρήζουν αναθεώρησης και σήμερα σκοπεύω να μιλήσω για αυτά που υποστηρίζουν το εγχείρημα της επέκτασης του επιτελικού κράτους.

Το πρώτο χτύπημα λοιπόν έρχεται με το άρθρο 29 και την μετατόπιση της ευθύνης του ελέγχου των προϋποθέσεων της σύστασης πολιτικών κομμάτων από τον Άρειο Πάγο στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο. Δηλαδή, σε συνδυασμό με τις λοιπές κυβερνητικές προτάσεις για την Δικαιοσύνη, να αναιρεί, μέσω της εκάστοτε σύνθεσης του το Ανώτατο Ειδικό Δικαστηρίο, την αυτοβουλία των φορέων της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας σε οριστικό βαθμό, με απώτερο σκοπό τον πλήρη έλεγχο της λειτουργίας των κομμάτων από την Δικαιοσύνη, εφόσον αυτά καταστούν κοινοβουλευτικά, άρα τυγχάνουν κρατικής επιχορήγησης.

Θεωρώ λοιπόν ότι το άρθρο 29 πρέπει να αναθεωρηθεί προκειμένου να θωρακιστεί η δημοκρατική λειτουργία των κομμάτων, και πάνω από όλα πρέπει να σπάσει το άγραφο άβατο των κομμάτων, που σήμερα δεν μπορεί να ασχοληθεί μαζί τους ούτε η δικαιοσύνη ούτε οι ελεγκτικοί μηχανισμοί και φτάσαμε στο σημείο τα πολιτικά κόμματα να εξομοιώνονται μεθοδικά στην δημόσια συνείδηση με το καθεστώς Μητσοτάκη και να θεωρούνται συλλήβδην σκοτεινοί και ανυπόληπτοι μηχανισμοί.

Αντί λοιπόν να κόπτεται η κυβέρνηση για να βάλει το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο «καπέλο» στα κόμματα, αφήνοντας στην ευχέρεια του κοινού νομοθέτη τον τρόπο λειτουργίας των κομμάτων, χρειαζόμαστε μια ισχυρή προοδευτική πλειοψηφία που θα αναθεωρήσει προς την ορθή κατεύθυνση το άρθρο 29 επιβάλλοντας την διαφανή και δημοκρατική λειτουργία τους.

Στο άρθρο 60 έχω να σχολιάσω ότι εφτά χρόνια τώρα έχετε πετύχει δύο de facto αποκλίσεις από τον ήδη προβλεπόμενο συνταγματικό ρόλο των βουλευτών.

Η πρώτη απόκλιση αφορά στην μετατροπή της κοινοβουλευτικής ομάδας της πλειοψηφίας, με εντολή Μητσοτάκη, σε μια βιομηχανία εγκρίσεων, καθώς προφανώς έχετε τους ανάλογους μηχανισμούς πίεσης να ευτελίζετε τους βουλευτές σας και αυτοί να το αποδέχονται, ακόμη κι αν χρειάζεται να διώχνετε τους μισούς από την Ολομέλεια και να τους αντικαθιστάτε με επιστολικές ψήφους.

Η δεύτερη απόκλιση αφορά στους βουλευτές της Αντιπολίτευσης, καθώς έχετε υπονομεύσει εφτά χρόνια τώρα κάθε πραγματική δυνατότητα άσκησης ελέγχου, εφόσον σπάνια απαντάτε επί της ουσίας στις ερωτήσεις των βουλευτών της αντιπολίτευσης και όποτε απαντάτε, ψευδολογείτε με ανυπόστατα στοιχεία. Και προτείνετε προσχηματικά, λες και δεν σας κάλυπταν οι προβλέψεις του υφιστάμενου Συντάγματος, ή δεν είχατε την δυνατότητα να το εφαρμόσετε, την υποχρέωση των Υπουργών να απαντούν ουσιαστικά και όχι προσχηματικά στον κοινοβουλευτικό έλεγχο και την αυτονόητη προϋπόθεση σύνδεσης με την εκλογική τους Περιφέρεια. Ούτε τα κόμματα ούτε τους βουλευτές θέλετε αυτόβουλους, παραβιάζοντας την θεμελιώδη αρχή του κοινοβουλευτισμού.

Για το άρθρο 73 θα έλεγα ότι κάνετε κάποιου είδους μαύρο χιούμορ. Μετά από επτά χρόνια καταπάτησης του Συντάγματος, κατά τρόπο άμεσο ή έμμεσο σε όλα τα νομοσχέδια που έχετε φέρει και ψηφίσει, την στιγμή που αγνοείτε επιδεικτικά τις απόψεις των θεσμικών εκπροσώπων της κοινωνίας και των εργαζομένων σε κρίσιμα νομοσχέδια, έρχεστε τώρα να μας μιλήσετε για συνταγματική κατοχύρωση των αρχών της καλής νομοθέτησης. Εσείς που έχετε φτάσει και ξεπεράσει το παγκόσμιο ρεκόρ τροπολογιών προκειμένου να υπηρετείτε ad hoc τα συμφέροντα που σας στηρίζουν.

Στο άρθρο 77 είναι φανερή η εμμονή σας να μην αποκτήσει η χώρα Συνταγματικό Δικαστήριο. Έναν θεσμό αδιάβλητο που υπάρχει σε όλες τις προηγμένες χώρες της Δύσης έως και την Ωκεανία. Και ο λόγος που δεν το θέλετε είναι γιατί πειραματιστήκατε επιτυχώς για εσάς και ατυχώς για την χώρα επί επτά χρόνια με την Δικαιοσύνη και σας βγήκε. Αν είχατε να αντιμετωπίσετε ένα Συνταγματικό Δικαστήριο, σε τούτη εδώ την χώρα, θα είχατε παραιτηθεί ή θα είχατε αποφύγει να καταστήσετε την χώρα περίγελο της Ευρώπης για δεκάδες σκανδάλων και εγκλημάτων. Αν είχαμε ένα Συνταγματικό Δικαστήριο, η θεσμική διάρκεια του οποίου θα ξεπερνούσε την κυβερνητική περίοδο ενός κόμματος ή μιας συμμαχίας κομμάτων, θα είχαμε μια εγγυητική συνθήκη για την ποιότητα της Δημοκρατίας μας. Φοβάστε τον έλεγχο. Και θέλετε να τον ρυθμίζετε έμμεσα διευθετώντας ισορροπίες στο ΣτΕ. Αντί αυτού έρχεστε και προτείνετε να λειτουργεί ως τέτοιο το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, το οποίο προτείνω ότι θα ευσταθούσε ως λύση μόνο αν είχε διαφορετική σύνθεση και όχι την διορισμένη από εσάς ηγεσία της δικαιοσύνης.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι

Στο άρθρο 89 γίνεται φανερή η πρόθεση της κυβέρνησης να καταργήσει την διάκριση των εξουσιών, με μια ωμή παρέμβαση προς την κατεύθυνση της σύζευξης εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας, μέσω της συνταγματικής πρόβλεψης για ανάθεση διοικητικών καθηκόντων του κράτους σε εν ενεργεία δικαστές. Είναι δυνατόν κριτής και κρινόμενος να ταυτίζονται; Είναι δυνατόν δικαστές που εμπλέκονται σε κρίσιμες αποφάσεις, που ευνοούν συγκεκριμένα σχέδια των ευρωπαϊκών ή ελληνικών lobbies να έχουν την δυνατότητα να γίνονται διοικητές σε σχετιζόμενους οργανισμούς και αρχές; Μπορεί δηλαδή να δούμε τον κ. Τζαβέλα πρόεδρο της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών; Και έναν δικαστή του Συμβουλίου της Επικρατείας που έχει κρίνει συνταγματικό να γίνονται τα βοσκοτόπια φωτοβολταικά πάρκα και οι καμένες βουνοκορφές αιολικά πάρκα είναι δυνατόν να τον δούμε διοικητή στην ΡΑΑΕΥ; Σε αυτό το σημείο να προσθέσω ότι επίμονα προτείνω, εδώ και χρόνια, η έγκριση του διορισμού της ηγεσίας της δικαιοσύνης να γίνεται με πλειοψηφία των 2/3 του κοινοβουλίου και μάλιστα δεν θα έπρεπε καν να είναι ο επισπεύδων του διορισμού το Κοινοβούλιο, αλλά ως το όργανο με την ανώτατη συνταγματική νομιμοποίηση, θα έπρεπε να έχει τον ρόλο του σώματος έγκρισης της επιλογής ανάμεσα σε τρεις δικαστές για κάθε θέση, οι οποίοι θα προέκυπταν με απευθείας εκλογή από το σύνολο των δικαστών κάθε κλάδου της δικαιοσύνης.

Και φτάνουμε κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι στο επίμαχο άρθρο 86, επί του οποίου η κυβερνητική πρόταση επιχειρεί να συνταγματοποιήσει την συγκάλυψη της ευθύνης υπουργών. Και έχει δώσει δείγματα γραφής για αυτό, επτά χρόνια τώρα, συγκαλύπτοντας τα πάντα και ξεπλένοντας τα πάντα, μέσα σε ένα κλίμα αλαζονείας και κατάχρησης της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Αντί να τελειώνετε με την ατιμωρησία των Υπουργών έρχεστε και προτείνετε διπλό φίλτρο προστασίας τους, καθώς εισηγείστε πρώτα να παρεμβαίνει ένας Εισαγγελέας Εφετών, ο οποίος και θα διενεργεί την προανάκριση και την κύρια ανάκριση, και κατόπιν, κατά την κρίση του, να εισηγείται στο Δικαστικό Συμβούλιο, το οποίο και θα αποφασίζει με ποιες και ποιας βαρύτητας κατηγορίες θα παραπέμπει στην Βουλή έναν Υπουργό. Και εκεί με το δεύτερο φίλτρο προστασίας, προτείνετε την απόφαση της άσκησης δίωξης ή όχι να την παίρνει η βουλή με την απλή κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Αυτό δεν πρόκειται να περάσει. Όπως και τα άλλα. Όμως είναι ενδεικτικό του συνδρόμου συγκάλυψης που σας χαρακτηρίζει.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι

Εκεί που πραγματικά ξεπερνάτε τον εαυτό σας είναι στην αλλοίωση της αντιπροσωπευτικότητας του εκλογικού σώματος, με τις προτάσεις στα άρθρα 56 και 57. Έρχεστε λοιπόν και μας λέτε ότι τα άρθρα αυτά πρέπει να αντικατασταθούν με μία απλή εξουσιοδοτική διάταξη που θα δίνει την αρμοδιότητα στον κοινό νομοθέτη να ορίζει κωλύματα και ασυμβίβαστα υποψηφιότητας και εκλογής βουλευτών. Και έχουμε ένα κρεσέντο αλαζονείας και καταστρατήγησης του πνεύματος του Συντάγματος που διατυπώνεται με την πρότασή σας για υβριδικό τρόπο εκλογής των βουλευτών, όπου άλλοι θα εκλέγονται με σταυρό ανά Περιφερειακή Ενότητα, όπως σήμερα. Και άλλοι, ο αριθμός των οποίων θα ορίζεται με ένα απλό νομοσχέδιο, θα εκλέγονται από Περιφερειακό Ψηφοδέλτιο, με λίστα. Δηλαδή, αν περνούσε αυτή η πρότασή σας, θα μπορούσε μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία από μόνη της να ψηφίσει έναν εκλογικό νόμο που θα ενέτασσε στην Βουλή 150 βουλευτές άμεσης λογοδοσίας στον λαό και 150 βουλευτές που θα λογοδοτούν μόνο σε αυτούς που τους διόρισαν. Αυτό όπως αντιλαμβάνεστε δεν είναι Δημοκρατία. Είναι συνταγματοποίηση των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Οι οποίες με τα άρθρα 101 και 101 Α υπονομεύουν και τα άλλα δύο επίπεδα δημοκρατίας, αυτά της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Έχετε φτιάξει μία φράση κλειδί, στην οποία αναφέρεστε σε ΕΩΣ ΔΥΟ βαθμούς αυτοδιοίκησης. Που σημαίνει ότι αφού δεν μπορείτε να καταργήσετε τους Δήμους, μάλλον σκοπεύετε να καταργήσετε τις Περιφέρειες. Και γιατί το λέω αυτό; Γιατί καταργείτε θεωρητικά τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, αλλά στην θέση τους φέρνετε δεκάδες Αποκεντρωμένων Περιφερειακών Διοικήσεων των Υπουργείων, καθώς σε κάθε διοικητική περιφέρεια κάθε Υπουργείο θα δημιουργεί ένα αποκεντρωμένο μικρό Υπουργείο, καταργώντας τον δημοκρατικό προγραμματισμό και θέτοντας τους Δήμους στην ομηρεία ενός εκάστου Υπουργού. Αυτό πέραν του γεγονότος ότι αντιβαίνει στο ευρωπαϊκό κεκτημένο των αιρετών Περιφερειών είναι η πιο απροκάλυπτη παραδοχή σας ότι θέλετε να μετατρέψετε όλους τους δημοκρατικούς θεσμούς σε υπηρεσίες Υπουργείων που θα εκτελούν το έργο τους κατ’ εντολή και με την άδεια των Υπουργών που μοιράζουν τα χρήματα.

Ο κόσμος θα παύσει να ψηφίζει δήμαρχο και θα ψηφίζει διαχειριστή καλών σχέσεων με την κεντρική εξουσία. Αυτά είναι πρωτοφανή πράγματα, είναι ανιστόρητα για την Ευρώπη και εν συνόλω απαράδεκτα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι

Θα ήθελα να επισημάνω ότι μέσα σε αυτή την χώρα που ονειρεύεστε και που επί επτά χρόνια κακοποιείτε ιδιωτικοποιώντας το κράτος, επιχειρείτε να συνταγματοποιήσετε τετελεσμένα στον χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Τα πολυδιαφημισμένα ιδιωτικά πανεπιστήμια, όσα από αυτά κατάφεραν να ανοίξουν, να πάρουν άδεια, δεν μπορούν σε καμιά περίπτωση να υποκαταστήσουν τον ρόλο και την εθνική σημασία του δημόσιου πανεπιστημίου. Προκειμένου να μην επενδύσετε σε ακαδημαϊκό προσωπικό και υποδομές, προκειμένου να μην ενισχύσετε τα κονδύλια για την έρευνα και πάνω από όλα προκειμένου να διατηρήσετε το ταξικό πρόσημο των ελίτ που κυβερνούν την χώρα, ανοίγετε έναν επικίνδυνο δρόμο, αυτόν της ευκολίας. Εκλεγήκατε με σημαία την αριστεία και δημιουργείτε ένα απαράδεκτο πλαίσιο εξισωτισμού των αρίστων μαθητών και αυτών που απλά οι γονείς τους έχουν να πληρώσουν. Χωρίς ακαδημαϊκά κριτήρια, χωρίς συγκρίσιμες μεθόδους εισαγωγής, χωρίς την τεκμαιρόμενη ικανότητα των φοιτητών να παρακολουθήσουν τα προγράμματα σπουδών. Έχοντας καταργήσει στην πράξη το «ευ συναγωνίζεσθαι» επί επτά χρόνια με τον διορισμό χιλιάδων γαλάζιων παιδιών σε χιλιάδες νεοφυείς θέσεις που επινοήσατε, ιδιωτικοποιώντας το κράτος, έρχεστε και προτείνετε στο Σύνταγμα την ωμή εμπορευματοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Στην πράξη «κολεγιοποιείτε» τα δημόσια πανεπιστήμια, υποβαθμίζοντάς τα, και προβιβάζετε τα κολλέγια σε πανεπιστήμια των εχόντων. Η αλήθεια είναι ότι η κοινωνία δεν απορρίπτει την ύπαρξη ιδιωτικών πανεπιστημίων. Άρα λοιπόν θα έπρεπε να προτείνετε την συνταγματική κατοχύρωση των πόρων για τα δημόσια πανεπιστήμια και το δικαίωμα ισότιμης επιλογής σε Ιδιωτικά Μη κερδοσκοπικά Πανεπιστήμια, υπό συγκρίσιμους όρους εισαγωγής με αυτούς των δημοσίων πανεπιστημίων.

Απορρίπτω κατηγορηματικά την άνευ όρων συνταγματική κατοχύρωση της εμπορευματοποίησης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι

Ευτυχώς οι μέρες αυτές της καθεστωτικής διακυβέρνησης τελειώνουν την ημέρα των εκλογών. Και είναι προφανές ότι καμιά από τις προτάσεις σας δεν θα εγκριθεί από την Αναθεωρητική Βουλή. Επειδή λοιπόν όλο αυτό που κάνετε είναι αντίθετο με τις θεμελιώδεις αρχές και αντιλήψεις περί δημοκρατίας θα ψηφίσω παρών, καθώς ακόμη και το κατά θα ήταν μια καλή υπηρεσία για εσάς και θα βοηθούσε.

Αναμένω στην νέα Βουλή να αναδιατυπώσουμε την πρόταση για την αναθεώρηση κάθε άρθρου και να μπορέσουμε τότε να ψηφίσουμε ένα Σύνταγμα που θα υπηρετεί το λαϊκό και εθνικό συμφέρον και όχι την αντίληψή σας.»

*************